Er wordt regelmatig over 'ziel' gesproken. Maar waarom worden er wetenschappelijke vragen over gesteld? Want 't valt buiten wetenschap.

Is dat omdat mensen die willen geloven in een ziel, een fysiek bewijs willen? Want dat kan immers niet (anders dan vanuit historisch-kritisch of linguïstisch perspectief).
Maar waarom willen ze dan zulk bewijs? Een geloof kan je toch niet bewijzen. Is de conclusie dan simpelweg dat ze niet geloven (in een ziel), maar wel _wíllen_ geloven, omdat ze anders _bang_ zijn om bijvoorbeeld niet in de hemel te komen, of om anders zelfs in een hel te komen? Want, als je in een ziel gelooft, hoef je er verder geen vragen over te stellen.
Dus op dit moment lijken mensen die in een ziel willen geloven, mij bange mensen (in bovengenoemd opzicht). Heb ik dat mis?
(Ik heb 't dus _niet_ over mensen die al in een ziel geloven: want die kunnen volgens mij niet bang zijn, in dezen. Want als je in een ziel gelooft, _weet_ je al dat 't allemaal uiteindelijk goed zal komen.)

Let op: ik zeg dus niet dat 't fout is om in een ziel te geloven. Helemaal niet. Dat laat ik in 't midden - 't doel van deze vraag is niet: discussie dáárover. (Hooguit voer voor een andere vraag, mocht die niet al gesteld zijn.)

Toegevoegd na 39 seconden:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Ziel_(filosofie)#Wetenschappelijke_benadering

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bij deze vraag is volgens mij je uitgangspunt 'Het valt buiten de wetenschap' onjuist: De ziel, zoals ik dat zou willen definieren: de samenvatting van wie je bent, waar je bewustzijn samenkomt, kan je prima wetenschappelijk onderzoeken. Het is een feit dat we bewustzijn hebben, en dat we zelfs zelfbewust zijn. Dit is iets wat nog niet begrepen is, en het levert wellicht het de belangrijkste wetenschappelijke vraag opdit moment: Wat is bewustzijn? Wat er gebeurd met je bewustzijn na de dood, daar kan je over twisten. Maar of je het hebt.. in de meeste gevallen is daar iedereen het wel over eens. Dus de discussie over een ziel kan je ook op een wetenschappelijk nivo houden. Tevens geef je aan dat wetenschap een fysiek bewijs wil. Dat is ook niet waar. De relativiteitstheorie ontstond ook in tijden voor men uberhaupt aan dat soort dingen kon meten. Dus je kan ook deductief bewijzen dat dingen op een bepaalde manier in elkaar steken, zonder het 'hard' te kunnen maken. Zolang we niet duidelijk hebben hoe bewustzijn werkt, kunnen we de ziel discussie niet ter zijde schuiven. Helaas is het zo dat er meteen religie in gebracht wordt & er vanuit religieuze kant niet op een wetenschappelijke manier naar gekeken kan worden: Voor wetenschappelijk onderzoek moet je bereid zijn je gedachtenkader los te laten en alle alternatieven als mogelijk te beschouwen, tot het tegendeel bewezen is.

Hierover wetenschappelijke vragen stellen is een onbegaanbare weg dus: zielig!

Het is wetenschappelijk om alle verschijnselen in de werkelijkheid te onderzoeken. Het is evenzeer wetenschappelijk om steeds opnieuw elke theorie te bevragen. Het is echter niet wetenschappelijk om te geloven. Mensen die graag een volledig wetenschappelijk wereldbeeld aanhangen, maar toch het gevoel hebben dat er dingen zijn die (nog) niet wetenschappelijk aangetoond/verklaard zijn, zullen dus wetenschappelijk vragen hierover stellen. Of ze zijn er (soms) slechts op uit de betreffende denkbeelden onderuit te halen.

