Kunnen honden mensentaal begrijpen, of gaan ze af op bepaalde klanken van een woord?

Als ik de hond roep dan komt hij.
Als ik zeg, wil je een stukje worst, dan rent hij naar de keukenkast waar de worst ligt.
Als ik zeg dat hij op het huis moet passen , dan gaat hij op de mat bij zijn mand liggen. etc
Daarom vraag ik me af, kunnen honden mensentaal begrijpen, of luisteren ze naar bepaalde klanken in een woord?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Er zijn zelfs wetenschappers die er aan twijfelen of een hond zijn eigen naam wel begrijpt. prof. dr. A.G.G. (Ton) Groothuis, hoogleraar gedragsbiologie aan de RUG betwijfelt of een hond zijn naam scherp oppikt. Dat de viervoeter op een naam reageert, kan namelijk ook komen door conditionering: het leren via belonen en straffen. Henk Vervenne, ervaren hondentrainer van de Martin Gaus Hondenschool in Groningen, kan dat bevestigen. Geen ruimte voor wonderen en volledig naar Groothuis’ idee: het is gewoon conditionering. Als honden maar vaak genoeg hun naam horen, leren ze dat dit het moment is om hun aandacht op de baas te richten. En inderdaad, een iets andere klank doet het volgens Vervenne net zo goed. Dat is ook mijn ervaring: Onze hond heette Spooky, maar luisterde ook naar Loekie of zoekie of iets dergelijks. En ons gebabbel dan? Groothuis weet niet zeker of hondenhersenen er iets mee kunnen. Taal is ingewikkeld en om ook maar een fractie daarvan te snappen heeft een brein bepaalde snufjes nodig. Vervenne vermoedt dat honden ons gepraat niet echt begrijpen, maar dat ze sommige woorden best kunnen oppikken en langzaamaan doorkrijgen wanneer zo’n woord gebruikt wordt. Zo snappen ze in welke bui het baasje verkeert. Maar ook hiervoor is geen bewijs.

Bronnen:
http://www.uk.rug.nl/archief/jaargang38/09/07b.php

Ik neem aan dat het de klanken zijn. het is ontzettende leuk. Onze hond had ik geleerd te blaffen als ik vroeg, lust jij wel een stukje worst. Op het laatst blafte hij al als ik zei: lust...

Een hond begrijpt geen mensentaal maar heeft geleerd om bij bepaalde woorden op een bepaalde manier te reageren. Als je hem in het begin mar goed beloont en volpropt met hondensnoepjes, dan heeft hij gauw genoeg door bij welk woord hij wat moet doen.

Ik betwijfel of het alleen de klank is, onze hond reageert als ik met iemand een gesprek heb en er valt een woord wat hij herkent. Niet alleen de klank maar ook woorden herkennen ze. Zo maakt het helemaal niet uit hoe ik het woord 'eten' zeg, hij begrijpt het toch wel.

Nee, een hond begrijpt totaal niet wat mensen zeggen. Maar een hond leert wel wat bepaalde klanken betekenen. En de wijze waarop een zin qua klank uitgesproken wordt. Een hond begrijpt niet wat je zegt, maar hoort wel de verschillen in toonhoogten. Zelfs die hele subtiele kleine verschillen, die wij soms zelfs nog niet eens in de gaten hebben. Daarbij is een hond een 'ogen-dier'. Een dier wat gebouwd is om te reageren op bewegingen, en gespecialiseerd is in het aflezen van lichaamstaal. Daardoor kun je een hond makkelijk dingen aan leren op gebarentaal. Misschien zelfs gemakkelijker dan op klank. Een hond zal op je klanken reageren, maar is zo gespecialiseerd in het lezen van lichaamstaal, dat de klanken eigenlijk al vaak overbodig zijn. Er zijn zelfs mensen die bijna geruisloos met hun honden leven. Puur op lichaamstaal. Maar dat lijkt mij ook maar een saaie boel. Mensen zijn toch organismen die willen praten tegen dieren. En zolang zij er geen last van hebben, zie ik niet in waarom je niet tegen honden zou praten. Ook al verstaan ze je niet, ze begrijpen je op hun eigen manier.

Wij praten tegen onze honden in twee talen. Het Ned en het Hongaars. Zelfs door de telefoon weet de hond dat ik het ben als ik mijn vrouw bel,net als het geluid van mijn diessel wat ze herkennen. Maar of ze de woorden echt verstaan ,of alleen de klanken daar ben ik nog steeds niet achter.

Onze betekenis van een woord begrijpt een hond natuurlijk niet, maar wel hoe hij/zij erop moet reageren en wat voor gevolg dat heeft. Je kan een hond ook aanleren om te gaan zitten als je 'sta op' zegt. Dat dat tegenstrijdig is, zal ie niet merken, hij weet alleen uit ervaring dat als hij gaat zitten als jij dat bepaalde geluid maakt, hij beloond wordt. Bij onze hond merkte ik dat als je een woord zegt dat lijkt op een ander bevel, ze het toch opvolgde. Of je 'shit' of 'zit' zei, maakte voor haar geen verschil. Ik weet niet of ze die kleine verschillen tussen woorden niet opmerkt, of maar gewoon gaat zitten omdat dat is wat je meestal van haar wil, en dus de grootste kans op een beloning geeft. Want op een gegeven moment ging ze ook al zitten als je op diezelfde toon 'schnitzel' zei, terwijl dat toch wel vrij anders klinkt qua klanken. En op een gegeven moment hoefde je maar voor haar te gaan staan en haar aan te kijken, en dan ging ze al zitten. En als ze dan geen beloning kreeg, ging ze liggen in de hoop dat dat dan was wat je van haar verwachtte.

Je geeft eigenlijk zelf het antwoord: Ja, honden (en katten, paarden en andere dieren) kunnen ons woordelijk, dus letterlijk heel goed verstaan. Honden zijn auditief (via het gehoor) ingestelde dieren. Het maakt wel een verschil kwa duidelijkheid voor de hond of je eenduidige boodschappen geeft, of meerdere (onbewuste) boodschappen tegelijk. Ook doen honden inderdaad heel veel via de tonaliteit van de stem. Ze reageren dan puur op de klank en uitspraak van je woorden en niet op de inhoud daarvan. Wij hebben hier ook honden en die verstaan ons woordelijk prima wanneer we afstemmen op de frequentie waarin de hond zich bevindt. Dit is overigens niet zo heel makkelijk om te leren, maar het kan werkelijk hoor! Wees je dus bewust een ding tegelijk te vragen of te zeggen aan je hond. Des te makkelijker gaat het afstemmen op elkaar!

Het zit 'm inderdaad in de klank...probeer maar eens een bukje korst...hij rent naar de keuken hoor... De ene hond is wel wat opmerkzamer dan de andere... wij moesten bij onze oude hond spellen als we het over u-i-t, of het b-o-s hadden...anders ging ze compleet door het lint... En vooral het woordje uit gebruik je nog wel eens in een andere context.......regelmatig misplaats enthousiasme...maar dan kreeg ze toch vaak haar zin, omdat 't 'zielig' was...

Als je zachtjes en lief tegen een hond praat, is je lichaamstaal dienovereenkomstig. Als je brult tegen je hond, zal je lijf dat in alle facetten laten zien. Juist die bijbehorende lichaamstaal pikken honden veel sneller op dan de klanken. Bij de hondenfluisteraar op Ameland geleerd, dat woorden overbodig zijn. Eenmaal de aandacht van de hond en voor de rest gebaren, dat is genoeg. Als ik al met mijn hond praat is het altijd fluisterend. Moet je ook eens proberen, je zult verbaasd staan.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100