Een misverstand met een bange kat als gevolg. Hoe te handelen ?

Ik wilde mijn kat verrassen met een schijfje vlees uit de koelkast. Ik riep haar daarom naar de keuken. Maar om de één of andere reden voelde ze aan dat er iets bijzonders was. En "iets bijzonders" wordt per definitie gewantrouwd.

Omdat ik haar duidelijk wilde maken dat niet al het bijzondere meteen 'eng' hoeft te zijn pakte ik haar op om haar mee naar de keuken te nemen.
Dat had ik niet moeten doen, want nu was ze er helemaal van overtuigd dat ik kwaad in de zin had. Ze moet er van overtuigd zijn geweest dat het weer tijd was voor de vlooiendruppels waar ze zo'n hekel aan heeft.

Any-way, helaas zag ik mijn fout te laat in en nu zat ik dus met een angstige kat in mijn armen.

Mijn dilemma was nu: ga ik (geforceerd) door en laat ik zien dat ik uiteindelijk goede bedoelingen had. Dit levert nu extra stress op, maar schept aan het eind wel positieve duidelijkheid.

Of laat ik haar gaan met het idee dat ik kwaad on de zin had, maar dat ze wel weg is kunnen komen ? Minder stress, maar ze blijft met het gevoel achter dat de baas toch niet helemaal te vertrouwen is.

Ik heb uiteindelijk voor de eerste optie gekozen, maar ik vraag me af of het de juiste keuze was.

Toegevoegd na 4 dagen:
Allemaal hartelijk dank voor jullie antwoorden !
Er zijn meerdere goede antwoorden (eigenlijk allemaal) ik kan er helaas maar 1 als beste kiezen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Jammer dat je per ongeluk je kat zo hebt laten schrikken. Het is zo te horen een beetje angstig katje van nature... Hem weg laten vluchten maakt hem alleen maar banger. Maar een kat geforceerd ergens lekkers geven, maakt hem ook alleen maar banger. Als je kat uiteindelijk met de worst toch nog ontspannen is geworden, dan heb je het goed gedaan. Voor een volgende keer kan je bij het vastpakken het volgende doen, zodat het niet zo geforceerd wordt voor hem: Hou vast (niet te stevig) en probeer te voelen, als hij een klein beetje ontspant. Dan ontspan jij ook. (dit moet je blijven herhalen) Zo leert je kat dat oppakken niet iets engs is. Misschien is dit ook wat voor je: leer je kat dat hij wat lekkers krijgt, door een bepaald geluid (bv ritselend zakje). na een paar keer snapt hij de link en kan je dit zelfs gebruiken, om hem "enge dingen" te laten overwinnen. Bv de vlooiendruppels of de keuken in zijn algemeen. Let wel op, welk geluidje je kiest: het is erg onaangenaam als je je kat per ongeluk leert bedelen, bv als je je boterham smeert, of eten kookt.

Ik zou haar even met rust laten en haar morgen opnieuw verassen met het stukje vlees. Zelf maak ik heel enthousiaste geluiden, mijn kat rent dan praktisch de keuken in, gaat bij dr bakkie miauwen en hoopt dan dat ik haar wat lekkers geef, wat meestal dus gebeurt als ik aan het koken ben. Katten zijn volgens mij gewend aan een bepaald dagritme, als ze eten krijgen als jij staat te koken, staat je kat bij je broek te miauwen. Als je haar smorgens altijd brokken geeft, en er is niks omdat je er niet aan dacht ofzo, zal ze het ook laten merken. Het is per kat verschillend, maar meestal vinden ze het prettig als je het in haar bakje legt, en dáárna pas roept en als ze het niet meteen doorhebben dan roep je haar, zonder op te tillen en wijs je naar het bakje terwijl je hardop op jouw manier duidelijk maakt dat dáár wat inligt, desnoods verschuif je haar naar de goeie plaats. Maar dan niet optillen natuurlijk! Iig moet je jezelf dus aanleren om het in haar bakje te doen, haar te roepen en dan aan te wijzen op jouw eigen manier... zo doe je dat. Maar niet optillen dus, want dat asocieert je kat blijkbaar met vlooiendruppels krijgen. Hoe je dat doet maakt niet uit, als je haar maar niet optilt. Zo leert ze wat nieuws aan, en als jij volhoudt dan zal ze dat zo blijven doen, en heb jij geen gestresste kat meer.. Overigens als je haar vlooiendruppels geeft kan je haar het beste bij je nemen, op schoot, haar eerst aaien tot ze het naar dr zin heeft en dan hééél erg liefdevol het in haar vacht smeren, terwijl het lijkt alsof je haar aait, ze zal het niet doorhebben..

je hebt katten die kan je makkelijk een pil geven en andere zijn verdwenen voordat je de pil gepakt heb bij wijze van spreken. mijn kater hoort bij de laatste, zodra je iets uitpakt en neerlegt komt hij niet meer in de buurt voordat dat enge ding blijkbaar verdwenen is. inmiddels heb ik zelf medicijnen en neem dagelijks het nodige in, helemaal geen rekening houdend met de kat al die tijd. en ja hoor, hij zit naast me terwijl ik de pillen uit de verpakking haal een glas water pak de pillen in de hand neem en ze inneem. geen enkel probleem! het antwoord: ontspanning en geen geforceerde acties. als deze kat een pil moet nemen, doen we dat door het eten, een andere kat kon ik simpelweg even oppakken op het aanrecht zetten vasthouden en een pil geven klaar. een wereld van verschil 2 katten. 't zijn net mensen. :)

het is het beste om, als het niet noodzakelijk is, de kat nergens toe te dwingen. als je merkt dat je de kat bang maakt met een bepaalde niet noodzakelijke handeling, is het het beste die handeling meteen te staken. je kat zal niet bevestigd worden in haar angst doordat je de de betreffende handeling staakt. ga je toch door, dan zal het stressniveau van je kat alleen maar toenemen, en zal ze waarschijnlijk totaal niet ontvankelijk zijn voor de beloning op het eind.