Dat een lichaam een beZIELing heeft, daar is iedereen het over eens... En een bezieling kan toch niet anders komen dan door een ziel... Dit alles valt binnen de wetenschap... In mijn ogen is alles wat ik WEET wetenschap en alles wat ik geloof onwaarheid... Ik weet dat een levende mens bezield wordt, dus dat is voor mij wetenschap... En ik zeg je ik kan van een rij bewegingsloze mensen feilloos al diegene aanwijzen die bezield zijn en diegene die niet bezield zijn, en ik zeg feilloos omdat ik dat meteen kan zien... Dus het is zichtbaar... Of een ander dat gelooft of niet, moet hij zelf weten, sommigen geloven zelfs dat de ooievaar een nieuwgeborene komt brengen, ik WEET wel beter, maar zij geloven dat, meestal jongere mensen, maar toch... Iedereen zoekt naar bewijzen voor hun eigen geloof, daarom moeten mensen die geloven ook altijd zichzelf bewijzen en moeten ze zich continu verdedigen... Mensen die weten doen daar niet aan mee, die weten en blijven weten, die kun je niet van hun geloof stoten, want die geloven niet, ze weten immers... Dus iedereen die gelooft in een ziel is "zielig", want die moet anderen aanvallen en hun eigen geloof in die ziel verdedigen... En als je iets gelooft, dan geloof je het wel en onderzoek je nooit verder, pas als je gaat twijfelen aan iets, ga je mogelijkerwijs iets onderzoeken... Hij die weet heeft reeds onderzocht, hij weet immers... Ik wens gelovigen in een ziel veel succes in het handhaven van hun geloof, ik weet wel beter...

Omdat er weinig wetenschappelijks is aan het begrip 'ziel' het is meer een filosofisch / esoterisch denkbeeld, waarvan zelfs de definities al ZO sterk verschillen, dat je nauwelijks weet waar je moet beginnen met onderzoeken. Voor sommige mensen is de ziel niets meer en minder dan dat wat je 'bezield', je hogere denkvermogen stuurt in dit leven, onderdeel van wat er in je hersenen gebeurt, en verdwenen na je sterven. (Sterker nog, ook na zwaar hersenletsel kan die 'ziel' of persoonlijkheid sterk veranderen). Voor anderen is het een losstaand iets dat er voor hun dood al was en na hun dood nog zal zijn. De unieke ziel komt uiteindelijk terecht in het eeuwigdurende hiernamaals (bijvoorbeeld een hemel). Weer anderen geloven in recycling, dat een ziel meerdere mensen op rij kan gebruiken, en dat daarbij alleen de ziel van belang is en niet de tijdelijke voertuigen die we mensen noemen. Deze zielen blijven tussen aard een hemel heen en weer reizen tot ze 'klaar' zijn. (Met ?? Ook dat verschilt). De eerste kun je concreet onderzoek naar doen, en dat is ook echt wel gebeurd. Het levert vrij weinig op. Je kunt de ziel niet pakken, vatten, in een flesje doen of uit het lichaam verwijderen of zelfs na de dood onderzoeken, omdat het weinig meer is dan een complexe hoeveelheid elektrische stroompjes die gevoelens en waarnemingen en denkbeelden in de levende hersenen vormen. Net zo vatbaar als dromen of ideeen. De andere twee zijn nogal fantasierijke interpretaties waar een hele hoop geloven en aannames bij komen kijken ; er zijn totaal geen aanknopingspunten om daar concreet wetenschappelijk iets mee te doen. Soms lijken er frappante verhalen te zijn van mensen die over vorige levens vertellen, maar de gevallen die onderzocht zijn, bleken weinig steekhoudend. Wel werpen ze andere vragen op over de werking van onze hersenen, die zeker het onderzoeken waard zijn. Het onderzoek naar het hoe en wat van een ziel als psychologisch onderdeel van de mens valt dus niet per definitie buiten de wetenschap ; pas als je de ziel als concreet en losstaand iets wilt zien, is dat het geval.

