Een foton (licht) heeft geen massa, maar wordt wel ingeslorpt door een zwart gat. Hoe kan dit?

Of moet ik toch maar even wachten op de LHC?

Ik was al bang dat ik antwoorden zou krijgen dat een foton een zeer kleine massa zou hebben. Dat is dus niet waar. Een foton heeft geen massa.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is bijna onmogelijk om hier een antwoord op te geven, al helemaal via gv. Maar dit komt omdat een foton energie verliest als hij tegen een zwaartekrachtveld in beweegt. Waardoor hij uiteindelijk tot stilstand komt. En een zwart gat is niks meer dan een enorme zwaartekracht veld. Dat lichtafbuigt door grote zwaartekrachtvelden komt door de vervorming van de ruimte tijd die daarbij optreed. Dit is allemaal niet uit te leggen zonder face to face te praten. Ik raad je aan om de volgende bronnen een keer goed door te lezen, misschien dat je het dan wat beter begrijpt. (let wel alles wat de mens hiervan weet is enkel theorie) Kijk dus niet gek op als sommige dingen gewoon niet duidelijk zijn. (en ja wiki is geen wetenschap maar ik heb het zo'n beetje doorgekeken en er staat geen onzin tussen) http://nl.wikipedia.org/wiki/Algemene_relativiteitstheorie http://nl.wikipedia.org/wiki/Foton http://nl.wikipedia.org/wiki/Geodeet_(wiskunde) http://nl.wikipedia.org/wiki/Zwart_gat

Het heeft toch een kleine massa... Daarom... LHC zoekt dat niet uit hoor Toegevoegd op 27-05-2009 23:54:34 Iedereen weet dat een zwart gat zwart is? Dus licht komt er niet vanaf... klop toch... Dan moet iets dat licht tegenhouden dus, en dat is de massa van het licht... Daarom valt het op het zwarte gat... Dus...

Een foton heeft wel degelijk massa. Een foton heeft geen RUSTmassa, maar wel energie. Energie is equivalent aan massa, volgens de beroemde (maar nauwelijks begrepen) formule E=mc2. Daaruit volgt voor een foton m=E/c2. Die massa zorgt ervoor dat een foton wordt beïnvloed door een zwaartekrachtsveld. We hebben dat experimenteel waargenomen tijdens zonsverduisteringen: sterren die *net* achter de zon-maan-schijf zouden moeten staan, lijken er toch naast te staan, en zijn dus zichtbaar vanaf de aarde - dit ondanks het feit dat ze in werkelijkheid *achter* de zon&maan staan. Dat komt doordat de zon het licht van die sterren afbuigt. We hebben het ook experimenteel gezien in het verre heelal. Als er twee stelsels, gezien vanaf de aarde, toevallig achter elkaar staan, kunnen we het achterste stelsel vaak duidelijker zien dan mag worden verwacht. Dat komt doordat de zwaartekracht van het voorste stelsel het licht van het achterste stelsel afbuigt in onze richting. We noemen dat een zwaartekrachtslens. Als je deze effecten kent, is het niet zo verwonderlijk dat ook licht (fotonen) worden ingevangen door een zwart gat. En dat hoeft, net als bij gewone deeltjes, niet eens in een rechte lijn te gaan. Licht dat normaal gesproken langs een zwart gat zou scheren, wordt afgebogen, en kan in principe geleidelijk naar het zwarte gat toe spiraliseren.

Ik ben te dom om dit te kunnen beantwoorden...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100