Is het een foutje in de evolutie dat veel mensen zwakke tanden hebben?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Waarschijnlijk is het niet perse een foutje, maar gewoon iets wat er niet uitgeselecteerd is. Mensen konden blijkbaar overleven zonder de extreem sterke tanden die veel dieren hebben. Overigens moet je er wel bijdenken dat mensen vroeger veel sterkere tanden hadden dan nu; wij eten in verhouding belachelijk veel suiker en nauwelijks harde dingen, dus ze zijn ook weer verslechterd over tijd.

Als we net als vroeger veel rauwe materie zouden eten, dan zouden onze tanden er een stuk beter aan toe zijn. Veelvuldig kauwen genereert speeksel, en dat is weer goed voor je tanden. Ook hedendaagse geneesmiddelen en zelfhulpmedicatie (zonder recept verkrijgbare voedingssupplementen en medicatie) kunnen zorgen voor een verminderde speekselproductie, wat weer gevolg heeft voor de staat van de tanden.

De evolutie gaat nou eenmaal factoriaal langzamer dan de ontwikkeling en consumtie van slechte producten...

Ik denk dat wij nu ouder worden dan oorspronkelijk evolutionair gezien mogelijk was en dat de ontwikkeling van het lichaam achter is gebleven bij de ontwikkeling van de levensverwachting (die is eigenlijk pas zo'n honderdvijftig jaar significant gestegen, van tegen de vijftig tot inmiddels zo'n tachtig jaar oud). Evolutionair gezien heeft het helemaal geen zin om veel langer te leven dan je fysiek nodig bent om je laatste nakomeling nog groot te brengen tot een zelfstandig wezen. Als de vrouw fysiek gezien in staat is om ongeveer op haar veertigste een laatste kind te baren, en dat kind zelfstandig kan zijn op en rond het zeventien of achtiende levensjaar, is het doorleven ná je zestigste leven 'in geleende tijd', tijd die voor de voortzetting van de soort in elk geval onnuttig is. Zestig is ook zo'n beetje de leeftijd dat bepaalde lichaamsfuncties minder worden: je botten worden wat gevoeliger, je gewrichten worden stijver, de kans op hartstilstand of herseninfarct neemt toe omdat je hart en bloedbaan niet meer zo geweldig in conditie zijn, je tanden geven het op, je ogen gaan achteruit. Et cetera. Zo beschouwd is de uiterste houdbaarheids datum van een mens misschien gepasseerd als z/hij de zestig levensjaren passeert. Maar de evolutie heeft ons ook slim gemaakt. een slimheid die maakt dat we inmiddels in staat zijn om onze uiterste houdbaarheids datum te overstijgen. Een slimheid die ook maakt dat er evolutionair nauwelijks noodzaak is om gebreken op te lossen. Die lossen we immers zelf op met brillen, kunstgebitten, nieuwe heupen en harttransplantaties?

Het verhaal gaat dat de "voor mens" op 1 of andere manier hun eten bereiden waardoor het voedsel makkelijker gegeten kon worden. Door dat "zachtere" eten hadden we een minder robuuste kaak nodig waaraan minder grote spieren konden hangen. Door de evolutie naar minder grove kaken hen spieren kon er ruimte ontstaan die aan hersenen toebedeelt werden. Dat te lui zijn om te eten zit er nog steeds in anders zouden de drinkmaaltijden niet zo'n schot in de roos zijn.