Waarom worden er zoveel konijnen en cavia's weggedaan?

We gingen vanmiddag even naar de stadsboerderij om wat groenten en fruit te brengen voor de beesten daar.
Wat mij heel erg opviel was dat er echt heel veel konijnen en cavia's zitten, zo vreselijk zielig, in al die hokjes.
Denken die mensen dan nooit na, of gaat het tè makkelijk: ik heb er geen zin meer in of te veel werk met schoonhouden, huppa..naar de boerderij er dan maar mee.Opgeruimd staat netjes.

Dat doe je toch ook niet met je kind, zo van "nou jij bent wel heel erg lastig, veel te veel werk, hoppa weg er mee..
Hoe komt het toch dat mensen daar zo makkelijk mee omgaan, of het een 'ding' is ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De zorg voor dat soort beestjes wordt inderdaad vaak overschat. Ik heb zelf ook vier cavia's, waarvan er drie uit de opvang komen en ik er één heb 'gered' nadat ik hoorde van de slechte situatie waar ze in leefde. Waar mijn laatste cavia vandaan komt (en volgens mij komt dit vaak voor) was de situatie als volgt: de (kleine) kinderen wilden graag een hond. De ouders dachten niet dat de kinderen goed voor een hond zouden kunnen zorgen, dus zeiden ze: weet je wat, we beginnen met een paar cavia's, waar ze dan zelf voor moeten zorgen, en als dat goed gaat, nemen we alsnog een hond. Cavia's als oefenmateriaal dus, want blijkbaar maakt het bij een cavia niet uit als hij niet goed verzorgd wordt. Enfin, cavia's in de woonkamer, maar de kinderen vonden er niets aan. Daarna zijn ze een paar keer verhuisd, naar de kamer van één van die kids, naar de schuur ("dan zijn ze toch een beetje buiten"), naar zolder. En al snel was er nog maar één cavia. Die regelmatig vergeten werd, want tja, uit het oog, uit het hart. Of in dit geval eigenlijk andersom. Behalve met de hond (die er natuurlijk toch kwam) zag cavia niemand meer, en voor die hond was ze doodsbang. In zulke gevallen is het maar goed ook als mensen zo'n beestje maar 'wegdoen'. Hadden ze het maar eerder gedaan, dan had mijn cavia's vriendinnetje misschien nog geleefd. Mensen beschouwen zulke kleine dieren blijkbaar vaak als een soort wegwerpartikel, en realiseren zich niet dat het gewoon levende wezens zijn, die goede zorg nodig hebben. Veel zorg, ik weet niet veel over konijnen, maar bij cavia's ben je er best veel tijd aan kwijt als je ze alles wil bieden wat ze nodig hebben. Speciaal voer, extra vitamine C, dagelijks verse groente, nooit (ook niet een paar uur) zonder eten, hooi en water laten zitten, niet op de tocht, niet te warm, altijd met meerdere bij elkaar, regelmatig vacht, nagels en tanden controleren... Allemaal geen probleem als het geliefde huisgenoten zijn, maar als experiment om onverschillige kinderen te leren voor een dier te zorgen, totaal ongeschikt. Nog afgezien van het feit dat je überhaupt kinderen nooit echt de verantwoordelijkheid over een ander levend wezen moet geven. Als je als volwassene niet bereuid bent zelf voor het dier te zorgen als de kinderen het niet doen, moet je niet aan een dier beginnen.

Omdat het toch wel lastig bleek met vakanties...

Heeft waarschijnlijk o.a. een financiële reden. Als men bezuinigen moet, dan moet 't ergens. Huisdieren zijn daar al snel de dupe van. Dan denk je: wat kost zo'n klein beestje nou? Maar dat is toch altijd nog meer dan niks. Ik weet dat ik op m'n studentenkamer een konijn of cavia wilde, maar eerst uitrekende wat dat zou kosten. Dat kwam neer op een paar gulden per week aan beetje voer, groente en voortdurend schoon zaagsel en hooi, plús de dierenarts als die nodig zou zijn, en dat ging gewoon niet. Dus kwam er geen diertje toen. Maar ja, veel mensen denken er niet genoeg over na, of ze onderschatten het, of hun situatie is veranderd en kunnen/willen er daarom niet meer voor zorgen. En mensen die wél zo'n beestje willen hebben, die willen een nieuwe (jonkie) en gaan helaas niet eerst even naar een asiel oid.

Die beestjes fokken als de "konijnen". Dus als je een koppeltje hebt , heb je er binnen no time tig veel. Zelf kom ik van een boerderij, en vroeger aten wij zelf gefokte dieren. (Konijnen, kippen, een varken). Dat is voor veel mensen niet mee van deze tijd, het is zielig, of ze kunnen het niet over hun hart verkrijgen zo'n beestje te slachten. Vandaar dat het overschot vaak naar de stadsboerderij o.i.d. gebracht wordt. By the way, ik slacht tegenwoordig ook niet meer zelf........

