Hoe kan ik mijn "echte" ik vinden?

Nou ja,, mijn vraag is dus;; Hoe kan ik mijn echte ik vinden?
Gaat het vanzelf of kan ik het zelf ook ontwikkelen?
Alvast bedankt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

wie je bent.. je hebt voor een stuk onder controle wie je zal worden door de keuzes dat je maakt. Wat jou 'jou' maakt is het leven dat jou tekent.. Je ervaringen waardoor jou blik op een bepaald iets verandert (positief of negatief) alles wat je meemaakt is enkel van jou.. en die ervaringen, die totaliteit.. maakt jou tot wie je bent.. hoe je ermee omgaat is nog een andere vraag.. want hoe maak je immers van herinneringen jezelf? wel, je bent niet bang om uit te komen voor wat je echt denkt.. Uiteindelijk kom je die typische knooppunten/dilemma's in je leven tegen waarbij je telkens even twijfelt wie je nu echt bent? Zeer veel mensen hebben problemen met 'zichzelf te vinden' om eerlijk te zijn.. soms sta je voor keuzes waarbij je anderen zal kwetsten of gewoon moeilijke, zware keuzes waarbij knopen moet doorhakken en erg aan jezelf twijfelt.. we willen immers niet iemand zijn dat mensen kwetst..ook willen we geen foute keuzes maken... we zijn bang.... Vooral zelfvertrouwen draait mee in deze zoektocht.. iedereen kent die mensen dat erg goed lijken te zijn in 'zichzelf' te zijn! je voelt enerzijds bewondering, anderzijds sta je in hun schaduw.. Maar als je er echt diep over nadenkt.. zullen ook deze personen zichzelf niet altijd gevonden hebben.. mensen zijn het soms zo gewoon om een rolletje te spelen, een masker op te zetten.. vele mensen weten effectief niet welk van hun 'maskers' ze echt zijn.. Je zal nooit teweten komen wie je bent als je erachter zoekt.. net wanneer je er niet bij stilstaat zie je wie je bent, de 'voor-jou-juiste' keuzes maakt zonder erbij stil te staan.. de spontante 'ik' of de gulde middenweg... Ik denk dat een mens zichzelf nooit echt kent op de moment zelf.. later als je oud bent kan je terugkijken op je leven en denken.. dit was ik.. alle keuzes en ervaringen dat je hebt meegemaakt hebt.. een mens is een boek met hoofdstukken.. elk hoofdstuk telt mee en is onmisbaar voor het eindresultaat.. misschien is het beste om gewoon te genieten van de momenten die jou opwachten.. en het beste ervan maakt.. En als dit minder leuke momenten zijn.. denk je maar aan alles wat jou nog staat op te wachten! alvast succes!

Dat gaat vanzelf, je word ouder en ouder en je leert jezelf al beter kennen, dan komt er op een gegeven moment acceptatie en rust en zal je zijn zoals je bent!

Hoezo je echte ik ? Denk je dat er nog een ander is dan jezelf ? Vrede hebben met wie je bent is een proces eigenlijk noit is afgerond, omdat een mens gedurende zijn hele leven ontwikkeld. Al je ervaringen en daden maken je en kleuren je. Als je achter al je daden staat en leert van je ervaringen (en er van geniet indien mogelijk) kun je tevreden zijn met wie je bent, en ben je je eigen ik. Als je voortdurend het gevoel hebt verkeerde keuzes te maken, aan de verwachtingen van anderen te moeten voldoen en achter de feiten aan te lopen, dan heb je nog een lange weg te gaan inderdaad. Een ander kan dat echter niet voor je doen ; het is allemaal onderdeel van het leven. In eerste instantie van het volwassen worden, en als je die fase hebt bereikt, kun je nog een heeeele tijd doorgroeien. Feitelijk is het net zo'n vraag als : hoe vorm ik mijn karakter. Dat gebeurt gewoon, onder invloed van de dingen die je overkomen en de keuzes die jij daarmee vervolgens maakt. Toegevoegd na 50 seconden: Kunst, ik zie nu pas dat je 13 bent. Dan heb je inderdaad nog een flinke weg te gaan, al zal niemand je verbieden jezelf nu al te accepteren zoals je bent.

Je echte ik vinden?? Wie ben je nu dan? Een mens is tot aan zijn dood niet uitgeleerd. Zeker niet over zichzelf. Door levenservaring ontdek je beetje bij beetje wie je bent. Maar als je denkt jezelf te kennen, gebeurt er weer iets in je leven en kom je een hele andere kant van jezelf tegen. Er is wel zoiets als een rode draad in een persoonlijkheid. Dat is min of meer je houvast. De rest is alleen maar veranderlijk. Best spannend toch?

Pak een wekkertje, zet die op 10 minuten en kijk ononderbroken naar jezelf in de spiegel. Let vooral op je ogen en uitdrukkingen. Probeer wat vaker stil te staan bij hoe mensen reageren op wat jij zegt en probeer uit te vinden wat je zwakke en je sterke kanten zijn. Kortom, zelfvertrouwen krijg je naarmate je jezelf beter leert kennen. Heb je veel zelfvertrouwen dan heb je jezelf gevonden.

