Hoe komt het dat mensen kunnen precies vertellen waar ze waren en wat ze deden bij het horen van schokkende nieuws?

Mensen weten vaak precies alles te vertellen over het moment dat ze schokkende nieuws hebben gehoord zo weten mensen precies waar ze waren en wat ze deden op het moment dat ze over 9/11 aanslagen hebben gehoord of over persoonlijk schokkende nieuws

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De vrijkomende adrenaline, het besef van (je) kwetsbaarheid en de confrontering met het (aankomend) leed, zorgt er voor dat dit nieuws SAMEN met je op dat moment aanwezige situatie onthouden wordt, zodat het via de gebeurtenis en als je op diezelfde plek staat, er aan herinnerd wordt dat er een gevaar kan zijn. Omdat je geheugen met associatie werkt, heeft je "zoekmachine " minstens twee verschillende "trefwoorden" Sorry dat ik wat conputertermen gebruik maar het geeft een bepaalde functie in ons geheugen, het vinden van een herinnering, zo mooi weer. Het heeft ook met een stuk personificatie te maken, op die manier wordt het leed ook een beetje (veel) JOUW leed. Zo hebben er mensen een aanklacht in willen dienen na het Koninginnedagdrama van 2009. Natuurlijk schrik je je rot en even hoop je dat het een stunt is (dat hoopte ik ook toen ik het eerste toestel de Twintower in zag vliegen) maar als dat niet zo is, besef je dat je letterlijk getuige van een ramp geweest bent. Het is dus helemaal niet zo gek dat je je goed realiseert wat je op dat moment aan het doen was, want als getuige MOET je immers mogelijk verslag uit kunnen brengen over wat er gebeurd was en dat jij een alibi hebt. Zouden we dan al zoveel deformatie opgelopen hebben van de vele politie, CIS, NCIS, moord en misdaad films en programma's opgelopen hebben? Schijnbaar niet want toe de tweede wereldoorlog werd uitgeroepen wist ook naderhand vrijwel iedereen wat hij/zij toen deed en vooral waar. Blijkbaar een soort herdenkingsteentje in onze geest. Zo kon mijn oma zeer nauwkeurig vertellen over de TITANIC en had ze levende herinneringen over de eerste wereldoorlog en zelfs van voor 1900. Ze is 96 jaar geworden, tot op de laatste dag kraakhelder, kon scrabbelen als de beste en heeft het wel van me gewonnen, wat ik niet gewend ben. Maar steeds weer met de koppeling van het vernemen van de ramp aan plaats en gebeuren van de persoon zelf. Het is dus normaal en niet van de laatste tijd. Misschien een leuk onderwerp voor een promotieonderzoek.

Heel simpel,omdat je zulke belangrijke dingen nooit meer vergeet in je leven niet meer en niet minder

omdat het nieuws zo heftig is dat je er meteen bij stil staat. iets wat je echt heel erg aangrijpt dat blijft je gewoon bij. je hebt het er ook vaak meteen over of je zet meteen tv aan en mensen bellen elkaar. zoiets blijft voor altijd in je herinneringen

Omdat je het grote nieuws wat je hoort gaat samenvoegen met waar je was en wat je deed .

zulke gebeurtenissen hebben een grote impact! en ook omdat het ineens zo massaal invloed had op alles! de beveiliging werd heel scherp,alles draaiden om de aanslag. ik weet ook nog waar ik was, wat ik deed.

Hoe schokkender het nieuws is, hoe beter het wordt opgeborgen in ons geheugen, direct hierna, denken wij steeds opnieuw terug naar dat moment, niet alleen het schokkende nieuws, maar ook de situatie waarin we op dat moment verkeerde, het wordt als een compleet plaatje in onze brein opgeslagen, behalve de gebeurtenis zelf, ook het moment van de dag, de plaats waar we ons toen bevonden, de mensen om ons heen, wat we aan het doen waren en soms zelfs de geuren. Telkens opnieuw als we er aan denken wordt dit complete plaatje op geslagen, waardoor de herinnering hieraan alsmaar sterker en sterker wordt, het stapelt zich over elkaar op en kan zo heel ons leven bij blijven, wel zwakt het na jaren heel langzaam wat af, maar soms wordt het juist alsmaar sterker en sterker en kan het een traumatische ervaring voor ons worden, die ons zelfs ziek kan maken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100