Ik denk inderdaad dat het tegengevallen is. Vaak vinden kinderen het zo ontzettend schattig en beloven de kooi goed schoon te houden en het dier te eten te geven. Er zijn natuurlijk gevallen waar dit gewoon goed gaat omdat er steeds op gewezen is of dat de kinderen dit uit zichzelf doen. Maar anders staat die kooi te stinken en zijn het altijd dezelfde personen die met de diertjes bezig zijn. Ook blijken heel wat kinderen allergisch te zijn. Dat weet je pas na de aanschaf en terugbrengen is niet altijd zo makkelijk. En inderdaad, sommige mensen zijn wel heel makkelijk met dieren alsof het een gebruiksvoorwerp is. Ik snap dus echt niet dat mensen een hond aan een boom kunnen binden omdat ze zo nodig op vakantie moeten en voor het dier geen oplossing vinden (lees: geld uitgeven). Het hele jaar halen ze Fikkie aan en wordt het beest geknuffeld maar wanneer het tijd is om op vakantie te gaan moet ie weg. Ik kan me daar niks bij voorstellen, ik moet er niet aan denken dat ik mijn kat gewoon de deur uit gooi omdat ik geen geld wil uitgeven voor onderdak.

Ik denk dat je, in tegenstelling tot een hond of kat, minder een band opbouwt met een konijn of cavia. Bovendien worden deze vaak 'voor de kinderen' aangeschaft en als bij hen de interesse er af is en de verzorging op de ouders uitkomt dan is men het gauw zat. Dat opgeteld bij het financiële plaatje maakt dat juist deze beestjes vaak gauwer weggedaan worden. Overigens heel lovenswaardig van je dat je daar groenten en fruit naar toe brengt!

Helaas worden veel cavia's gedumpt of wegens tijdgebrek weggedaan. Veel van deze afgedankte dieren komen bij de Stichting Cavia terecht. Deze stichting, die sinds 1999 bestaat, heeft diverse opvangen door heel Nederland die gerund worden door vrijwilligers. Er zitten in deze opvangen veel verschillende soorten cavia's die op een nieuw baasje wachten. Veel dieren komen zwanger in de opvangcentra binnen. Daarom zijn er regelmatig jonge cavia's aanwezig. Kijk voor meer informatie op de website: www.stichtingcavia.com .

Bronnen:
http://www.dierennieuws.nl/knaagdieren/die...

geen idee maar ik denk idd ...alles wat klein is ,is vertederend en lief,mijn twee konijnen zijn 8 en 9 jaar oud geworden,helaas heb ik ze moeten laten inslapen,ze liepen gewoon buiten in de hele tuin rond ,nu heb ik weer twee grote franse hangoren en die lopen ook gewoon lekker rond in de tuin.ze gaan bij mij pas weg als ze ziek worden en er kan niks meer aangedaan worden.mijn 3 honden zijn ook al 10 en 11 jaar,ik hou van mijn dieren,de mensen die konijnen en cavia"s nemen en weer dumpen,zijn geen knip voor de neus waard.

Bronnen:
niet

Veel mensen denken er veel te gemakkelijk over om een beestje aan te schaffen. Hoe klein het ook is, het heeft verzorging en aandacht nodig. Ik denk dat vaak kinderen een konijntje of cavia willen hebben, het is ook zo schattig. Maar zelf kunnen ze er vaak nog niet goed voor zorgen of hebben het na een tijdje wel gezien en dan moeten de ouders het overnemen of erbij helpen. Daar hebben de ouders dan van te voren niet goed bij stil gestaan. Het konijntje gaat weg omdat de zin er van af is om het te verzorgen. Dan hebben deze konijntjes denk ik nog geluk. Ik heb van buren al eens gehoord dat ze de konijnen in het bos uit gezet hadden. Ik wist niet wat ik hoorde, uitzetten? een dumping noem ik dat. Bezint eer ge begint. Dat is wat iedereen van te voren eens goed zou moeten doen.

Veel kinderen willen een beest. Er worden afspraken gemaakt dat de kinderen deze moeten verzorgen. In het begin is het allemaal leuk en aardig. Maar het hok verschonen is een vies karwei. Overal ligt hooi en stro, in de schuur, buiten bij het hok. En zo komt er rommel bijkijken wat ze niet hadden verwacht. En raakt de container ook weer snel vol. Kinderen willen dan nog af en toe wel eens knuffelen maar verzorgen dat moeten de ouders doen. Deze zeggen wij hebben een afspraak en als je het niet doet gaat deze weg. Een nestje is ook erg leuk maar je kan ze niet meer kwijt dus hup naar de kinderboerderij. Wat ze niet weten is als een vrouwtje is bevallen en ze hebben er een beer bij dat deze er gelijk weer opduikt en zo hebben ze weer jongen. Ook kost het geld, vooral in de winter veel hooi en stro om het beestje een warm plekje te geven. En kan het dus ook om financiele redenen zijn dat deze weggaan. Of dat het achteraf toch tegen viel het beestje is niet echt tam en door te weinig investeren krijg je deze niet tam. Loslopen in huis was ook zo leuk totdat deze alles onder piest en poept. Zo zijn er genoeg redenen om dit beestje weer weg te doen.

Mijn ouders hebben vroeger ook al eens een cavia van iemand over genomen. "Goed voor de kinderen" dachten ze toen, "dan leren ze om te gaan met dieren". Op zich is de gedachte niet eens verkeerd. Maar ze hadden beter eerst eens naar de leeftijd van de kinderen kunnen kijken. Mijn oudste zus was toen nog maar een peuter en vond de oogjes van de cavia zo mooi. Telkens zat ze weer met een vingertje aan die mooie glanzende kraaloogjes van de cavia. Omdat een cavia niet knipperen kan was dat dus nogal zielig. Uiteindelijk hebben ze een ander adres gezocht voor het beestje, want dit ging zo echt niet. Ze hebben er wel van geleerd, mijn ouders. Alle dieren die hierna gekomen zijn, zijn uiteindelijk allemaal liefde vol tot het eind verzorgd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100