Hoe maak ik mijn hond minder bang voor me?

Ik heb sinds 5 weken een Golden Retriever puppy. Hij was 7 weken oud toen we hem kregen. Alles ging geweldig de eerste paar weken. Ik heb hem binnen no time commando's zoals zit, lig en blijf kunnen leren. Binnen is hij gewoon lekker speels en helemaal niet bang voor mij. Sinds een paar dagen (bijna een week nu) is hij heel erg bang voor mij zodra ik zijn riempje pak om hem uit te laten..

Dit zal niet zomaar zijn, ik ben namelijk behoorlijk onhandig en ben al een paar keer op zijn staartje/pootje gaan staan tijdens het uitlaten. Ook heb ik hem een keer pijn gedaan bij het optillen op een of andere manier want hij ging eventjes janken.

Eerst liep hij hartstikke goed mee en kwam hij elke keer als ik "Kom!" riep. Nu negeert hij mij compleet en wilt hij geen stap zetten buiten. Hij blijft zitten en staart om zich heen af en toe naar mij.

Het lukt me om hem een paar stappen te doen met behulp van een koekje maar verder dan 2m per koekje kom ik niet. Zo ga ik heel snel door mijn koekjes heen! Opvallend is, als ik zijn riempje af doe en wegloop volgt hij mij gewoon weer..

Hoe kan ik ervoor zorgen dat hij mij met een riem weer vertrouwt??
Ik voel me zo schuldig tegenover hem!

Ik heb al een paar lessen puppy cursus gedaan maar vond de lessen niet zo leuk dus ben op dit moment op zoek naar een andere puppy cursus.

Dus even kort samengevat:
Binnen is hij speels en komt hij bij mij knuffelen, buiten (met riem) is hij een totaal ander hond.

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik ben geen expert op dit gebied, maar ga eens op de grond zitten, en leg de riem naast je. Zodra hij bij je komt, laat je hem aan de riem ruiken. Probeer hem dan de riem aan te doen. Als hij die aan heeft, geef je hem pas een koekje. Dan ziet hij het als de riem aan --> koekje. Succes!

Ik heb een hond en die is nu 8 maanden. Ik kreeg haar ook met 7 weken. Inmiddels merkte ik, een pup gaat door allerlei fasen. Bepaald gedrag komt niet voor uit trauma, het is gewoon ontwikkeling en een zoektocht. Week 1 was mijn hond voor alle honden bang. Week 2 ging ze overal dominant op af. Week 3 ging ze overal rustig op af. Week 4 liet ze zich door mij stoppen. Nu heeft ze vriendjes waar ze op af stormt, vreemde honden laat ze links liggen en soms laat ze zich besnuffelen. Geef je hond ook de kans om gedrag uit te proberen zonder daarbij uit het oog te verliezen wat jij wil. Geef jezelf niet meteen de schuld van je onhandigheid. Ze vindt los lopen leuker. Dat mag. Maar ze moet ook aan de lijn. Als ze niet loopt gewoon doorlopen en niks tegen haar zeggen. Als ze weer naast je loopt doe je leuk en enthousiast. En waar het safe is mag ze even los. Veel gedrag gaat vanzelf weer open. Tis een fase! :-) Succes!

je geeft al aan dat er duidelijke gebeurtenissen aan ten grondslag liggen: de angst voor de riem, dat moet je omdraaien. nooit aan angst toegeven, net als met vuurwerk: negeer je de angst, maar houdt er wel rekening mee, dwz. niet "ah, wat ben je zielig, schrok je zo, arme hond!", maar wel de volgende keer vuurwerk gooiende mensen ontlopen. waar het om gaat is associatie. nu is de riem eng/pijn en dat moet worden leuk/fijn... als het hondje thuis niet bang is, moet je veel met hem spelen en een nieuw spelletje van af vandaag is " riempje omdoen". met hondensnoepjes/hondenkoekjes kan je je hondje belonen en duidelijk maken dat angst niet nodig is. het grote punt is: je kan wel onhandig zijn, maar op een zo teer pootje of staartje gaan staan, DAT DOET PIJN ! en als je dat één keer gebeurt, jammer en au, maar " ben al een paar keer op zijn staartje/pootje gaan staan tijdens het uitlaten." misschien ben je dan niet zo geschikt om dit jonge hondje uit te laten...!

Je bent zelf gefrustreerd door de fouten die je hebt gemaakt en dat is een slecht uitgangspunt. Begin met een schone lei. Ga naar buiten als de leider van het hondje en doe positief, maar met geduld. Het hondje weet nog niet aan welke kant het hoort te lopen en doet dus onhandig bij het volgen enz. Aan jou de eer om niet onhandig te doen en te voorkomen dat het dier slechte ervaringen opdoet, zowel met jouw voeten als met andere zaken, zoals kwaaie honden en omvallende vuilnisbakken. Vergeet dus wat gebeurd is. Doe niet zielig of troostend, maar wel geduldig en met begrip voor 'de grote wereld die het dier tegemoet gaat treden'. Wacht met het aandoen van de riem tot hij ontspannen is. Doe dat niet terwijl je over hem heen buigt, maar ga desnoods op de grond zitten. Laat eventueel de halsband ook in huis aan, zodat je alleen de riem hoeft aan te klikken. Geef niet bij alles een snoepje, dan wordt dat zo'n gewoonte zonder uitstraling. Een positieve stem is ook een beloning. Wat helpt bij het volgen: neem een lange tak met een paar blaadjes er nog aan en beweeg die voor zijn neus over de vloer/straat, grote kans dat hij er achteraan loopt. Geef het dier ruim de kans om overal te kijken en te snuffelen, zo leert hij de wereld kennen. Een rustige pup zit vaak op zijn gatje om de omgeving te verkennen. Dat is geen onwil om te lopen, maar een kennismaking met de wereld om hem heen. Koop eens een GOED boek en leer wat over hondengedrag, dan krijg je zelf meer inzicht en plezier in het hebben van een hond.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100