ik denk dat mijn kat schildklierproblemen heeft maar mijn ouders willen niet naar de dierenarts?

Ik ben 16 en kan nog geen auto rijden. Het is te ver om te voet te gaan en ik kan moeilijk met de fiets. Het zit namelijk zo ze is heel mager vind ik persoonlijk. Dat terwijl ze een goede eter is en evenveel eet als de andere poezen... Mijn ouders zeggen dat onze andere katten gewoon dik zijn. Ik wil haar gewoon voor de zekerheid laten onderzoeken maar het mag niet.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De meeste dierenartsen houden een telefonisch spreekuur. Die van 'ons' elke middag, gratis. Bel ze gewoon eens op, de assistentes kunnen je vaak ook al goed adviseren. Als zij aanraden om langs te komen met je kat, dan heb je bij je ouders al een goed argument: "Ik heb de dierenarts gebeld en zij vonden dat we beter langs konden komen". Willen ze echt niet dan kún je natuurlijk wel zelf gaan, maar het praktische verhaal is dan niet het enige. Waarschijnlijk heb je dan ook ruzie met je ouders, en ik weet niet of jij de rekening van een consult plus bloedonderzoek zelf kunt betalen. Een kat kán wel op de fiets mee hoor, gewoon in zo'n gesloten kattenreismand, kat achterop en goed vasthouden, eventueel een spin erover. Ik ben zelfs wel eens in m'n elektrische rolstoel met zo'n reismand op schoot erheen gereden. En als het te ver is, kun je misschien met de bus, of iemand in je omgeving vinden die wel een auto heeft. Maar ik denk eigenlijk dat als jij zo ver gaat dat je zelf met poeslief in de reiskooi achterop de fiets naar de dierenarts wil gaan, dat je ouders dan alsnog wel met je mee zullen gaan, al dan niet met de auto. (Maar auto is écht niet nodig hoor, zolang je maar een geschikt iets hebt voor het transport. Mijn ouders hádden vroeger wel een auto, maar we gingen vaak genoeg met kat/konijn/cavia op de fiets naar de dierenarts. De auto is misschien makkelijker, maar niet noodzakelijk.) Maar is de kat altijd al zo mager geweest? Dan betwijfel ik toch dat hij een schildklierprobleem heeft, zeker als ze geen andere klachten heeft. Een kat met een te snel werkende schildklier zal sterk vermageren, terwijl ze vaak juist méér eetlust krijgen. Ze zijn druk of onrustig, drinken veel en plassen veel, kunnen last hebben van braken en/of diarree, en je ziet dat ze duidelijk minder goed in hun vacht zitten, bijvoorbeeld aan een doffere vacht, overdreven haaruitval of kale plekken. Altijd al mager zijn zonder andere symptomen lijkt mij geen reden om te denken aan een schildklierprobleem. Zoals gezegd: bel de dierenarts op voor advies. Misschien kunnen ze je gerust stellen en hoef jij je dan geen zorgen meer te maken, en misschien zijn ze het met je eens, en dan moet je nog eens met je ouders gaan praten. Als je kat echt meer klachten heeft en als er een goede reden is om aan een schildklierafwijking te denken en dus de dierenarts dit ook vindt, dan ga ik er eigenlijk vanuit dat je ouders heus wel met de kat naar de dokter willen gaan.

Om te beginnen kan je je kat in een doos doen, ook verstandig in een auto, als je tenminste niet een wilde kat onderweg op je hoofd wil hebben. Realiseer je je wel, dat zo'n dierenarts bezoek, minsten 35 euro gaat kosten..

Eet en drinkt je kat goed, speelt hij nog (niet alle. Katten spelen) Is hij levendig Kotst hij niet overdreven vaak Kun je zijn ribben niet zien, wel voelen? Als het antwoord op allemaal ja is dan is er niks aan de hand met jou kat. Je kunt altijd bellen net de dierenarts. Dit is gratis en deze kan jou gerust stellen.

Een aanvulling op bovenstaand advies: als je echt geen andere oplossing hebt bel je gewoon een taxi om bij je DA te geraken. Je vind je kat te mager? Wat is haar gewicht? Het is toch zeker een 'haar'? Eigenlijk zou je je ouders duidelijk moeten maken dat huisdieren in huis ook verantwoordelijkheden met zich meebrengt. Maar om ruzie te vermijden kun je dit waarschijnlijk beter laten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100