Natuur- en scheikunde

Dit is een hypothetisch verhaal, negeer even de praktische bezwaren:

Stel, er rijdt een grote trein rondom de aarde. De trein is zo lang dat de voorste en achterste wagon met elkaar in verbinding staan. Er is dus een lang , afgesloten, gangpad door die hele trein. Als de trein rijdt en een continue snelheid heeft voel je geen luchtweerstand in de coupe.

Door dat gangpad (ja, het is een groot gangpad) laten we een andere trein rijden. Deze trein heeft dezelfde eigenschappen en rijdt dus door het gangpad van de grote trein.

Als je nu in de kleinere trein zit, en beide treinen rijden bv 300 km/u, verplaats je je met 600 km/u ten opzichte van de aarde. Klopt he?

Als de buitenste trein maar groot genoeg is, kun je de snelheid weer verhogen met 300 km/u door in de 2e trein een 3e trein te laten rijden.

Stel dat je dit, het blijft theoretisch, meerdere keren herhaalt; kun je dan de snelheid van het licht behalen?

Zo ja, wat zie je dan als je naar buiten kijkt?

Zo nee, wat houdt je dan tegen?
Omdat elke trein pas gaat rijden als zijn 'moeder' trein een vaste snelheid heeft, is de moeite die een trein moet doen om op snelheid te komen voor elke trein weer gelijk toch?

Welk fenomeen maakt dit nu onmogelijk (nogmaals, los van de praktische bezwaren). Welke natuurkundige principes liggen hier nou aan ten grondslag?

Ik weet wel dat er zand wordt afgegraven,maar raakt dat nooit op? Of wordt dat weer aangemaakt?

Toegevoegd na 2 minuten:
verklaart is volgens mij met een d ))

Ik ben benieuwd of je de beweging van het licht met een fotocamera vast kunt leggen. Er bestaan tegenwoordig camera's die wel 10.000 frames per seconde maken of misschien nu al wel meer. Is het dan mogelijk om het begin van een lichtstraal, bijvoorbeeld een zaklamp die aan gaat, vast te leggen. Dus dat je de zaklamp van de zijkant fotografeert/filmt en dus kan vastleggen dat de lichtstraal vertrekt.