Waarom krijg ik letterlijk de kriebels als ik beestjes zie of als er over beestjes wordt gepraat?

Afgelopen week kroop er zo'n dikke zwarte spin door de woonkamer. Ik heb 'm opgezogen met de stofzuiger (sorry), maar kreeg daarna overal de kriebels. Ik heb dit altijd met spinnen of andere enge beestjes. Ook als er alleen over wordt gesproken, over hoofdluis ofzo, dan begin ik spontaan op mijn hoofd te krabben. Hoe kan dit?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dit heeft voornamelijk met bewustzijn te maken. Wanneer jij je continu bewust zou zijn van alles wat je hoort, ziet, voelt, proeft, ruikt dan zou je als het ware overbelast raken. Om deze reden is er een soort filter in de hersenen ingebouwd. Dit filter bepaald welke prikkels doorgelaten worden en waar jouw aandacht naar uit gaat. Omgekeerd werkt het natuurlijk ook, als jij je aandacht ergens op vestigt zullen deze signalen doorkomen (denk bijvoorbeeld aan een televisie die op de achtergrond aanstaat, of mensen die een gesprek voeren, na verloop van tijd besteedt jij hier geen aandacht meer aan wanneer het niet interessant voor jou is). Nu terug naar de beestjes. In feite heb je altijd wel ergens jeuk. Daarnaast voel je ook hoe bijvoorbeeld jouw kleding jouw vel raakt of er een haartje langs je gezicht strijkt. Deze gevoelens worden echter veelal 'uitgefilterd'. Het heeft geen nut om je er de hele dag bewust van te zijn hoe de spijkerstof van jouw broek op jouw benen voelt. Dit kost veel te veel energie. Maar toen zag jij die spin. Je werd je bewust van de mogelijkheid dat er beestjes in jouw directe omgeving kunnen zijn (iets wat je wel weet, maar je wederom niet continu bewust van bent) en dus werd er in jouw brein besloten om hier extra goed op te letten. Gevolg: Kriebeltjes. Een extra factor is tevens dat het menselijk lichaam eigenlijk helemaal niet zo goed kan 'voelen', er zijn bepaalde punten (zoals bijvoorbeeld jouw handen) die gevoelig zijn, maar grote delen kennen zo weinig 'gevoelszenuwen' (ik gebruik dit woord even om alle verschillende zenuwuiteinden die verband houden met gevoel samen te vatten) dat er eigenlijk vrij weinig gevoeld kan worden. Hierdoor kunnen zwakke signalen soms lastig geïnterpreteerd worden waardoor jij wederom kunt denken dat er iets kriebelt terwijl er misschien enkel een lichte druk van jouw trui op de huid aanwezig is.

Dat had mijn moeder zelfs als ze insecten op tv zag. Als er bijv. een documentaire over mieren opstond(mijn broer vindt zulke dingen erg interessant)dan kreeg ze echt overal jeuk.En dan ging ze ook krabben. Wij moesten daar altijd om lachen.^^ Maar hoe kan dat? Je vindt beestjes,vies,eng en je reageert er zo erop. Is eigenlijk een beetje een fobie. En mensen met echte angst voor spinnen ed dat heeft dan weer de naam Arachnophobie. Dan krijg je niet alleen jeuk,dan ben je er echt bang voor. En wat jij hebt met insecten,dat er over spreken al genoeg is voor jou om een reactie uit te lokken,dat heb ik als mensen het hebben over bloedprikken: dat vindt ik zo naar en akelig dat praten erover me al kippenvel en rillingen geef.Ik vindt naalden vreselijk en ik kan letterlijk misselijk en beroerd worden als ik dat op tv zie.Beetje een fobie dus. Zo heeft bijna iedereen wel iets.

Inbeelding, op het moment dat je het voor je ziet dan krijg je er letterlijk "de kriebels" van.

Ik heb eens iets gelezen over instinct, de theorie was dat de mens in de oertijd erg op zijn hoede moest zijn voor kruipende beestjes, omdat die in die tijd ook een stuk gevaarlijker (giftiger) waren. Blijkbaar is dat alarmsysteem bij jou nog erg actief, ook al denk je in je hoofd, dat kan niet gevaarlijk zijn, je lijf geeft je instinct weer.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100