Is het gezonder om op een bepaalde leeftijd niet meer over de grote vragen van het leven na te denken?

"Ik heb al jaren gefilosofeerd over het leven, maar op een bepaalde leeftijd is het gezonder om je erbij neer te leggen en je beste antwoord vast te houden." Zo sprak een ouder familielid.

Toegevoegd na 19 minuten:
Je eigen persoonlijke 'beste' antwoord. Dit antwoord is voor JOU het beste uit de bus gekomen naar jaren piekeren.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb ook vaak en lang geworsteld met de 'Grote Vragen'. Ik heb er geen sluitend antwoord op gevonden, maar ik kan met de uitkomsten leven, ook al zit er hier en daar wat tegenspraak. Mocht ik ooit tot een verhelderend inzicht komen; het zij zo. Ik laat het allemaal wel komen, ik ga er niet meer bewust naar op zoek. De kleine vragen heb ik prioriteit gegeven, daar kan je ten minste nog eens wat aan doen. Daar kan ik vrede mee hebben, maar je kunt een ander niet zeggen hoe hij moet denken; waar de een 'een grazig weidje' vindt is het voor de ander armoe.

Dat lijkt me het beste, maar het beste antwoord is persoonsgebonden natuurlijk. In alle nuchterheid kunnen we wel vaststellen dat de grote vragen van het leven voor mensen onbeantwoord blijven. Dit buiten datgene wat jezelf intens gelooft....

je beste antwoord vast te houden? dat vormt juist het risico dat je er later aan gaat twijfelen waarom je er niet aan mag twijfelen dat dat het beste antwoord is. dat kan haast niet anders, je hebt het antwoord immers uit pracktische redenen geisoleerd van tegenargumenten. je moet denk ik niet de grote vragen willen kunnen beantwoorden met een voor jouw statisch antwoord de realiteit is namelijk een variabel. als je met dit laatste je rust vind ben je een stuk verder. een bijkomend voordeel is dat de dingen die er toe toen weer ruimte krijgen ipv de straatkrantverkoper voorij te lopen denkend aan de oplossing van de algehele armoede kan je dan een krantje kopen en in alle rust lezen.

Nee dat lijkt mij niet. Welke leeftijd zou dat dan moeten zijn? Als je heel jong bent, of juist als je al wat ouder wordt? Stel het laatste geval. Ik heb op oudere leeftijd pas over het Boeddhisme geleerd, een levensfilosofie en non-theistische religie die mij erg aanspreekt. Het bestuderen daarvan, het filosoferen daarover geeft mij energie en steun. Bovendien, als je een denker bent, kunt je toch niet stoppen met denken en filosoferen. En dat is dan toch gezonder dan te denken dat je moet stoppen met denken?

Ik denk dat dat voor iedereen persoonlijk een keuze is.Het is het gezondst om naar jezelf te luisteren en de dingen die je je afvraagt te overdenken. Ik ben 24 en filosofeer sinds m'n puberjaren en ik denk dat ik dat ook mijn hele leven zal doen.Maar er zou ook best een moment kunnen komen dat het genoeg is geweest.Het mooie van filosoferen is dat je je alleen maar iets hoeft af te vragen en dan volgt er wel weer een periode van filosoferen.

denken komt op, zodra er onvrede is. onvrede komt uit de streber voort. Met de leeftijd zou dat vanzelf minder moeten worden. want je doelen krijgen invulling. Ben je ouder, zeg 50 en denkt nog veel na, dan zou je denken dat je een hoop niet hebt verwezenlijkt. spijtig, niet zo gezond nee.

nee ik ben t niet met je familie-lid eens.het zou niet goed zijn om je antwoorden na een tijd vast te zetten.daarmee zet je ontwikkeling stil,en sta je niet meer open voor nieuwe informatie.je zal vast komen te zitten in je eigen wetenschap.je geest blijft juist jong door open te staan voor nieuwe informatie,de vrijheid om te ontdekken,en je eigen wetenschap aan te passen.ook zal je daardoor de beter in staat zijn op latere leeftijd jouw wijsheid over te dragen op de jongere generatie,omdat die "up to date" is.

Nee dat kan niet gezonder zijn. Op geen enkele leeftijd. Blijkbaar heeft het oudere familielid geen schade ondervonden om non stop over de 'grote vragen van het leven' na te denken. Wellicht is er enige verwarring over nadenken en drukmaken. Met je al te druk maken en piekeren moet je al heel vroeg stoppen. Dat filosofeert lekkerder....Daarbij, als filosofie een definitief antwoord baart mag je wantrouwig worden.

Nee, dat is niet gezonder. Je hersens moeten blijven werken, tot de laatste adem uitgeblazen wordt! Het houdt je bij de tijd en creatief. Heerlijk toch om ze nog zo te kunnen gebruiken. Filosoferen doet je netwerk in je hersenen werken en houdt je hersencellen actief. Een beste antwoord zul je nooit kunnen geven. Als je denkt; "dat is het", kan het 2 tellen later alweer verbeterd worden. Er is echt niemand die de vragen des levens ooit zal kunnen beantwoorden, er is ook geen beste antwoord op. Het leven is te complex en te alles omvattend. Daarom is het onuitputtelijk, en kan je er niet mee stoppen. Je zult het nooit naast je neer kunnen leggen, want het blijft intrigeren. Ik zou zelf niet weten wat mijn beste antwoord is, mijn leven is nog steeds niet uitgeleefd en er kan altijd een beter antwoord komen. Je moet alleen niet piekeren over het leven. Het is hoe het komt en je moet positief in het leven staan, ook al is het niet altijd positief. Bedenk dan wat ook het leven levenswaard maakt. Tussen piekeren en filosoferen is zo`n groot verschil. Het is toch al heel positief dat je in dit leven nog filosoferen kan?

mischien is het wel goed om die vragen los te laten. maar mischien leef jij wel om het antwoord te vinden. als jij het antwoord echt graag wil weten zoek er dan naar. Ik zelf heb nu al sinds mijn 6de nagedacht over vragen over het leven. En op al mijn vragen heb ik nu antwoorden gevonden. na het vinden van deze antwoorden kon ik een stuk lekkerder leven het gaf mij niet alleen een zeker gevoel het gaf mij ook een nieuwe waarnemingskracht.

nee, een mens is nooit te oud om te filosoferen goed voor de grijze massa onder de hoed

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100