ik vergeet soms kleine dingentjes bijv als er iemand belt en of ik dan iets door kan geven. maar ik vergeet belangrijke dingen niet hoe kan dat?

soms word er gebeld en dan moet ik informatie doorgeven aan mijn ouders bijvoorbeeld. maar dan vergeet ik dat binnen 1 uurtje al. maar als ik een documentaire kijk over het universum bijvoorbeeld vergeet ik dat nooit meer en kan ik alles in detail vertellen, hoe kan dat ?
of ligt dit echt aan mij?
ik ben een man maakt dat nog verschil ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

dat je vergeet dat er gebeld is kan komen doordat je ondertussen met je gedachten ergens anders bezig was en dus niet echt je aandacht bij dat telefoontje had. na het telefoontje ga je dan weer vrolijk verder met waar je mee bezig was, en is dat telefoontje dus zo vergeten. de documentaire heb je goed onthouden omdat je daar duidelijk op geconcentreerd was. als je gelijk de boodschap van dat telefoontje op een papiertje schrijft heb je een dikke kans dat je het dan wel onthoud omdat je er dan wel aandacht aan besteed.

Je kunt het vergeten omdat het voor jou niet van belang is en een docu die jij interessant vond sla je op. Dat je een man bent heeft er niets mee te maken.

schrijf tijdens/direct na het telefoontje enkele steekwoorden op dan weet je weer een beetje waar het over ging en nee dat je man bent heeft er niks mee te maken

Haha, doordat je erbij zegt dat je een man bent, ben ik al geneigd te zeggen: "zie je wel!" ;) Maar nee, ik denk dat we daar allemaal wel last van hebben. In mijn direkte omgeving lijkt bijna niemand goed te luisteren en te onthouden (incl. ikzelf). Het ligt m.i. aan de mate van interesse die je in iets hebt. Maakt iets diepe indruk op je, dan vergeet je dat je levenlang niet meer. De dagelijkse dingetjes en boodschapjes die je bv. door moet geven zijn niet interessant voor jou. Maar als er iets is wat je boeit of waarvan je weet dat je dat echt NIET vergeten wilt of mag, dan sla je het goed op in je geheugen.

Misschien zit je hoofd te vol vanwege drukte. En sla je kleine dingen niet op. Of je vindt het onbelangrijk. Of je korte geheugen is wat minder. Maar als het je echt interesseert onthoud je het dus wel. Het kan ook te maken hebben met een kenmerk van autisme. Om dit nou te voorkomen kun je jezelf aanwennen om gelijk een aantekening op een kladblok te schrijven. Een telefoontje, een gedachte over iets dat nog moet, een boodschap, een afspraak. Dan is het uit je hoofd, maar dan vergeet je het niet meer.

Iets wat je echt boeit zul je minder snel vergeten. Zo'n documentaire biedt materiaal wat jou interesseert en jou dus boeit en daardoor vergeet je het niet. Als er iemand belt en je moet iets doorgeven aan je ouders is dat iets wat niets met jou te maken heeft. Het boeit jou niet, en het interesseert je niet. Daardoor vergeet je het eerder. Leg een memoblokje bij de telefoon en noteer naam beller + wat je moet doorgeven. Dan vergeet je het voortaan niet meer.

Waar de mens zijn/haar aandacht bij heeft en waar hij/zij belang aan hecht, dat onthouden we, haast als vanzelf. We leven echter met andere mensen. Daarom is het goed dat je merkt dat je ouders het niet zo leuk vinden als jij vergeet boodschappen door te geven. Dat is niet iets dat ergens aan ligt, nee, dat komt omdat je jezelf nog niet hebt geoefend in het geconcentreerd luisteren naar boodschappen voor je ouders. Als je die nu vanaf nu op het blocnoot schrijft dat voor dit doel naast de telefoon ligt, kan het nooit meer gebeuren. En, echt iedereen heeft hier last van hoor, het is gewoon menselijk. Ik baal altijd als een stekker als ik een boodschap niet doorkrijg!! Maar ben zelf ook wel eens ooit wat vergeten in die sfeer. Met het blocnoot is het opgelost.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100