Hoe komt het dat je geen ongelukken maakt als je in een soort van 'trans' een heel bekend stuk aflegt met de auto?

Iedereen heeft het volgens mij wel een keer meegemaakt. Het is vroeg en je gaat naar je werk. Op de gebruikelijke manier. Maar kom je op je werk, dan vraag je je af hoe je daar bent gekomen. Je weet het niet 'meer'.

Kennelijk rij je in een bepaalde vorm van een trans. En toch zijn er geen ongelukken gebeurd en kan je je vaag nog herinneren dat er ook geen bijna ongelukken zijn gebeurd. Kennelijk heb je alles kunnen 'voorzien' en heb je daarop geanticipeerd.

Hoe kan dat, wat gebeurd er dan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bij elke handeling die je verricht worden bepaalde patronen vastgelegd in je hersenen. Herhaal je die handelingen met regelmaat dan worden de patronen steeds gemakkelijker uit je geheugen 'opgediept' en op een gegeven moment kan zo'n 'handelings-patroon' zich als 'vanzelf' afspelen. Je hebt dan een soort van automatische pilot aan het werk. Dat geldt voor lopen, fietsen, schaatsen en ook voor auto-rijden. Het bijzondere aan dit geheel is, dat er nog steeds een soort van supervisie gehouden wordt over het 'afspelen' van dit patroon. Namelijk, elke afwijkende situatie die zich aandient dmv. je waarneming (zintuigen) kan het 'afspelen' van de automatische piloot onderbreken en kom je a.h.w. weer bij je positieven, of anders gezegd, heb je je gedachten er weer bij. Dat kan veroorzaakt worden door een geluid, een hindernis die in zicht komt, maar ook een geur. Toegevoegd na 2 minuten: Wat altijd een frappant voorbeeld is, dat is het volgende: trappen lopen doe je met die automatische piloot. Je tilt beurtelings je voeten op en komt steeds hoger (of lager) en je kunt ondertussen praten of kijken naar iets héél anders (dan de trap). Nu moet je eens proberen om heel bewust de trap op te gaan en met je gedachten je voeten te sturen. Grote kans dat je struikelt!

Ik denk dat mensen die regelmatig in de auto zitten op een gegeven moment een soort 'automatische piloot' ontwikkelen. Wat jij beschrijft dat merk ik zelf ook weleens. Het wordt pas gevaarlijk als er wel ineens iets onverwachts gebeurt en je bent een fractie van een seconde te laat met reageren... In mijn ogen is het een soort dagdromen, afdwalen van je gedachten, opgaan in het liedje op de radio, etc en denk ik niet dat het te maken heeft met voorzien wat er op de weg gebeurt en dat je daar een soort derde oog voor hebt gehad of zo... Geen ongelukken = geluk gehad.

Ervaring en onderbewustzijn werken op een prachtige manier samen. Hoe het werkt? Geen idee. Het mooie is dat als je plotseling moet reageren om een ongeluk te voorkomen dit wel gebeurd in zo'n situatie. Waarschijnlijk schakelen je hersenen direct om naar bewustzijn. Interessant allemaal.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100