Waarom voelt de mens zich superieur aan het dier?

Uitspraken die ik vaak hoor (bij beelden van mishandelde dieren bijv) : ''Het is maar een kip'', ''Het dier is zo dom dat het niet weet dat het lijdt'', bij leren producten of vlees hoor ik: ''Het is toch al dood'',

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het antwoord staat volgens mij best beschreven in het toen erg ophefmakende boek van Desmond Morris uit 1965/1967 "De Naakte Aap". Een mens is een zoogdier dat bijzonder veel hersenen heeft, maar eigenlijk dienen die hersenen de uitzonderlijk fijne motoriek die wij trainden, zijnde vooral handen/vingers (denk aan ergotherapie) en... mond (denk aan logopedie). Nu is een bijverschijnsel van die hersenen dat wij taal ontwikkelden met als hoofdactoren de zone van Wernicke en Broca (in/output) maar ook veel spiegelneuronen hebben waardoor we een primaire reflex kunnen uitstellen als zelfs in ons hoofd uitvoeren. Het is echter een illusie te denken dat de mens hierdoor superieur is. De hoogste intelligentiegraad die we dikwijls bereiken, bereiken we immers in groep zoals een Kawasaki 1400GTR met ABS en traction control een mirakel lijkt, maar het in vergelijking met zowel de opbouw als de sociale dimensie van een mierenhoop eigenlijk qua intelligentie in het niets verdwijnt. Een ander voorbeeld van extreme intelligentie is ook een hooggetrainde blindengeleidehond. Als ik ga lopen met mijn Tervuerense Herder, dan verdwijnt mijn superieure gevoel als mens ook al snel in het niets. Hij is krachtiger, sneller, sterker, ziet meer (zelfs 's nachts prikkeldraden maar ook dat vermindert bij het ouder worden van hem, zie ik), voelt en ruikt meer, maar met mijn verstand en uithouding, leg ik het wel de eerste 5 km tegen hem af omdat hij zijn energie verspilt, maar daarna loop ik op rustig tempo langduriger dan hem. Wie van ons kan trouwens 's nachts buiten slapen, wast zich met koud water, kan zijn eigen territorium nog verdedigen? Nu naar de kern zelf: Wat wij denken, is een vorm van bijproduct van onze hersenen, een soort waanzin (ook dieren hebben dit), en we beoordelen de dieren dan ook vanuit het 'gevoel hoe dom wij zouden zijn als we bijv. niet konden praten, niet op een fiets rijden' (wat circusdieren overigens met training even goed kunnen leren als wij). Ik zou dus willen samenvatten: Wij denken dat we beter zijn als mens, omdat we circusdieren zijn en een andere taal spreken. Maar ik ben er zeker van dat dieren soms bewondering voor ons hebben, maar dikwijls het 'gevoel' hebben van 'wat voor sukkelaars' zijn dat als we in de regen naar binnen lopen of rillen van de koude of ruzie maken met elkaar... Mooie vraag, echt waar!

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Desmond_Morris

Vroeger zeiden ze "het is maar een slaaf". Er komt een tijd, dat we het ons kunnen veroorloven om dieren net zo'n goed leven als onszelf te gunnen.

Ik denk dat elke diersoort zichzelf als het belangrijkste diersoort van de wereld zal beschouwen en er alles aan zal doen zijn soort te laten voortbestaan. De mens echter gaat hierin veel te ver. Waarom? Ik denk alleen voor het geld. Door het dier als inferieur wezen te zien kunnen ze het schaamteloos als economisch product behandelen.

Om te beginnen; je bekommeren over anderen is een luxe die slechts toegankelijk is voor diegenen die zelf geen echte problemen meer hebben. Als je zelf dagelijks aan het strijden bent om te overleven, zul je makkelijker het standpunt vasthouden dat het leven van andere diersoorten minder belangrijk is, daar je zelf tenslotte ook moet leven. Je kunt pas kieskeurig worden over je voedselbron, als je voldoende voedsel voorhanden hebt. Vervolgens; een heleboel mensen weten eigenlijk helemaal niet zoveel van de overige dieren, en plaatsen zichzelf sowieso als een aparte categorie (zoals ook in deze vraag; "de mens" vs. "het dier", terwijl de mens binnen de categorie dieren valt). Men beseft zich niet dat ook andere dieren pijn kunnen voelen, men schrijft ze al gauw af als simpele wezens die puur instinctief te werk gaan; terwijl deze bij nadere bestudering vaak juist heel complex blijken te opereren. Hierbij hoort ook de veelgehoorde kreet dat de mens helemaal geen dier is, ondanks alle fysieke bewijzen voor het tegendeel. Verder heb je ook mensen die passages uit bepaalde oude geschriften letterlijk nemen, en dan een passage als ‘Wees vruchtbaar en word talrijk, bevolk de aarde en breng haar onder je gezag: heers over de vissen van de zee, over de vogels van de hemel en over alle dieren die op de aarde rondkruipen’ interpreteren als een vrijbrief om maar wat te doen met andere diersoorten; men mag er immers over heersen.

