Hoe kunnen we onze gevoelens vertrouwen?

Ik las vandaag in de Spits een krantenartikel over dat alle gedachtes, gevoelens alle bestaan uit een soort elektrische schokje. Teminste dat werkt zo in de hersenen. Maar wanneer weten wij dan dat dit vertrouwd is en dus klopt met de werkerlijkheid van wie wij zijn en wat wij willen?

Ik bedoel.. als jij een schokje krijgt in je hersenen van .." dit moet ik doen" ( bijv.een leuke sport die je ziet en wilt gaan doen) hoe kan je er dan vanuit gaan dat, dat echt is wat je wilt? Want bij iets wat je echt wilt kan dat schokje net zo heftig zijn? Of komen daar nog andere gevoelens of ter wel.. schokjes bij kijken?

Ik hoop dat jullie mijn verhaal een beetje begrijpen.. =p ben er zelf ook nog niet helemaal uit

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dat al je gevoelens, emoties, gedachten enzovoort in werkelijkheid slechts bestaan uit elektrische signalen in de hersenen, doet niet ter zake. Zo bestaat water uit moleculen H2O. Elk molecule water bestaat uit twee atomen waterstof en één atoom zuurstof. Maar maakt dat uit als je dorst hebt, of als je aan het zwemmen bent? Of als je een grote hagelsteen op je hoofd krijgt? Of als je onder het ijs terechtkomt? Net zomin als het uitmaakt waar water in werkelijkheid uit bestaat, maakt het uit waaruit je gedachten en je gevoelens in werkelijkheid bestaan.

Wat dacht je van de ratio! Schokjes lijken me het best voor impulsief handelen. Maar nadenken, tot 10 tellen (bij wijze van spreken) overleg met anderen/deskundigen, etc lijken mij factoren waar je niet om heen moet willen gaan. Wat je echt wilt bij zaken van enige importantie) kan je niet buiten je verstand/ je inzicht/je wijsheid.

Een heel interessant vraagstuk, dat sowieso. Misschien dat de sporten en hobbies die je 'gewoon leuk' vindt, een oorzaak zijn van die schokjes. De dingen die je doet om de tijd te doden, maar waar je ook wel plezier aan beleefd. Of misschien ook wel het idee dat je opeens trek hebt in een koekje, of opeens zin hebt om een blokje te lopen. Je diepere talenten, echte passies, dingen die je met hart en ziel wilt doen en dan ook nooit zal willen laten vallen; ik geloof niet dat dat hetzelfde soort schokjes jkunnen zijn.

Vertrouwen kun je ze altijd,maar het is de kunst om er niet aan toe te geven!

IK heb het artikel niet gelezen, maar ik herken dat wel. IK voel die 'schokjes' in mij maag/buikstreek. Als ik die dan voel, dan is dat voor mij een teken, op dat moment, dat het zo is. Ik heb er vaker niet naar "geluisterd' maar achteraf bleek het dan toch zo te zijn. Een voorbeeld: ik loop te winkelen en opeens denk ik uit het niets aan koffie, de koffiebus, is er nog koffie... Tuurlijk ik heb genoeg, DENK ik dan, ik heb altijd koffie in voren. Maar als ik 's avonds dan koffie wil maken, is de bus leeg. Dus had ik moeten luisteren naar dat gevoel ( schokjes) Dit is eigenlijk maar een voorbeeld, maar het gebeurt ook met andere dingen. Vertrouwen wat je voelt op dat moment, is luisteren naar jezelf.

Wees heel bewust van je vraag... Gevoelens en vertrouwen hebben niets gemeenschappelijk... Gevoelens zijn er gewoon, voel ze of verdoof ze... Vertrouwen is totaal iets anders dan van voelen... Vertrouwen is een hart dat openstaat en accepteert... Een gevoel is een schokje en is niet van vertrouwen, vertrouw hoe je ermee omgaat, vertrouw wat je ermee doet, vertrouw wat je ervan vindt... Dar gaat het om... Dus maak gevoel los van vertrouwen... als je de vraag niet goed stelt, krijg je nooit helderheid...

Zoals Rota al zegt; hoe die gevoelens precies tot stand komen, met een elektron hier en een scheutje hormoon daar, is niet interessant. Waar het om gaat is dat je ze hebt. Maar je hebt twee dingen: je hebt gevoel en je hebt verstand (rede). Je gevoel is echt, maar met je verstand moet je wel even uitpluizen wat het precies zegt. Je kunt gelukkig getrouwd zijn met twee kinderen en rijden in een vijfdeurs-auto en dan ineens heeft je buurman zo'n leuke coupé. Je gevoel zegt: die wil ik ook en dan heb je je verstand hard nodig om in te zien dat die coupé iets is wat vooral met het achterna lopen van je piemel te maken heeft (een echt gevoel) en dat je je huiselijk geluk op het spel zet als je die vijfdeurs in ruilt.

Stel, je staat aan de oever van een bevroren kanaal en vermoed dat het ijs je wel zal houden. Dan kan je twee dingen doen. Je vermoeden vertrouwen en het kanaal oversteken (de houding van een gelovige) of eerst een steen op het ijs gooien (de houding van een rationeel denkend mens). Of de eerste de overkant zal halen is niet zeker. Wel zeker is dat de tweede niet door het ijs zal zakken. Kortom: toets de werkelijkheid.

Het heet niet voor niets "vertrouwen' Het geeft je een inpuls van een gevoel of iets wel of niet kan. Je kan een bepaald iets gaan doen wat jou het vertrouwen/gevoel geeft dat je het leuk zou vinden of dat je het kan. of je het daadwerkelijk leuk vind merk je pas als je het ook gaat doen of kunt. Een ander voorbeeld, je kan aan iemand iets uitlenen. je gevoel zegt dat die persoon het aan je terug zal geven. Of je het werkelijk terug krijgt, weet je pas als je vertrouwen/gevoel bevestigd wordt. Toegevoegd na 2 minuten: Je kunt dus nooit altijd je gevoelens vertrouwen. Maar door ervaringen van die gevoelens kan je soms wel je voordeel er mee doen.

Hoe je gedachten en gevoelens ontstaan, of waar ze uit bestaan doet er niet toe. Het gaat erom hoe jij ermee omgaat. Ook je verstand wordt gevormd door verschillende verbindingen in je hersenen. Dus vertrouw op je gevoel en test het uit met je verstand. Want niet altijd is je eerste gevoel juist.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100