Wat als de aarde vierkant was?

Stel dat de aarde de vorm van een dobbelsteen had. Hoe zou je over het oppervlak lopen? Zou je voor je gevoel berg op moeten als je vanuit de 1 (van de dobbelsteen) richting de zijkant loopt? Stel dat je precies op een hoekpunt staat kin je dan elk aangranzen vlak opstappen en sta je daar dan meteen haaks op?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als de aarde kubusvormig was (niet vierkant) dan zou zij vanzelf weer bolvormig worden, alleen al door de eigen zwaartekracht. Er zijn kometen en dergelijke met onregelmatige vormen maar die zijn betrekkelijk klein. Zelfs heel kleine maantjes zijn al (vrijwel) bolvormig.

Dan zouden de seizoenen heel anders verdeelt zijn(de aarde draait om de zon en dit zorgt voor de seizoenen)De verdeling van de uren zou ook veel anders zijn omdat de aarde om zijn as draait. er is al een soortgelijke vraag hierover geweest http://www.goeievraag.nl/vraag/waarom-aarde-vierkant.1573

Dan zou (op jou plaatje) de Atlantische Oceaan zich ter hoogte van Spanje bevinden.

Dan zou je in het midden van een vierkant veel minder wegen dan aan de randen van de kubus

Aangezien de huidige perseptie van de zwaartekracht enkel in bol vormig bestaat, en dit dus voor zou blijven leven in de kern van de aarde. Zou je inderdaad het gevoel hebben dat je een berg op loopt, je zal echter niet gelijk 'omklappen' als het andere vlak opstapt. Omdat zwaarte kracht altijd naar 1 punt werkt.

Ik denk dat je niet rustig zou kunnen lopen. De aarde zou zo snel mogelijk weer zijn bolvorm willen aannemen. Het geweld dat daarmee gepaard gaat zou het leven onmogelijk maken.

Door de rotatie zouden de hoekjes eraf brokkelen , niet direkt maar in een geleidelijk proces tot ze weer rond is, haar natuurlijke toestand.

Als de aarde de vorm zou hebben van een kubus, dan zou je dit kunnen vergelijken met een bolvormige aarde, maar dan met acht grote bergen in de vorm van een piramide. Wanneer je richting een hoek loopt heb je dus het idee dat je een berg op loopt. De hoek kun je weer vergelijken met het topje van een berg, je kan van het ene op het andere vlak stappen, maar dan sta je daar uiteraard niet haaks op (aangezien de zwaartekracht niet recht van onder komt op dat moment).

Misschien is de aarde wel plat, met ruim afgeronde hoeken.

De kubus zou niet stabiel zijn vanwege interne spanningen opgewekt door een ongelijkmatige zwaartekracht. De richting van de zwaartekracht is altijd naar de massamiddelpunt. In het geval van een kubus (een symmetrisch lichaam) is dat gewoon in het midden zoals bij een bol. Dat zou als gevolg hebben dat wanneer je richting een rib loopt vanuit het midden, je altijd bergop zou lopen. Je zou niet in een keer omklappen bij het overschrijden van een punt. Het zou zijn als over een lijn stappen en dan weer bergaf lopen. De zwaartekracht is immers naar het middelpunt gericht. Verder denk ik dat de zwaartekracht naar de punten toe zou nemen. Ik verwacht echter ook dat bij een voldoende groot kubus de zwaartekracht weer af zal nemen naar mate je een punt nadert. Laat me toelichten. Volgens de gravitatiewet van Newton is de zwaartekracht tussen twee lichamen evenredig met het product van de twee massa's. Het is echter omgekeerd evenredig met het KWADRAAT van de afstand tussen de massamiddelpunten van de twee lichamen. Op een gegeven moment zal de groter wordende massa van een grotere kubus gecompenseerd worden door de grotere afstand tussen jezelf en het midden van de kubus. Die telt immers omgekeerd evenredig in het kwadraat mee. Maar even serieus. Grote hemellichamen worden bolvormig tijden de formatie ervan. De planeten waren ooit geheel vloeibaar geweest. Door de werking van de zwaartekracht neigt een vloeistof om zoveel massa in een zo klein mogelijke ruimte te proppen. Deze vorm is een bol. De verhouding massa/ volume is dan zo groot mogelijk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100