Psychologie

Ik heb het idee dat mensen die een vorm van trauma hebben opgelopen, niet meer lekker een boek of een tijdschrift met lange artikelen kunnen lezen.

Ik ken mensen met een jeugdtrauma die nooit op die manier hebben kunnen lezen. En mensen die vroeger uren konden lezen, maar dat na een traumatisch verlopen huwelijk niet meer kunnen.

Bestaat zo'n verband inderdaad? Is hier onderzoek naar gedaan? Zo ja, is er een verklaring?

Ik heb een afhankelijke persoonlijkheidsstoornis en daarbij last van verlatingsangst. Ik heb ook verlatingsangst bij vrienden die te dichtbij komen en heb daardoor dus geen vrienden. Nu ben ik sinds een half jaar bevriend met iemand die psycholoog is en voorstelde om mij te steunen en begeleiden naast het GGZ.

Ik heb al die half jaar periodes waarbij het goed gaat en soms dat de angst boven komt. Het angst is dan meestal van mildere vorm en kan verdoofd worden met medicatie of alcohol. Maar bij het krijgen van ruzie met die vriend of als mijn gevoelens van verlating bevestigd worden komt er een piek in mijn angst. En daar helpt geen medicatie tegen merk ik en alcohol ook niet. Volgens de psychiater is er geen medicatie die echt extreme angstpieken kan dempen.

Dus mijn vraag: Wat helpt wel tegen zo'n piek ?

Mensen die doof zijn hebben nog nooit iets gehoord, als ze doof zijn sinds hun geboorte. Hoe denken ze dan? Als ze de taal niet hebben gehoord kunnen ze er toch ook niet in denken, of denken ze dan in beelden?

Het is toch wel opvallend dat vrouwen vaker emotioneel reageren, en mannen vaker rationeel reageren. Waardoor komt dat nou precies? Ik weet alleen dat dat met testosteron en oxitocine te maken heeft. Maar verder weet ik het eigenlijk niet.

Dat er bij mensen die een diagnose ASS hebben vaak, maar niet altijd, een disharmonisch profiel (een significant verschil tussen verschillende soorten intelligentie) wordt gezien, ben ik tegengekomen. Maar andersom, betekent een vastgestelde (grote) V/p of v/P kloof altijd dat er sprake is van een vorm van autisme?