Waarom is zwijgen gewoon zo lastig?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Spreken is zilver, zwijgen is goud. Men heeft meestal meer behoefte aan het meest waardevolle. En dat is het meest lastig om te onderdrukken.

Omdat je hersens geprikkeld worden door iets en daar vanzelf een reactie opgeven, uit gewoonte, uit nood of omdat het iets losmaakt in jezelf door eerdere ervaringen. Als je traint om de controle te krijgen om de reactie binnen te houden kun je leren zwijgen.

Het zit blijkbaar in de mens ingebakken om je gevoel te willen uiten. Op een gegeven moment leer je dat dat niet altijd handig is. Ja, het is lastig. Er is niet voor niets het spreekwoord: Spreken is zilver, zwijgen is goud. Betekenis: soms kun je beter je mond houden. Dan moet je nog leren het onderscheid te maken tussen beter zwijgen of toch maar spreken. Dat leer je wel, door ervaringen en door oefening.

Soms zijn er mensen die zo een onzin uitkramen dat een rectificatie op zijn plaats is. Verder nog kan het zijn dat je je herkent in het verhaal van een ander. Sommige mensen hebben dan de neiging om het verhaal over te nemen en HUN belevenis dan te vertellen, iets wat ik als onbeleefd en irritant ervaar. Graag wil ik eerst het originele verhaal horen en aanvullingen van anderen of hun beleving daarna. In beide gevallen heb ik de neiging in te grijpen. In het tweede geval nodig ik dan de originele verteller uit het verhaal af te maken en vraag de "woordkaper " nadien het verhaal te vertellen. Immers als je zelf aan het woord bent, wil je ook niet geinterrupeerd worden, tenzij het een discussie is. Spreken is goud als het jouw beurt is, zwijgen is goud als een ander aan de beurt is.Ik vind het erg belangrijk dat er met aandacht en respect geluisterd wordt als mensen pogen hun beleving weer te geven. Wanneer ze echter drammerige onzin verkopen , zoals uit de politiek en wellicht vandaag voor het laatst, voorlopig, zie ik het nut van het gebruik van gaffatape/ductape in. We hebben zoveel orale diarree (zoals ik deze spreekdrang pleeg te noemen ) over ons heen gehad, dat we er moe van zijn, de vele loze beloften worden morgen teruggedraaid, als de stemmen binnen zijn. Dan zien we maar een paar partijen die hun rug recht houden en zelfs niet zwichten voor het pluche door verkiezingsbeloften te breken. Morgen is het bijltjesdag, in de zin dat er heel wat beloften de kop afgeslagen worden door met name de drie grote partijen. Dat we soms behoefte hebben om te spreken komt ook voort uit het terechte wantrouwen wat mensen die gekozen zijn met hun toezeggingen van voor de verkiezingen doen.Vandaag mag je "spreken" daarna waarschijnlijk vier jaren zwijgen. Speekdrang komt vaak voort uit een gevoel van onrecht. Dan is spreken goud. Laat een ander in een gesprek uitspreken maar de spreker moet in een discussie pauzes inlassen om anderen ook hun zegje te laten doen.

iemand die veel praat kan innerlijke spanningen hebben en door veel te praten worden die spanningen in beleving minder. Veel praten is het uiten van soms ontevreden gevoelens al dan niet open of gedket. De spreker hoeft dit niet altijd in de gaten te habben. Ja en verder bij dwangneurosen kan het rust geven...maar ja als een mens niet praat of nauwelijks is dat ook niet helemaal goed, een middenweg van leren luisteren en zinvol praten is een kunst die aangeleerd kan worden.... Toegevoegd na 1 minuut: gedket= gedekt of verborgen:)

Bronnen:
eigen mening

Omdat je telkens nieuwe indrukken krijgt van je omgeving dingen waarop je wilt reageren.

Omdat je in een innerlijk dilemma bent beland. Waarbij je afweegt wat vertellen zal beweegstellen en wat zwijgen zal veroorzaken. Daaruit maak je een ethische afweging wat in jouw geval tot zwijgen zal resulteren. Dit is een grote verantwoordelijkheid. Maar, het wordt zo lastig omdat je keuze ook van invloed is op jouw eigen emotie en gevoel. Wat jij als goed of kwaad ziet in jouw beleving. Dus stel je ziet een kind geslagen worden. Dan zal je waarschijnlijk zwijgen omdat je weet dat het kind dit zelf heeft gewild. Of gewoon simpel omdat je dan misschien de woede van de ouder op je haalt. Maar jij vind het nog steeds verschrikkelijk, omdat jij jezelf al ziet in de schoenen van het kind. Dit is je persoonlijke emotie op de gebeurtenis.

Dat is voor jou zo omdat je heel waarschijnlijk extravert bent. Voor wie introvert is, is spreken vaker lastig dan zwijgen. :-)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100