Verklaard de moderne Quantummechanica het leven doordat de kleinste deeltjes verschijnen waar gekeken wordt? En hoe past de evolutie hierin?

volgens de moderne quantummechanica verschijnen de kleinste deeltjes de plaats waar gekozen wordt te kijken, simpel gezegd. Bovendien zijn er parallelle werelden die moeten verklaren waar de deeltjes die verbonden zijn een in en uit het bestaan schijnen te schieten. Vergeef me de simpelheid van de verklaring. Ik ben geen wetenschapper en zelfs geen middelbare school natuurkundige, maar voor zover kan ik het aardig begrijpen. Wat het voor mij abstract wordt, is dat dan volgend mij, gedachten zouden bepalen hoe de werkelijkheid eruit ziet en zelfs wat er gebeurt. dan worden verzamelingen van al die kleine deeltjes uiteindelijk ook aminozuren en dan eiwitten en tenslotte leven. Maar het begint nog steeds bij die gedachten oftewel energie. Wanneer en hoe werden dit gedachten levende eencelligen en dus leven. Of sla ik nu wat over.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het antwoord op je vraag is een eenvoudig 'nee'. In je vraag beweer je al dat de kleinste deeltjes verschijnen waar gekeken wordt. Dat is onjuist. Daar waar we kijken, verschijnen inderdaad deeltjes. Daar waar we niet kijken, mogen we geen uitspraak doen. Wellicht verschijnen daar ook deeltjes, wellicht verschijnen daar geen deeltjes. We weten het niet, en er is geen enkele manier om er achter te komen - dus maakt het niet uit. In je toelichting schrijf je: "volgens de moderne quantummechanica verschijnen de kleinste deeltjes de plaats waar gekozen wordt te kijken". Dat klopt niet zomaar - zie hierboven. Daarnaast verschijnen er wel deeltjes op de plek waar we kijken, maar we kunnen niet kiezen *welke* deeltjes verschijnen, en ook niet *wanneer* ze verschijnen, en ook niet hoe snel ze in welke richting bewegen. Daarnaast verdwijnen de verschenen deeltjes meestal al snel - maar ook daarop hebben we geen invloed. Je schrijft ook over "parallelle werelden die moeten verklaren waar de deeltjes die verbonden zijn een in en uit het bestaan schijnen te schieten". Het is echter helemaal niet zeker of die parallelle werelden bestaan. Het is slechts één van de vele mogelijkheden. Er is geen experimentele of theoretische ondersteuning voor deze ene mogelijkheid. We mogen er dus niet van uitgaan dat die parallelle werelden bestaan. Je schrijft ook dat "gedachten zouden bepalen hoe de werkelijkheid eruit ziet en zelfs wat er gebeurt". Ik weet niet wat je daarmee bedoelt. Ik ken geen enkel voorbeeld van het beïnvloeden van de wereld door onze gedachten - behalve natuurlijk het eenvoudige voorbeeld dat ik besluit (een gedachte dus) om de buurvrouw uit te nodigen voor een kopje thee, waarmee ik het verdere verloop van de gebeurtenissen bepaal. Maar ik neem aan dat je dat niet bedoelt. Om terug te komen op je vraag: de quantummechanica is geen verklaring voor het leven, en ook niet voor de evolutie. Natuurlijk zijn er verbanden, want alles hangt nu eenmaal met alles samen. Maar los van die altijd-ware constatering, biedt de quantummechanica geen verklaring voor leven en/of evolutie.  

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100