Waarom kwam de gezondheidstoestand van een kat met nierfalen (70%) na het overgang naar speciale voeding in 'vrije val'? Wat ging mis?

Drie dagen geleden moesten wij afscheid van hem nemen. Het valt mij zo zwaar... Ik heb gevoel dat ik een fout heb gemaakt. Toen hij nog 'foute' voedsel kreeg, was mijn kat actief en at zelfstandig. Met de nieuwe speciale voeding ging het vrezelijk snel slecht met hem. Hij stopte na 3 dagen met eten en er was geen weg meer terug naar oude 'foute' voedsel: hij at niks meer. Dat had ik niet verwacht. Hij zou wellicht niet beter van speciale voedsel worden, maar slechter en ook nog zo snel?! Hoe kan dat!? Waarom? Ik heb gevoel dat als ik niet naar nieuwe voedsel overgestapt had, dan zou hij nu nog leven. Ik realiseer heel goed dat hij zeer ernstig en ongeneeslijk ziek was, maar ik dacht dat ik nog een enkele maanden met hem had. Het bleken enkele weken te zijn...

Toegevoegd na 23 uur:
17-11-2010: Ik wil graag iedereen bedanken voor antwoorden en steun. Wij hadden beide zo te zien veel pech. Het is onvoorstelbaar dat een levendige, met veel eetlust kat dodelijk ziek blijkt te zijn en amper maand later dood is. Hij heeft half van mijn hart met zich meegenomen in zijn graf.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hoeveel katten je in je leven gehad hebt maakt niet uit. Iedere keer valt het afscheid weer even zwaar. Sterkte! Vraag je af of die escalatie aan de overgang aan dat speciale voedsel lag. 70% nierfalen is al heel heftig. Katten weten ziekte, pijn en een slechte conditie tijdenlang meesterlijk te maskeren. We hebben twee katten gehad die al een tijd een ernstig nierfalen gehad moeten hebben zonder dat we ook maar op wat voor manier in de gaten gehad hebben. Eén van hen leefde zowat op de schoot van mijn vrouw. Je handelt naar beste weten en achteraf kun je pas constateren of je juist hebt gehandeld of niet. In dit geval mag je er naar mijn bescheiden mening aan twijfelen of dat andere voedsel meegewerkt heeft aan die snelle escalatie. Op een gegeven moment is het op bij een kat en dan kan het snel gaan. Kortom, ik denk niet dat je jezelf iets moet verwijten.

Allereerst gecondoleerd. Ik ken de neiging om jezelf de schuld te geven van wat er is gebeurd, dat is natuurlijk, omdat jij nou eenmaal degene was die voor hem zorgde. Maar dat betekent niet dat het ook jouw schuld ís. Je hebt gedaan wat je kon. Bij zo'n ernstige ziekte kan de gezondheidstoestand van een dier ieder moment in 'vrije val'geraken. Of je nu ander voer geeft of niet. Vaak is er een omslagpunt en stopt het dier met eten, waarna het heel snel kan gaan. Dat betekent *niet* dat je iets fout hebt gedaan. Het is juist andersom: je bent zo overstuur omdát je genoeg om hem gaf om hem goed te verzorgen, omdát je hem zo graag nog een tijdje bij je wilde houden, omdát je je best deed om het goed te doen. Jij hebt geen fout gemaakt. Je hebt juist heel goed voor je kat gezorgd. Als alle katten een eigenaar hadden die zo goed voor hen zorgde, zouden er een stuk minder katten voortijdig aan hun einde komen.

allereerst heel veel sterkte met het verlies van je geliefde kat. het is helemaal natuurlijk om te denken: had ik maar dit, of had ik maar dat gedaan, maar ik denk niet dat je je schuldig moet voelen. een kat kan nog net funcioneren als z'n nieren het voor 25% doen, dus jouw kat zat al op het randje. bij nierfalen kan het soms ineens hard achteruit gaan, en jouw kat had gewoon geen speling meer. dat je net gestart was met dieetvoeding, is slechts toeval. ik ben er van overtuigd dat je kat een heerlijk leventje bij je heeft gehad. hopelijk kan je snel met een glimlach aan hem terugdenken.

Allereerst gecondoleerd met het verlies van je lieve knuffel. Ik herken je vragen volledig, wij hebben dit recent zelf ook meegemaakt. Het is een hard gelach! Katten zijn zeer gevoelige dieren. Bij nierfalen kan het ook heel snel gaan, er is dan geen houden meer aan. Je moet goed weten dat jij er alles voor over hebt gehad om hem te helpen, echter je kat was al in zo'n lichamelijke toestand van ziekzijn dat hij niet meer geholpen kon worden. Met vragen als stel dat ... of had ik maar .... help je jezelf niet, je kwelt jezelf enorm. Je voelt je er vaak steeds meer verdrietig over. Probeer zulke vragen los te laten en denk terug aan de mooie momenten die je samen met hem hebt gehad. Jij wéét dat je altijd de beste zorg voor je kat over hebt gehad en meer als dat kan je niet doen. Er zouden vele katten zo'n baasje als jij willen hebben. Veel sterkte!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100