Onze poes is ruim 14 jaar. Houdt niet van andere katten. Zou het mogelijk zijn hier 2 kittens bij te zetten?

Zou haar moedergevoel naar boven komen of wordt het niets?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar ik zou het niet doen. je poes is nu heer en meester in zijn terrritorium. Die 2 kleine vervelende mormels zal zij w.s. als ongewenste indringers zien ipv als vriendjes. Ze zal ineens haar bakje eten moeten delen, het fijne plekje op de verwarming, en vooral ook JOU. Je poes zal het verschrikkelijk vinden dat haar perfecte leventje in de war wordt geschopt en het de kleintjes erg moeilijk maken en naar tegen ze doen. Ze kan ze zelfs doden! Dit laatste is onze buren overkomen. Wij hebben zelf 5 katten en er nog meer gehad, maar uit ervaring weet ik dat poezen (zeker 1 die niet gewent is haar territorium te delen) niet op een indringer zitten te wachten. Mijn advies zou zijn om je "poes op leeftijd" haar rust en liefde te gunnen tot ze er niet meer is, daarna kan je kittens nemen. Uiteraard het liefst uit een asiel!!

Na 14 jaar het alleenrecht, nu op je poezen-ouwedag nog twee herrieschoppers erbij? Misschien is het en beter idee om te wachten tot de periode nà deze poes. Het kan goed gaan. Maar als het niet goed gaat ben je inmiddels ook aan de twee kleintjes gehecht. En wie moet er dan weg?

dat lijkt me een heilloos plan. je zegt het al; ze is niet gesteld op andere katten. vermoedelijk is ze te jong uit het nest gehaald en alleen opgegroeid. het is nu een poes op leeftijd, die sowieso absoluut niet zit te wachten op veranderingen, en zeker niet van deze soort. schort je kittenwens nog even op, en gun haar een fijne oude dag!

Het is hetzelfde als in een bejaardenhuis een kleuterklas loslaten. Als de oude van dagen dan knorrig worden, krijgen zij de schuld. Terwijl ze alleen van een rustige oude dag willen genieten. Niet doen, zou ik zeggen!

ik heb 3 jaar terug ook een jong poesje in er bij genomen terwijl mijn oudste toen al 15 was. je moet die kleintjes in het begin apart zetten en dan iedere dag steeds iets langer aan elkaar laten wennen. als die kleintje vervelend zijn geeft die oudere poes ze wel een tikje of ze gromt even. nu zijn we drie jaar verder ze zijn niet de grootste vrienden maar ze kunnen toch samen uit 1 bakje eten tegelijk. dus volgens mij kan het wel maar gewoon rustig aan elkaar laten wennen

Bij honden worden territoriumconflicten beslecht met eventueel een korte schermutseling. Daar wordt dan duidelijk bepaald wie de baas is en kunnen ze verder vredig naast elkaar leven. Katten daarentegen kennen over het algemeen niet het vredige rangorde systeem: Iedere ontmoeting is weer een stressvolle aftasting van wie ook alweer de sterkste was. Urinesproeien is bij katten een veel gebruikte manier om ontmoetingen te vermijden. Urinesproeien is natuurlijk het bekendst van de volwassen kater die zijn gebied wil afbakenen. Castratie biedt dan meestal wel uitkomst bij sproeiproblemen. In meer-kattenhuishoudens kan het ook gebeuren dat de katten - man en vrouw, zelfs gesteriliseerd - gaan urinesproeien in huis op zoek naar een klein stukje privacy voor zichzelf. Het huis wordt verdeeld in territoria. Ogenschijnlijk is er binnen de kattengroep niks aan de hand, maar dit sproeien wijst op een onderhuids conflict. Ook in 1-kathuishoudens kan de kat plotseling gaan sproeien in huis: Dan is er meestal sprake van vreemde katten om het huis die het territorium onder druk zetten of een veranderde gezinssamenstelling (hond, baby). Een timide of bejaarde kat kan erg van slag raken door de goedbedoelde blijheid van een pup of kitten. Verder kan de eerste kat niet-katsociaal zijn ------------------------------------------------------------------------- een bejaarde dame zadel je ook niet op met 2 peutertjes die haar eigen stekje onveilig en druk maken. dat oma ooit zelf kids heeft gehad maakt niet dat ze minder gesteld is op haar rust en eigen huisje (territorium) oma gewoon lekker het rijk alleen laten houden, je kan later aan de jong jeugdige hooligans beginnen :O) (bovendien zijn er katten die überhaupt geen andere katten in hun buurt dulden, of het nu kittens zijn of niet)

Bronnen:
http://www.kattenadvies.be/J/index.php?opt...

Ik zeg ook: niet doen! Het kan natuurlijk goed gaan maar het risico is te groot, zeker omdat je al zegt dat ze niet van andere katten houdt. Ik werk een dag in de week in het dierenasiel in we krijgen zo vaak katten binnen die zijn afgestaan omdat ze niet met de andere kat samen kunnen. Alles is dan al geprobeerd. Aparte kamers, feromonenspray of bandjes. Zelfs vrouwtjes kunnen dan gaan sproeien, of weglopen, ander ongewenst gedrag. Volgens mij heeft je kat het nu prima zo bij jou en je schrijft niet dat ze om een maatje vraagt. Ik zou dus nog even wachten met die kleintjes tot mevrouw haar rustige oude dag heeft gehad. Groetjes!

Ik denk niet dat dat een goed iedee is.

Ik dacht ooit ook dat het moedergevoel van mijn kat wel zou meehelpen bij het gewenningsproces. Ik zou namelijk een kitten te logeren krijgen van een vriendin. Eerst even kennismaken natuurlijk. Kitten en haar baasje op bezoek. Mijn kat keek erg boos en ging demonstratief op het balkon zitten en weigerde weer binnen te komen. De kitten had het wel naar haar zin en ging meteen een plasje doen op de bak van mijn kat! We hebben dit hele logeer-idee maar laten varen. Mijn kat zou er niet blij van zijn geworden. En zij gaat toch vóór. Met andere woorden: ik vind dat jouw kat van ruim 14 voorrang moet krijgen. Dat zou wel het eerlijkst zijn. Over een paar jaar is ze er niet meer en dan kan je alsnog kittens aanschaffen.

zet er eens eentje bij en kijk hoe het gaat. Blijf erbij, kijk dat een uurtje aan... dan weet je voor je gevoel wel genoeg.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100