De kat begreep inderdaad je goede bedoelingen niet. In plaats van de kat op te tillen en naar de keuken te brengen waar haar bakje staat kan je ook, terwijl je haar naam roept, het bakje eerst naar de kat toebrengen en haar eraan laten ruiken. Vervolgens loop je dan langzaam en rustig samen met de kat richting keuken met het lekkere hapje op neushoogte van de kat. Mocht ze onderweg wat aarzelen dan laat je haar tussendoor alvast een hapje nemen. Als je dit vaker zo doet zal ze waarschijnlijk steeds makkelijker uit zichzelf naar de keuken komen als je haar roept. Je kunt haar eventueel ook met een speeltje (stukje touw of zo) naar de keuken lokken. Roep haar echter nóóit meer als je vervolgens iets "vervelends" gaat doen zoals vlooiendruppels geven. Ze gaat je dan inderdaad wantrouwen als je roept en wil dat risico op iets "engs" niet lopen, dus komt ze ook niet meer als je iets lekkers wilt geven, want ja, je weet maar nooit... Waarschijnlijk maak je van die vlooiendruppels (onbedoeld) een te lang ritueel: kat roepen, oppakken, naar een andere ruimte brengen, stevig vasthouden tegen haar zin enz. Hoe langer dat duurt, hoe meer stress. Zelf doe ik het altijd zo stiekem mogelijk: Ik wacht tot de katten ergens rustig liggen te dutten (ik roep ze dus nooit in dat geval!), pak vervolgens in een andere ruimte een ampul uit de verpakking, (zodat ze dat vooral niet zien of horen) en verstop die dan goed in mijn handpalm. Vervolgens aai ik de kat heel rustig wat in de nek, doe wat haren opzij en druppel dan snel en onverwacht. Mocht de kat dan ineens wel iets merken en opspringen, dan is het "leed" al geschied en geef ik snel daarna een lekker hapje uit de hand of ga even met ze spelen waardoor ze het ook zo weer vergeten zijn omdat de schrik maar van zeer korte duur was. Je kat vervolgens nooit tegen haar zin oppakken en stevig vasthouden als je een ontspannen kat wilt. Een kat wil nu eenmaal altijd zelf de regie hebben en ervaart veel stress als ze gedwongen wordt. Bij protest laat ik katten meteen weer gaan waardoor ze juist meer vertrouwen in je krijgen en zich uiteindelijk ook makkelijker laten oppakken. Ze leren immers dat je ze ook weer loslaat bij protest en dat er geen dwang volgt, waardoor ze eerder zullen ontspannen. Ik lok ze, als ze echt niet willen, liever met een speeltje of iets lekkers. Soms is een beetje dwang nodig bij het geven van een pil. Ik hou het dan echter zo kort mogelijk: op een onverwacht moment, snel en zonder aankondiging.

Mijn katten krijgen extra lekkere hapjes in speciale bakjes. Die zijn van steen, en als ik ze zachtjes tegen elkaar klik, komen beide katten enthousiast aanrennen: iets lekkers!! Zorg dus dat je kat zelf kan komen om iets lekkers te halen, en bedenk een speciaal geluid dat daarbij hoort, zodat dat een herkenbaar ritueel wordt. (Niet te vaak plakjes vlees-voor-mensen aan de kat geven, dat is niet zo goed voor ze - maar met speciale kattensnoepjes en -stokjes zijn ze vaak ook erg blij.) Vlooiendruppels hier is ronduit vals spel: ik geef ze een zakje natvoer, in hun bakjes, en terwijl zij eten, pak ik hun nekvel en druk de pipet volgens voorschrift leeg. De een negeert dat totaal, de ander vindt het niet leuk maar no way dat ze wegloopt bij dat lekkere eten ;-) En ik ben sneller klaar dan zij, dus tegen de tijd dat ze het eten op heeft, is ze dat gedoe alweer vergeten. Even rustig aan met je kat dus, zorg dat ze zulke 'verwenmomenten' niet associeert met de 'kwelmomenten'. Mijn katten haatten het om opgetild te worden, maar ik heb ze consequent elke dag opgetild, heel even vastgehouden, en weer neergezet, zodat ze er aan konden wennen. Ze vinden het nog niet echt geweldig, maar stiekem vinden ze het wel leuk dat ze dan extra geaaid worden. Zolang het niet te lang duurt: als die staart gaat bewegen, mogen ze weg. Hoewel ze dan soms nog een tijd blijven zitten op m'n arm ;p

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100