Zijn ouders finacieel verplicht tot 21e jaar van een kind?

De toelichting van je vraag was: "Onze dochter van 18 is weer gestopt met haar SJd opleiding en doet op dit moment helemaal niets (is dus ook niet in het bezit van een diploma), geen werk of wat dan ook, ze maakt ook geen aanstalten om werk te gaan zoeken.
Nu is haar redenering (na diverse malen/maanden door ons als ouders gezegd te hebben om een baan te gaan zoeken) waarom moet ik gaan werken, jullie zijn finacieel verantwoordelijk voor mij tot mijn 21e.
Tevens gaf zij aan dat zij recht zou hebben op een bijstandsuitkering?, wij dachten dat de wet zo veranderd was dat je geen recht op een uitkering had tot je 23e zonder minimaal een MBO diploma?
Ik heb even gezocht op het internet en kwam inderdaad tegen dat dit waar is, ouders die finacieel verantwoordelijk zijn voor een kind tot de 21e, maar het moet toch niet zo zijn, dat als een kind van 18 niet wil gaan werken en dus niet voor haar eigen inkomen wil gaan zorgen, wij haar rekeningen e.d. moeten gaan betalen?
Denk aan ziekenfonds, bestellingen bij H&M e.d. deze rekeningen kan zij dus niet betalen, maar er wordt wel geld uitgegeven die ze niet heeft.
Zo krom zit de nederlandse wet toch niet in elkaar?

Nu zal er ook wel gedacht worden wat zijn dit voor ouders?, maar ik kan ook al zeggen dat wij al jaren dit soort problemen hebben met onze dochter, en al jaren hier zorgen (en hulp bij gehad) om hebben.

Hopelijk is er iemand die ons verder kan helpen.

Groeten,
Richard"

Weet jij het antwoord?

/2500

Officieel zijn ouders wel onderhoudsplichtig, maar dat betekent niet dat het kind _dus_ niets hoeft te doen dan de hand ophouden. Ze kan zich melden bij het Werkplein in de gemeente (zie werk.nl), en dan moet ze een maand aantoonbaar moeite doen om aan het werk te komen. Lukt dat niet, dan moet ze zich met alle gezinsleden die op haar adres wonen, melden bij het loket. Als het gezinsinkomen hoger is dan bijstand, heeft ze geen recht op bijstand. Als ze zelfstandig zou wonen, komt ze in aanmerking voor een bijstandsuitkering voor 18-21-jarigen (lager dan een volledige uitkering!), maar zal ze eerder een werkleeraanbod krijgen: een opleiding of een betaalde baan (misschien niet het soort werk dat haar aanspreekt, maar loon is loon). Dus doet ze niks, dan heeft ze geen inkomen, maar dat betekent niet dat jullie maar voor alles moeten opdraaien. Officieel zijn jullie wel financieel verantwoordelijk, maar dat is geen vrijbrief voor haar om geen enkele moeite te doen (in elk geval deels) in haar levensonderhoud te voorzien. Zeker niet als ze meent dat ze zich wel van alles kan veroorloven. Ik zou zelf geneigd zijn te zeggen: als je je als een kind wilt gedragen, prima, dan krijg je kinderzakgeld en eten en kleding die nódig is, en wil je meer, dan regel je dat zelf maar. Ze zal toch moeten leren zelf verantwoordelijkheid te nemen. Sterkte!

Sluit me helemaal.bij het antwoord van @hippo aan. Zoals zoveel jongeren kent ze haar rechten maar doet niets aan haar plichten. Pas als je je aan je plichten houdt kan je over je rechten beginnen. Bestaat er misschien een mogelijkheid op begeleidt op kamers wonen, daar leert ze zelfstandig te zijn en eigen verantwoording. Toegevoegd na 2 minuten: Is er iemand waar ze iets van aanneemt, oma of een buurman, soms wil het wel eens helpen als een ander haar eens vertelt hoe het moet. Want ze moet natuurlijk gaan werken.

Ik zou heel makkelijk zijn geen zin om te gaan werken telefoon inleveren want ze kan de rekening niet betalen pc inleveren dan kan ze geen kleding bestellen ze heeft onderdak je geeft ze eten en drinken geen tv op dr kamer want dat betaal je ook kort metten jullie zijn de baas niet zij

Onmiddellijk stoppen met het betalen van haar rekeningen! Onderhoudsplichtig wil niet zeggen: telefoonrekeningen en rekeningen bij H&M! Hoe kan zij dat geld dan uitgeven? Jij bent niet verplicht dat te betalen en je stopt daar dus ook mee. Als zij denkt recht te hebben op een uitkering dan gaat ze daar zelf maar achteraan. Ze kan te eten krijgen van haar ouders en verder niks.