Ga opzoek naar de sterke & zwakke punten! De sterke punten zijn, integenstelling tot wat de meest mensen denken, niet de dingen waar je goed in bent maar wat je leuk vindt en je enthousiast over bent. Als je voordat je iets gaat doen je er op verheugd, of als je er mee bezig bent de tijd razendsnel gaat zijn dat je sterke punten. Van je zwakke punten moet je accepteren dat je er nooit goed in zult worden. Neem de tijd om de sterke punten te ontwikkelen en je zal je echte ik vinden!

Wees bewust van wie je bent.. Jezelf zijn is voornamelijk ZIJN!

Als je iets wilt vinden dan moet je zoeken en als je echt iets over jezelf wilt vinden moet je dat bij een ander zoeken. Het meest kom je over jezelf te weten als anderen over je spreken maar niet weten dat je het ooit zult horen. Door je oren en ogen goed open te houden en jezelf open te stellen voor al je eigenaardigheden zul je heel veel over jezelf te weten kunnen komen.

t gaat vanzelf,maar je kan er zeker heleboel aan doen.een dagboek schrijven is een hele goeie bv.

goeie vraag, wat ik heb gedaan is kijken naar wat ik wil in mijn leven. zo zie je al hoe je bent. en waarschijnlijk als je er voor zorgt dat hebt wat je nodig hebt word je vanzelf wie je echt bent. het enige wat er dan hoeft te gebeuren is jezelf waarnemen.

Jij hebt altijd al je eigen ik, het ligt diep in je besloten. Door je pubertijd waarin er zoveel in je lichaam gebeurt, kan het zijn dat je tijdelijk de verbinding kwijt bent. Door jezelf te zijn en op tijd de innerlijke rust te zoeken, zul je merken dat je weer verbonden wordt.

Alles wat je meemaakt (dingen die je overkomen, reacties van anderen op jou) roept bepaalde gevoelens in je op... en leert je iets over jezelf.... en zo leer je vanzelf je echte ik kennen. je kan inderdaad wel iets aan die ontwikkeling doen, door je bewust te worden van wat je ervaart en voelt bij ervaringen...en te proberen dat wat je niet leuk vindt aan jezelf te verbeteren... zodat je degene wordt die je wilt zijn....

Eerst innerlijk en uiterlijk volwassen worden. Daarna meer luisteren dan praten. Leren van je gemaakte fouten. Dan het niet meer willen je eigen ik te vinden. Op een dag is hij er ineens, zonder het te vragen. Een dag dat je een ander mens geworden bent. Ik hoop dat het je dan ook bevalt, veel mensen kunnen er niet mee om gaan.

Je moet goed beseffen dat jij, niet bent. Er is geen ik, alleen die hem creëert. We vormen onze ik en schaven hem net zo hard. Zo is ie er, zo is ie weg. Als stoffelijk biochemisch reagerend materiaal. Je gedraagt ja naar je zelf beeld. Dat beeld kun je maken en breken. genoeg zo, je bent nog jong. Maak je maar niet druk, zij die zoeken vinden nooit.

Zodra men zijn verleden kon vergeten en zijn toekomst kon vermijden, dan zou het heden nog wel enige waarde hebben!! De echte ik leer je nooit kennen, iedereen beslist in het heden wat goed/fout is, achteraf had je dingen mischien anders moeten aan pakken.. Lig niet wakker van hoe jij bent, de mensen om je heen zullen je toch wel moeten accepteren, zo niet, zoek andere mensen

Wat een grappige vraag...Wel..als je met Angsten bent op gegroeid...angst voor je ouders..voor school...om dood te gaan...enzovoort...dan kan het zijn dat je je eerste jaren...jezelf niet bent geweest. Dan kan het zijn dat je je jaren hebt aangepast aan de ander. Opgeofferd aan de ander. De ander tevreden hebt gesteld maar NOOIT aan jezelf gedacht..hoe jij je nou eigenlijk voelde. Voelen...wat is dat...kun je dat eten...Ik kwam er pas veel later achter...dat ik helemaal niet zo slaafs ben en ook een mening heb. En hem nu ook durf te zeggen, indien nodig. Ik lust nu dingen die ik vroeger niet lustte en andersom. Wilde alijd een relatie...en nu kan ik geen mens meer zien en vind ik het niet erg om alleen te zijn. Dat was vroeger een straf...om alleen te zijn, dat kon echt niet. Die afhankelijkheid heb ik niet meer. ALs er nou maar genoeg MISBRUIK van gemaakt word, dan leer je dat wel af op een dag. Dus...als je gewoon durft te zeggen wat je denkt zonder dat je iemand kwetst...dat kan....en je hoeft jezelf niet anders voor te doen...voor die ander...dan ben je al aardig jezelf. Succes en groetjes.

