Kun je autisme ook krijgen door invloeden uit je omgeving en opvoeding?

Ik weet dat het genetisch bepaald is, maar ik vraag me toch af of het mogelijk is, aangezien ik nogal wat kenmerken heb die hierna leiden, en ik in mijn jeugd (2 tot 6 jaar) geen autistische kenmerken heb vertoont. (volgens mij ouders)

Toegevoegd na 31 minuten:
Ik mijd namelijk sociale contacten in het openbaar, trek nauwelijks met leeftijdsgenootjes op, raak in paniek (agressiviteit) wanneer ik iets moet doen (bijv een werkstuk) waar ik overal informatie vandaan moet plukken, en er niet duidelijk wordt verteld wat ik moet doen. Ook oogcontact maken vind ik verschrikkelijk

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Nee. Kort maar krachtig : nee. Er is wel een periode geweest dat de moeder standaard de ' oorzaak/schuld' van autisme was (zelfs als alle andere kinderen in het gezin 'normaal' waren), maar gelukkig ligt die tijd inmiddels achter ons. Wel is het zo dat er heel veel 'algemene' persoonlijkheidskenmerken zijn die voornamelijk in de volksmond te boek staan als 'autistische trekjes'. Iedereen heeft er volgens mij wel een paar, ik heb zeker ook mijn deel. Bijkomend probleem is dat autisme een soort ultra-extreme vorm is van 'mannelijke' hersenen (uitgaande van het gegeven dat vrouwen meer verbindingen hebben tussen de hersenhelften onderling, en autisten nog minder dan gemiddelde mannen). Zo kennen we 'typisch' mannelijke en 'typisch' vrouwelijke eigenschappen, en als je die wat in het extreme doortrekt, zou je van autisme kunnen spreken. (wat overigens niets zegt over de 'mannelijkheid' van autisme ; het is maar een 'modelletje'. ) Bovendien hebben we naast klassiek autisme tegenwoordig een heleboel 'aan autisme verwante' stoornissen, of stoornissen 'in het autistisch spectrum'. Ik duf het niet hardop te zeggen, maar vraag me wel eens af of je in dat geval niet heel druk bezig bent normale variaties van het gemiddelde te 'medicaliseren'. En ja, sommige trekjes komen er al vroeg uit, sommige loop je pas veel later in je leven tegenaan. Dat je vroege jeugd geen bijzondere kenmerken had, is dus niet uitzonderlijk. Pas op met 'zelfdiagnoses' en testen : de eventuele conclusie dat je in enige mate autistisch zou zijn, is uitsluitend door een bevoegd psychiater te trekken. Toegevoegd na 27 minuten: Na je toevoeging : Dan heb je duidelijk problemen met je sociale vaardigheden en vermoedelijk ook met je zelfvertrouwen. Dat zou wel wortels in je opvoeding kunnen hebben trouwens, maar kan ook de aard van het beestje zijn. Maar aan het beeld dat je schetst denk ik zeker niet metéén aan autisme. Ik heb een nogal verlegen (vroeger veel gepest) maar eigenwijze tienerdochter die ook wel bij vlagen aardig in dat plaatje past, maar autistisch is ze zeer beslist niet. Eerder het tegenovergestelde . Al denk ik dat het voornamelijk ook 'puberteit' is.

Dat je van je 2e tot je 6e jaar geen kenmerken hebt vertoont dat kan wel kloppen. Autisme is namelijk een meer sociaal-emotionele contactstoornis. Bij veel kinderen worden deze vormen van autisme niet eerder opgemerkt dan wanneer ze naar school gaan en in contact komen met leeftijdsgenootjes en de sociale omgangsvormen. Een een-op-een contact zoals bijvoorbeeld met (een van) de ouders geeft ook vaak niet zoveel problemen, al zijn er dan wel duidelijke kenmerken, maar dat is vaak achteraf dan. Je kunt het niet krijgen door invloeden uit je omgeving. Autisme wordt je mee geboren (al denken sommigen daar anders over, door bijvoorbeeld vaccinaties), maar de kenmerken kunnen wel duidelijker worden nadat kindjes naar de peuterspeelzaal of basisschool gaan.

