Natuur- en scheikunde

Als ik aan de kust sta en uitkijk over zee, ziet de horizon (de grenslijn tussen water en lucht) er altijd wat "glooiend" uit. Het is net of er aan de horizon heel flauwe heuvels liggen.

Ik kan die heuvels echter niet echt zien. Ik bedoel, ik zie wel een soort heuvels of glooiingen, maar ik kan nooit zeggen wáár de horizon nu wat "hoger" is (een heuvel), en wáár de horizon wat "lager" is (een vallei). Maar ik blijf een glooiende horizon zien.

Lange tijd dacht ik dat die "glooiingen" niet echt zijn, maar dat ze een optische illusie zijn, of dat ze misschien in mijn netvlies ontstaan. En ik houd er nog steeds serieus rekening mee dat dat zo is.

Tot ik vandaag onderstaande foto tegenkwam. Het eerste wat mij daaraan opviel was niet de zon, maar de "glooiingen" die ik altijd zie. Op deze foto lijken de "glooiingen" golven te zijn. Maar dat klopt weer niet met wat ik zie, ik zie geen golven. En golven bewegen echt, terwijl mijn "glooiingen" niet bewegen; mijn "glooiingen" zijn wel zichtbaar, maar ik kan ze niet aanwijzen. Het is alsof ze verdwijnen zodra ik intensief kijk.

Dit was een lange uitleg. Hopelijk wordt hiermee mijn vraag wat duidelijker.

Mijn feitelijke vraag is:
Wat zijn die "glooiingen" die ik zie op het grensvlak tussen de (kalme) zee en de lucht? Bestaan ze echt, zijn het echte illusies, of zijn ze een product van mijn ogen en/of mijn hersenen?
 

Toegevoegd na 19 uur:
 
Ik zie NIET wat je op deze foto ziet. Ik zie een net wat ander soort glooiingen. Vraag is wat ik dan WEL zie.
 

ik heb een bus isopropanol nodig om als oplosmiddel te gebruiken.
waar kan ik dit in een liter kopen?
ik heb gelezen dat het ooit 2 euro per liter was alleen kan ik het nergens vinden.

Wat is de term ook al weer voor het fenomeen dat techniek ieder jaar zich in capaciteit verdubbeld? Een voorbeeld zijn de steeds krachtiger wordende zonnecellen, of de opslagcapaciteit van computergeheugen of steeds sneller draaiende processoren in computers?