Omdat we superieur aan dieren zíjn! Maar dan niet ethisch. De vroege mens had al dieren in zijn macht, als vee. Dat hebben we nog steeds. Daarnaast hebben we veel dieren gebruikt voor de jacht, en in een later stadium hebben we een aantal dieren gedomesticeerd. De mens staat bovenaan in de voedselketen, heeft allerlei manieren om dieren te overheersen. De ethische kant is een heel ander verhaal. Uit allerlei overwegingen wordt het dier als minder belangrijk aangemerkt. Dierproeven zijn vaak goedkoper, makkelijker en beter dan proeven op mensen. En vaak worden economische overwegingen belangrijker geacht dan dierenwelzijn. Maar je hebt zeker gelijk, mensen zijn wat dat betreft onverschillig. Dat geldt echter ook bij rampen met veel mensen. De ramp in Haïti vindt iedereen verschrikkelijk, maar het doet mensen niet veel omdat het ver van hun bed is, ze zijn niet direct betrokken.

Omdat heel veel mensen niet het bewustzijn hebben dat ze daarin liefde op kunnen brengen voor al het leven dat er op aarde bestaat.

Ik zal de laatste zijn die dit soort uitspraken zal doen maar ik vind wel, een dier is een dier en een mens is een mens. Ik ben stapel op dieren, heb zelf een hond. Ik heb altijd allerlei soorten van dieren gehad maar omdat ik nu werk wil ik ze dat niet aandoen. Deze hond is al 15 en wordt erg verwend (ook niet goed, ik weet het) maar is wel de laatste hond die we 'nemen'. Volgens mij is er wel degelijk een verschil tiussen mensen en dieren maar je met ze wel met respect behandelen.

Dan moet je m.i. voor de volledigheid ook nagaan en weten hoe de dieren zich voelen ten opzichte van de mens. Het kan zijn dat ieder wezen zich op zijneigen manier superieur voelt ten opzichte van andere wezens.

Mensen zijn de top van de voedsel keten. Wij zijn het neusje van de zalm van de natuur. Punt is we gedragen er niet naar. Wij zouden juist respect moeten hebben voor elk dier. Als fanatieke visser ben ik gestopt ermee. Nut van vissen is overleven. Dus vis van en opeten heb ik niks op tegen. Maar vis van en terug gooien vind ik nutteloze marteling nu. Ik heb geleerd dat he niet gaat om wat je doet maar hoe. Een vis vangen voor je eigen plezier is beetje egoïstisch denken. Toen mensen en dieren dichter op mekaar zaten was er ook meer respect. Juist de rust die wij hebben is angstig voor ieder roofdier. Wij konden dan ook elk dier vangen waardoor je psychologisch sterker staat. Rust zie ik als gevaarlijk. De gene die het rustigste is is in de natuur dan ook vaak het gevaarlijkste. Dat wij superieur zijn zou juist moeten betekenen dat we er ook naar moeten gedragen. Verantwoordelijkheid zou dan juist ook bij ons gedrag horen. Maarja persoonlijk vind ik dat we als superieure wezens er maar een zooitje van maken.

De mens is de meest machtige diersoort en staat aan de top van de voedselketen, maar superieur vind ik geen juist woord. We zouden ons moeten afvragen wat het woord superieur echt betekend. We kunnen meer, maar zijn we beter, dus meer waard..? Ik vind dit absoluut niet. We zijn ook de soort dat het meeste kapot maakt en beschadigd. Al is het maar, niet door onze handelingen, maar door de overbevolking. Ik moet denken aan een citaat van Jeremy Bentham: ''The question is not, "Can they reason?" nor, "Can they talk?" but rather, "Can they suffer?"

Dan is er nog het Bijbelse antwoord; God heeft de mens zelf gesteld over de dieren. Niet om er zomaar wat mee te doen, maar om er met respect en verantwoord mee om te gaan. Heb er heerschappij over, sprak Hij. De mens is hoger dan een dier. Naar Gods beeld geschapen. Zo heeft de Schepper van alles wat leeft bepaald. Je leest dat in genesis 2.

Bronnen:
de Bijbel

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100