Er moet een soort evenwicht zijn tussen de verantwoordelijkheid die ze neemt en de verantwoordelijkheid die ze krijgt. Als ze niet van plan is om verantwoordelijkheid te nemen voor haar eigen leven, verdient ze het om behandeld te worden als een kleuter, met bijbehorende kinderachtige regeltjes en mini-zakgeldje. En als het haar niet bevalt, kan ze daar zelf wat aan doen door te laten zien dat ze WEL verantwoordelijkheid kan nemen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het. Maar kennelijk is er in die puberfase waarin de meeste kinderen deze les leren, al iets fout gegaan. Dat hoeft niet perse aan jullie te liggen, bij sommige mensen duurt het een mensenleven om dit soort lessen te leren, bij anderen gaat het vanzelf. Spoort ze verder wel? Heeft ze wel vrienden, is ze niet depressief, wil ze wel uit, heeft ze hobby's en een redelijk stel hersenen? Dan moet je vooral stevig doorpakken. Als er psychische problemen zijn, is het vooral een kwestie van veel geduld en zachtjes sturen, maar geen duimbreed toegeven.

het is toch van de gekke, niet willen werken en de rekeningen bij de ouders neerleggen. alleen te eten en te drinken geven, maar jullie hoeven niet voor madam haar verdere kosten krom te liggen. stuur haar voor haar kleding maar naar de kringloop, en betaal geen rekeningen meer voor haar mobiel en andere luxe dingen. niet werken, dan maar overleven, dat is mijn motto, als ze echt niet kunnen, dan is het anders, maar dit is luiheid, en maar denken dat het vanzelf aan komt waaien. jullie werken naar ik aanneem voor jullie onderhoud, dus jullie hebben daar geld voor, en zij heeft/wil geen werk, dan heeft ze geen geld, en kan ze ook niets uitgeven, simpel zat. laat ze deze, en bovenstaande antwoorden maar eens lezen, misschien dat er bij haar een lampje gaat branden. sterkte.

I.M.O. zijn dit luxe problemen, als je het water niet in gaat weet je ook niet of je kunt zwemmen, en als je niet niet kan zwemmen verdrink je, als je dan verdrinkt is het niet de fout dat je niet geholpen wordt maar de fout dat je niet hebt leren zwemmen. met andere woorden: als ze niet zelf de verantwoordelijkheid leert is het altijd nog haar probleem.Wat wil ze gaan doen als ze straks niet meer onder de paraplu van vader en moeder kan lopen? Het toekomst perspectief is daarom voor haar niet veelbelovend. Ik pleit zelf altijd voor het geen als je niet iets wilt doen wat je leuk vindt moet je doen wat moet en dat is zorgen voor jezelf. Ik heb weleens (met succes) geopperd om je zoon/dochter zelf mee te nemen naar je werk om zichzelf zo waarde te geven in het gezin en om te laten zien wat er moet gebeuren om dat belegdebroodje op je bord te krijgen. Er is altijd wel iets wat gedaan moet worden. Oftewel zet ze maar aan het werk en laat vooral andere mensen op je werk opdrachten geven. je doet er goed aan om haar in een sociale stuctuur zoals een werkomgeving te zetten. Hier leren ze vaak meer van dan dat het binnen de 4 muren thuis wordt afgehandelt.

Je bent inderdaad onderhoudsplichtig tot ze 21 is. Maar dat betekent natuurlijk niet dat ze niets hoeft te doen. Jullie moeten haar onderhouden voor zover ze dit zelf niet kan, dus je kan en mag haar niet zomaar op straat zetten, maar zij kan natuurlijk niet over jullie geld beschikken. Als zij vindt dat ze niet hoeft te werken, kan ze natuurlijk geen kleding kopen. Hooguit kan ze als ze iets echt nódig heeft, aan jullie vragen of ze het mag hebben. Zolang ze thuiswoont, moet ze zich ook aan jullie regels houden. Voor de zorgverzekering heeft ze in elk geval recht op zorgtoeslag, zonder inkomen is dit de maximale toeslag van 69 euro per maand. Dat bedrag moet ze dus minimaal bij kunnen dragen. Dus als ze die toeslag nog niet heeft aangevraagd, moet ze dat heel snel gaan doen. Bijstand kan ze vergeten trouwens, sinds dit jaar wordt naar het gezinsinkomen gekeken. Als binnen het gezin al een volwaardig inkomen is, heeft ze geen recht op een uitkering. Maar laat ze zich maar eens melden op het werkplein: volgens mij heeft ze wél recht op een leerwerktraject, en misschien kunnen ze haar daar een eindje op weg helpen. Maar wat een lastige situatie zeg. Ik zou voorstellen om kostgeld te gaan vragen zodat ze minstens een bijbaan moet zoeken, maar als ze echt niet wil, kun je trekken wat je wilt, maar bereik je niks. Misschien kun je haar stimuleren om een beetje vooruit te gaan denken? Binnen 3 jaar stopt jullie onderhoudsplicht. Wat wil ze dan gaan doen? Zonder opleiding zal werk vinden lastig worden, en zolang ze thuis woont heeft ze dus geen recht op Bijstand. Als ze het huis uit gaat en ze zou Bijstand aanvragen, heeft ze met deze houding binnen de kortste keren een maatregel in de vorm van korten of opschorten van de uitkering, en dan zit ze ook zonder geld. Wat wil ze dan? Ze zal op de één of andere manier moeten begrijpen dat ze op z'n minst verplicht is om zich in te spannen om werk te zoeken. Informeer eens naar mogelijkheden voor begeleiding hierbij vanuit de sociale dienst en/of het werkplein. Ze heeft geen recht op een uitkering, maar allicht helpt het als ZIJ dat aan haar uitleggen, en duidelijk maken hoe het stelsel in elkaar zit, en waarom ze niet zomaar alleen lekker op de bank kan hangen als je daar toevallig zin in hebt. Is trouwens duidelijk dat het gaat om "geen zin", is psychiatrische problematiek uitgesloten? Zo nee, kaart het probleem dan ook aan bij haar huisarts, die kan verwijzen voor verder onderzoek.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100