Je bent een diamant. Niemand kent al jouw facetten, zelfs jij niet. Zou jij weten wat ‘olifant’ betekent als je alleen maar de slurf had gezien? Zo kan niemand zeggen dat hij jou kent. Daarom kwetsen anderen ons dikwijls met hun uitspraken over ons. Omdat ze nooit met al onze kanten rekening houden. Bovendien ben je veel meer dan de som van je delen. Om je échte ik te vinden, kan je uitgaan van een “kleine ik” en een “grote ik”. Het kleine ik noem ik je persoonlijkheid of ego. Het bestaat uit je bagage uit het verleden (kennis, kwetsuren, geleerde lessen), je verwachtingen voor de toekomst (verlangens, talenten), en al jouw gedrag dat daaruit voortkomt. Je persoonlijkheid maakt jou uniek. Ze bepaalt ook welke taken jouw leven zin geven. Je ego is niet slecht, wel beperkt. Het is een voertuig, zoals je lichaam. En net zoals je meer bent dan je lichaam, ben je meer dan je ego. Als je je persoonlijkheid leert kennen en aanvaarden zonder oordeel, dan vind je zelfvertrouwen. Dat is waardevol. Helaas zal niemand jou ooit helemaal kennen en begrijpen, dus is leven vanuit het ego ook eenzaam. Om je "echte ik" te vinden, moet je daarom ook je "grote ik" kennen. Ik noem dat de "ziel". Je ziel verbindt jouw leven met alles wat leeft. Net zoals grassprietjes in een grasveld of druppels in de oceaan verbonden zijn met alle andere, is is ook alle leven met elkaar verbonden. Die verbondenheid voel je als je in het “hier en nu” zit, onbelast door je ego. Wil je dichter bij je échte zelf komen? Word je dan bewust van het oordeel achter elke gedachte. Dat leer je door zen-meditatie of mindfulness-oefeningen. Maar de simpelste en beste manier staat hier al in een ander antwoord vermeld: doe wat je zo graag en goed doet dat je er helemaal in opgaat, dat je de tijd vergeet. Dat klopt, want door je kleine ik even opzij te zetten, komt er ruimte vrij voor je grote ik, ruimte om het leven tenvolle te beleven. En dat gevoel, ook wel “flow” genoemd, is de ervaring van je “echte” ik. De mooiste combinatie van je ego en je ziel. In een toestand van flow, gebruik je je ego in dienst van de ziel, en zo ook ten dienste van anderen. Hoe meer je in flow leeft, hoe meer je ook de inspiratie en creativiteit vindt om alles goed aan te pakken. Alles gaat vlotter. Je voelt je gedragen, deel van een geheel. Je leeft je leven zelf en wordt niet meer geleefd. Pas dan weet je zonder twijfel dat je je “echte ik” hebt gevonden, al ben je daar op dat moment niet meer mee bezig. :-)

Door je hart te openen en zonder oordeel jezelf naar voren te laten komen. En vooral dat zonder oordeel is kei moeilijk, je wilt van alles, je wilt zus of zo zijn of overkomen. Maar als je dat doet is het hart niet meer open voor wie je bent. Dus alleen kijken niet oordelen of beïnvloeden. Laat het gebeuren met een open hart.

Je vindt jezelf door jezelf vragen te stellen als: - Wat vind ik hier zelf van? - Wat voel ik hier zelf bij? - Wat zou ik in deze situatie doen? - Wat zou ik het liefste willen? Voornamelijk door niet voor jezelf te denken, vind je jezelf niet. Probeer voor jezelf te bepalen wat belangrijk is voor jou en probeer je niet mee te laten voeren door de meningen van mensen om je heen. Dat kan een erg lastige opgave zijn! Maar soms denk je dat je jezelf gevonden hebt, en is het toch niet zo: immers veranderen mensen ook en krijgen zij andere prioriteiten en gedachten over dingen.

dát weet je nooit tot je hem of haar hebt ontmoet..dan pas weet je het! hoe je dat zou moeten ontwikkelen weet ik niet want wat zou je dan moeten ontwikkelen..maar je loopt er tegenaan ,als de klik is er en hoppa! dan is het de kunst om de klik te behouden.

Jouw vraag roept bij mij op dat je niet tevreden bent met de IK die je nu laat zien. Naar mijn mening blijf je ontwikkelen, bewust en onbewust. Je kunt het leven "over je heen laten komen", je kunt zelf stappen zetten richting de dingen die jij graag wilt bereiken etc. Het is jouw keus wat jij wilt doen met je leven. Als jij de opgebouwde laagjes van jezelf wilt afpellen om tot je kern te komen, ga dan eens naar een persoonlijke ontwikkeltraining. Dat kan van alles zijn: meditatie, zelfvertrouwen, opruimen van trauma's, negatieve overtuigingen of emoties die je in de weg zitten... Het is helemaal aan jou wat jij wilt. Je kunt ook doorgaan met wat je nu doet en zien waar het je brengt. Dan laat je je leven gebeuren. Of je neemt je eigen teugels in handen en gaat doen wat jij belangrijk vindt. JIJ bent de Oplossing! Succes en veel plezier op je onderweg!

Bronnen:
www.beste-wensen.nu

Door bij jezelf te blijven en niet op 'zoek' te gaan...Want je eigen IK, is altijd dichtbij...

Gewoon jezelf blijven, vroeger of later ga je het wel merken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100