Kan je in Nederland een schuld afkopen na een faillissement?

Als je schulden hebt en vervolgens failliet gaat, kun je heg dan voor een bepaald bedrag afkopen bij de curator, of blijf je er inderdaad je hele leven aan vast hangen? Als het mogelijk is, wat zou dan een acceptabel percentage zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Tijdens het faillissement is het mogelijk een akkoord aan te bieden. Daarmee bereikt men dat alle schuldeisers een gelijk percentage accepteren als afkoop en daarmee is dan het faillissement ten einde en kan er later niet meer om bijbetaling gevraagd worden. Wordt het akkoord niet geaccepteerd, dan blijven er twee opties over: de gewone afwikkeling waarbij er restschulden blijven die later tot een nieuw faillissement kunnen leiden ( je mag niet één schuldeiser voortrekken boven een ander). In de meeste gevallen echter eindigt een faillissement in opheffing wegens gebrek aan baten. Dat houdt in dat het faillissement wordt afgeblazen, de schulden blijven bestaan. De schuldeisers kunnen opnieuw faillissement aanvragen wanneer de debiteur weer voldoende geld/goederen lijkt te hebben. Voor particulieren is er een tussenoplossing waarbij deze uiteindelijk "schoon" is. In de meeste gevallen zal een faillissement eindigen door opheffing wegens gebrek aan baten. immers, de belastingdienst en andere boedelschuldeisers, waaronder ook de curator zijn preferente schuldeisers en die krijgen voorrang op 100% van hun vorderingen. Pas daarna komende de concurrente schuldeisers aan de beurt zoals leveranciers en die krijgen pondspondsgewijs, dwz elk een gelijk percentage. Die blijven geheid met een restvordering zitten. Meestal ontvangen ze niets. Als je tijdens een faillissement één schuldeiser voortrekt, wordt dat gezien als fraude. Ik ga niet in op de juridische consequenties want dan wordt het een college. Maar de curator is de enige die bij het geld kan komen dus veel kans om iemand voor te trekken is er domweg niet. Als je een schuldeiser voortrekt binnen een jaar voor het faillissement is dat ook fraude ( op grond van de zg Pauliana) en dat heeft ook weer de nodige consequenties. Kortom: als je verwacht binnen een jaar failliet te gaan, is voortrekken van één schuldeiser zinloos en fout.

Schulden na een faillisement blijven, in Nederland althans, in principe volledig voor de verantwoordelijke schuldenaar. De curator die een faillisement afhandelt zal zo veel mogelijk proberen de hem bekende schuldeisers in volgorde van prioriteit schadeloos te stellen uit het bezit en vermogen van de schuldenaar. Als tenslotte het faillisement weer opgeheven wordt wegens gebrek aan baten, dan blijven dus de restschulden gewoon bestaan. Je kunt in een later stadium idd. proberen deze restschulden af te kopen door het aangaan van een lening bij een bank mits deze bereid is daaraan mee te werken. De zogenaamde schuldhulpverlening (wsnp) is op dit principe gebaseerd waarbij de gemeentelijke kredietbank dan aan de overgebleven schuldeisers een voorstel doet tot betaling van een x percentage van de schuld waarna de schuldeiser dan finale kwijting moet verlenen (kwijtschelding van het overige). Voorwaarde is dan wel dat de lening aan de bank in een zo kort mogelijke tijd (max. 3 jaar) weer wordt terugbetaald. Dit houdt dan meestal in dat je dan 3 jaar lang van een minimaal zakgeld moet zien rond te komen. Lukt dit niet dan kan het gebeuren dat je je hele leven achtervolgt wordt door aanmaningen, deurwaarders en incassobureau's zolang de schulden niet betaald zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100