Wat zijn lichtgolven precies en hoe komen ze door het luchtledige?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Licht werd vroeger gezien als deeltje, en daarom werd verondersteld dat er wel een medium tussen de zon en de aarde moest zijn. Dit noemde men de "ether". Einstein toonde aan met zijn relativiteitstheorieën dat de Ether niet bestond. Men ontdekte dat licht ook een golf was. In principe is licht een elektrisch veld, dat een magnetisch veld opwekt, dat een elektrisch veld opwekt... enzovoorts. Vroeger werd namelijk verondersteld dat golven een veerkrachtig medium nodig zouden moeten hebben om in te trillen. Waarom licht dat niet nodig heeft is niet helemaal duidelijk, maar lijkt een fundamentele eigenschap van deze golven te zijn. Wel weet men nu dat ruimte zelf bepaalde eigenschappen bezit en dat er op een andere manier moest worden gedacht over ruimte-tijd. Begrippen als bewegen en stilstaan zijn op dit niveau principieel niet echt meer van toepassing.

Magnetische velden, elektrische velden, licht en zwaartekrachtvelden hebben geen medium (dus ook geen lucht) nodig on zich in voort te planten. Daar is geen verklaring voor. Dat is gewoon fysische realiteit.

Een lichtgolf is elektromagnetische straling. Die kan op 2 manieren beschouwd worden: 1. Als fotonen, die kunnen perfect door het luchtledige reizen. 2. Als elektromagnetische golven. Dat woord dekt het plaatje eigenlijk al. Het gaat zowel om elektrische als om magnetische trillingen. En die hebben in het luchtledige dus geen medium nodig want ze hebben elkaar al.

lichtgolven hebben een golflengte van pakweg tussen de 800 en 400 nM en zijn te vergelijken met radiogolven welke laatsten echter VEEL langer zijn. Omdat het electromagnetische golven zijn hebben ze geen lucht of een ander mediom nodig. Ze kunnen vanuit een superpositie ook als fotonen gedetecteerd worden en de soort meting bepaalt of ze zich als golf voordoen of als kwamtumpakketjes(fotonen) die de energie bevat die overeenkomt met ongeveer 1/2-2 eV welke laatste tegen het UVA aan zit en het eerste bij het NIR (nabije infrarood) Omdat licht zowel als em golf als foton geen massa heeft, verplaatst het zich in het luchtledige met de snelheid van het licht. In stoffen met optische dichtheid wordt die snelheid kleinen en daarom ontstaat lichtbrekin wanneer de straal niet loodrecht van het luchtledige in het medium (zoals de atmosfeer) beland. Daarom is de zon bij opkomst en ondergang rood( de breking is dan het grootst) en is de hemel blauw.

Deze is zeker leuk om te beantwoorden. Ik ga er even vanuit dat je eigenlijke vraag is: wat zijn lichtgolven. Er zijn veel manieren om dat uit te leggen, maar voor mij is er bij mij één uitleg altijd bijgebleven, die ik ook goed kan begrijpen. Voor die uitleg is het nodig om door te hebben dat als er ergens een electrische stroom verandert, er een magnetisch veld ontstaat en ook omgekeerd, als er een magnetisch veld veranderd er een electrische stroom ontstaat. De verandering van de E (electrisch) genereert dus de B (magnetisch) en omgekeerd. Als je het in een plaatje zou willen weergeven, dan lijkt het op een schakel van een ketting. Steeds een schakel die E-verandering doet, en daarna een schakel die een B-verandering doet. In werkelijkheid staan ze net als een echte ketting steeds haaks op elkaar. Die voorstelling mag je dus echt maken. Dan komt de vraag: wat zijn lichtgolven. Dat is een kwestie van afspraak. Wat ik net uitlegde is eigenlijk de uitleg van electromagnetische straling. Dus: een B-veldje dat verandert genereert een E-veldje dat verandert, en dat genereert weer een B-veldje dat... enzovoort, als een ketting van schakels die zich verplaatst door de ruimte, en inderdaad, dat gebeurt in een vacuum met de lichtsnelheid... Ik kan me voorstellen dat je nu nog even niet de link legt met lichtstralen, maar je kent vast wel de antennes die tv-signalen ontvangen, of die juist signalen verzenden. Ook dat zijn electomagnetische signalen, en ook die zijn steeds schakels van E en B veranderende velden. Heel duidelijk: als je een rechte draad hebt en daar een stroom door stuurt, dan genereert dat een magnetisch veld, en dat magnetisch veld genereert iets verderop weer een electirshc veld, en dat genereert weer een magnetisch veld iets verderop, enzovoort. Dat gaat dus als ene golf, zo noem je dat dan door de ruimte heen. Licht is eigenlijk maar een klein deel van alle straling die er is. De snelheid waarmee de wisselende velden (E en B) worden opgebouwd noemen we de frequentie. Hoe hoger de frequentie, hoe 'hoger'de kleur, om het maar zo te zeggen. Wat wij licht noemen, blauw t/m rood, is maar een klein deel van de electromagnetische straling die er is. Onze ogen herkennen helaas niet meer dan en klein deel van alle frequenties (kleuren) Mocht je nu denken, ik maak een electromagnetische golf door lekker een magneet steeds heen en weer te bewegen.... tja, leuk bedacht, maar pas bij hoge frequenties wordt dat interessant.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100