Wie is er nu op dit moment gelukkig en waarom?

Een van de moeilijkste en ongrijpbare momenten in ons leven is gelukkig zijn. We kunnen het niet leren, niet opzoeken, niet kopen, niet even bestellen Misschien komt het zomaar? Misschien op hopen? Misschien verwachten? Misschien aan denken? Misschien ontkennen? Misschien delen? Vaak hoor je ik heb alles maar ik ben niet gelukkig, hoe is dat met jullie?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als ik denk aan alle mensen en dingen waar ik dankbaar voor ben. En als ik me dan even tracht voor te stellen hoe mijn leven zou zijn zonder. Dan ben ik nog meer dankbaar en gelukkig.

Ik heb een twee tal motto's in mijn leven. "This is my life" en "My way" en daarmee ben ik m.i. erg gelukkig... Of wel. Ik doe wat ik wil en ik wil wat ik doe...

ik heb popcorn, goeievraag, leerstof voor tentamen(dat is dan weer minder) maar toch is het een 7 op de schaal van geluk

Het begrip 'geluk' is zonder inhoud zolang we die er niet zelf aan geven. De invulling is echt indiviueel. de één kan pas gelukkig zijn met veel geld, de ander al wanneer hij of zij het rijbewijs haalt. M.i. zijn dit soort vragen dan ook niet 'uit voorraad' te beantwoorden.

Ik ben nu niet gelukkig, maar wel vaak tevreden. Gelukkig zijn is ook moeilijk aan te geven, meestal doe je dat achteraf in een verheerlijkingmodus. "Oh, wat was ik toen gelukkig", hoor je nog wel eens. Zeggen dat je gelukkig bent, betekent vaak dat je meteen daarna denkt, "Is dat wel zo?". Waardoor er meteen een stukje geluk verdwijnt, omdat je gaat zoeken naar wat er ontbreekt om echt gelukkig te zijn. Ben je alleen, dan denk je gelukkig te zijn in een relatie, ben je samen, dan wil je alleen zijn, omdat de ander je soms irriteert. Dat maakt gelukkig zijn op 1 bepaald moment heel lastig, zoniet onmogelijk. Het toch proberen is een echte opgave, en zeker fijn als je die gave hebt.

Ik ben nu gelukkig en blijf dat ook omdat ik geleerd heb dat geluk een instelling is tegenover het leven. Geluk zit in jezelf en moet je niet laten afhangen van mensen en dingen buiten jezelf.

Voor mij is gelukkig zijn een staat van zijn, die voortkomt uit het feit dat ik tevreden hoe het is, met andere woorden: ik verzet me niet tegen dat wat is.... In die staat van gelukkig voelen kan het voorkomen dat ik verdriet voel, of blijdschap, boosheid enzovoort.... zolang ik me maar niet verzet tegen dat wat is, wat voelbaar is, wat ervaren wordt.... Het verzet tegen dat wat is maakt het leven onmiddellijk pijnlijk en verandert leven in vrede (tevreden) in lijden...

Ik ben ongelofelijk gelukkig. En eigenlijk om helemaal nix. Of juist om alles. Dat ik leef. Dat ik nooit echt dood zal gaan. Dat er mensen zijn die van mij houden. Dat ik gewild ben. Dat er meer in het leven is dan belastingen en geld. Dat ik een hart heb. Dat ik belangrijke dingen mag doen. Dat wat ik doe niet zinloos is. Dat ik liefde uitstraal. Dat alles wat me ooit pijn heeft gedaan nu geen invloed meer op me heeft. Omdat ik kan relativeren.

Ik ben gelukkig omdat ik slechte tijden gekend heb. En door die slechte tijden, groei je. En kan je in goede tijden geluk ervaren. Je kan het niet kopen, niet bestellen, niet bedenken of ontkennen. Geluk delen kan wel, als de ander daar ontvankelijk voor is. Dan vermenigvuldigt zich geluk. Ik heb geleerd van het leven dat geluk je over komt. Het komt over je.. als je groeit en dankbaar bent..ook voor de minder plezierige dingen. Want die leren je dat wat pas echt waardevol is, in je leven.. En als je dat geleerd hebt, realiseer je je pas hoe gelukkig je bent. (en bedankt voor je lieve welkom Ed, wist niet dat het beladen was om spiritueel te zijn hier ;))

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100