Nee, autisme word genetrisch bepaalt, je bent het of je bent het niet. Raar genoeg is iedereen wel een beetje autistisch, vrouwen 25 % en mannen 30. Als de percentage hoger is dan 50 ben je officieel autist. Wel kan je (als je er aanleg voor heb) die autistische kant gaan ontwikkelen, dat gebeurt alleen als je aan het peuteren bent. Dus maak je maar geen zorgen en als je het zeker wil weten kan je nog altijd naar de huisarts gaan. Toegevoegd na 3 uur: Maar iedereen heeft wel wat, de een heet dyslexie (woorde blindheid) en de ander raakt snel in paniek, die heeft weer extra uitleg nodig. Mijn tip is om het er met je ouders er over te hebben, Hoe moeilijk het ook is, je wil zeker heid, of duiflijk heid toch? Laat des noods deze site en je vraag aan je ouders zien, zij zullen vast wel vertellen of je wel of geen autisme hebt.

Nee dat kan niet,maar vaak is het wel zo dat als de wereld van een kindje met autisme groter word,door school en afspreken met vriendjes enz,het autisme meer tot uiting komt. Er word dan meer van iemand verwacht in sociaal opzicht en dat is wat autisme lastig maakt. In je kleine wereldje thuis hoeft het geen last te geven,men zegt dat er in iedereen iets van autisme schuil gaat.Er word echter alleen onderzoek naar gedaan als jijzelf of je omgeving er echt last van gaan hebben.Dus het ligt er voor een groot deel aan wat het verwachtingpatroon naar jouw toe is. Ik bedoel bijv het is voor iedereen handig om heel sociaal te zijn,maar als jij bijv een solo beroep hebt waarbij je veel alleen werkt heb je minder last van autistisch "trekjes"dan iemand die in een grote groep collega's werkt.

Als je er niet mee bent geboren, krijg je dit later ook niet meer. Gezien je klachten is het goed mogelijk dat je het toch wel hebt. Maar deze klachten komen ook voor bij borderline, ADD. en HDAD en vast nog wel bij meer stoornissen. Mogelijk is het ook gewoon je karakter, mogelijk ben je erg verlegen en driftig. Daar past het moeilijk maken van oogcontact ook bij. Ga niet uit van het ergste, kan allemaal best mee vallen. Blijf een poosje op Goeie Vraag, kan je mee doen met discussie's, oogcontact is hier niet nodig, hier kan je ,je zelf zijn, zonder dat iemand je ziet. Alleen niet driftig worden he!

Het is genetisch bepaald. Dit wil niet zeggen dat een van je ouders of overgrootouders of andere familieleden het niet hebben. Zij kunnen etiketloos zijn en toch autistisch aangelegd zijn, en dan kun jij het ook zijn. Maar door invloden uit je omgeving en opvoeding kun je door autoritair gedrag van anderen wellicht wat trekken opdoen die autistisch lijken. Zulke kenmerken heb ik lang gehad en sommige nog, door een traumatisch verleden. Mijn dochter heeft Asperger, en haar vaders kant vanb de familie vertoont zulke trekken ook, maar geen van hen heeft de diagnose, ook ik niet, ik heb een andere diagnose. Toch heeft zij Asperger, ook een ASS. Wil je duidelijkheid, Dan kan alleen de psychiater je testen en bepalen of je autistisch bent en zo ja in welke vorm. Wordt het leven je erg bemoeilijkt door de dingen waar je tegen aanloopt, die je beschrijft in deze vraag, dan zou ik zeker eens wat verder kijken. Er zijn trainingen voor om toch goed te kunne3n funktioneren in deze maatschappij. Sommige dingen zijn nodig, zoals sociale vaardgeheidstraining, waarbij je leert signalen op te pikken van anderen, en onderwijs is aardig geregeld tot nu toe, al laat het in hoger onderwijs wat te wensen over. Laat het testen en je weet het, succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100