Het bestaan van een ziel is onder andere interessant voor science fiction liefhebbers zoals in Star Trek. Als je iemand teleporteert van bijvoorbeeld de Aarde naar het ruimteschip USS Enterprise krijg je dan excact dezelfde persoon met herinneringen etetera? 'Citaat uit het boek' Wat maakt een mens een mens? Zijn wij louter de optelsom van onze atomen? Nauwkeuriger gezegd, als ik elke atoom van iemands lichaam kon namaken en ze precies dezelfde chemische toestand kon meegeven als de atomen van dat lichaam op dit moment hebben, heb ik dan een identiek functionerend persoon gemaakt met excact dezelfde herinneringen, hoop, dromen, mentaliteit? Er zijn voldoende aanwijzingen dat dit inderdaad het geval zal zijn, al gaat dat dwars in tegen vele geloofsovertuigingen waarin sprake is van een 'ziel', die op een of andere manier los staat van het lichaam. Voor de volledige tekst zie Bron.

Bronnen:
De Wereld van StarTrek, Lawrence M....

Het lijkt me wetenschappelijk interessant omdat de wetenschap toch alles wil weten. Dus zal de wetenschap ook willen weten waarom mensen een geloof hebben. Jij noemt 1 reden: angst. Ik vind dat een redelijke goede constatering. Wat als iemand nu door en door angst kent, en hij wil daaruit kunnen komen, wat kan diegene dan doen? Stel iemand is ongeneselijk zien en is terminaal. Wat kan hij dan doen? Wat kan hij doen om die angst te bestrijden en dat hij toch gemoedelijk kan sterven. Wat hij kan doen, en wat er in die persoon omgaat, lijkt me wetenschappelijk interessant. De psychische wetenschap. Je moet niet willen bewijzen of een ziel bestaat of niet. Het gaat erom wat dit geloof zou kunnen doen met een mens. En zeker met een mens in nood. Kom ik toch weer terug in " placebo", een sterk geloof geeft een mens kracht en kan daardoor zichzelf herstellen.

Om te beginnen: Je stelt dat er 'wetenschappelijke vragen over worden gesteld'. Dat is per definitie niet zo. Ze worden niet gesteld in de rubriek 'Wetenschap' en dat kan natuurlijk ook niet. Dit zijn geen wetenschappelijke vragen. Dat kunnen ze nooit worden, en dat is volgens mij de bedoeling ook niet van de vragenstellers. Mensen zijn zoekende, menen bepaalde zaken waar te nemen en zoeken hier bevestiging van anderen. Ze vinden het vaak beledigend als verteld wordt dat ze 'spoken' zien. Want ze nemen zelf hele andere zaken waar. In elk geval heeft dit onderwerp niets met wetenschap te maken, en dat zal ook zo blijven.

Waarom geloven miljarden mensen in het bestaan van een ziel, zeker niet uit angst! Ergens moet er toch een aanleiding zijn geweest. Hoe is dit ooit ontstaan over de gehele wereld? Zonder het vaak van elkaar te weten! Het geloven in een ziel, geeft houvast in het leven. Een doel, een richting een levenslijn. De wetenschap kan hier niets mee, althans nog niet, maar al die miljarden mensen kunnen het toch niet verkeerd hebben, dan zou de wetenschap gericht moeten zijn, hoe het mogelijk is , dat er over de hele wereld mensen in een ziel geloven.

De ziel is in de meest gebruikte betekenis de niet-materiële, spirituele component van de mens. Wetenschap houdt zich inderdaad meestal bezig met materiële zaken, maar niet exclusief. Wetenschap houdt zich ook bezig met golven, met informatie, het denken van de hersenen en met gevoelens. Ziel in het Grieks is psyche, en psychologie is de wetenschap die zich bezig houdt met de ziel. In die zin valt de ziel niet buiten de wetenschap - al wil ik niet beweren dat alle wetenschap op dit terrein Het waarom: 1 Wetenschap heeft een zeer hoge status in onze maatschappij. 2 Wat wetenschappelijk bewezen of onderlegd is deelt in die status. 3 Wat mensen belangrijk vinden, willen ze een hoge status geven. 4 veel mensen vinden het niet-materiële belangrijk 5 combinatie 1+2+3+4 leidt tot wetenschap over de ziel

De wetenschap wil alles weten. Als iemand zegt in iets te geloven wil een ander natuurlijk weten waarom hij/zij dat gelooft? En of waar hij/zij in gelooft reeel is? 2 vragen om een wetenschappelijk onderzoek mee te beginnen, wat dus ook gebeurt :)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100