Waarom heeft de space shuttle eigenlijk een hitteschild?

Bij de terugkeer in de dampkring heeft hij een snelheid van 7,77 km/sec en wordt hij gloeiend heet door wrijving met de lucht, maar bij de lancering moet hij nog sneller, namelijk 11,2 km/sec, om aan de aantrekkingskracht van de aarde te ontsnappen, maar dan gebeurt er niets, iemand die mij dit kan uitleggen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Een spaceshutte voert bij de lancering de snelheid geleidelijk op om in een baan om de aarde te komen, tot circa 7,8 kilometer per seconde (of daaromtrent). Daarbij verlaat de shuttle de dichte atmosfeer en klimt naar hoogten waar de dichtheid van de dampkring steeds minder wordt. Bij terugkeer wordt de shuttle snel afgeremd door de steeds dikker wordende atmosfeer, waardoor wrijving optreedt en hitte vrijkomt.

Dit zal te maken hebben met de totale oppervlakte die aan wrijving bloot staat. Er is natuurlijk een verschil of dat de spaceshuttle rechtop staat en zo door de diverse ozonlagen heen gaat. Of wanneer met het terugkeren de captain van de spaceshuttle de gehele onderzijde van de spaceshuttle bloot steelt aan wrijving in de diverse ozonlagen... En niet geheel onbelangrijk. Bij terugkeer in de ozonlaag zal de onderzijde tevens dienst doen als weerstand om snelheid te minderen. Met dit afremmen word er voorzichtig iets gemanufreerd met de spaceshuttle zodat de snelheid steeds meer afneemt tot een bepaalde snelheid, waarop geremt kan worden op de landingsbaan in Houston... Je ziet dit principe ook wel eens bij vliegtuigen die op Schiphol, of op welke luchthaven dan ook landen. Dat het vliegtuig in de laatste paar kilometer een aantal manouvres uit voert om extra af te remmen in de lucht. Ditzelfde principe geld ook voor de spaceshuttle. Er zit nu eenmaal een bepaalde maximum snelheid vast aan de daadwerkelijke landing i.v.m. de lengte van de landingsbaan...

Niet helemaal correct. De ontsnappingssnelheid van 11,2 km/s is wanneer je helemaal wilt ontsnappen uit de kluwen van de aarde. Een projectiel met een snelheid hoger dan ontsnappingssnelheid zal niet in een baan om de aarde terechtkomen, maar in een onafhankelijke baan om de zon. De wrijving die wordt opgewekt is een factor van het frontale oppervlakte. Zeg maar, de oppervlak van de space shuttle gezien vanuit de richting van de snelheid. Wanneer er gelanceerd wordt, moet die oppervlakte zo klein mogelijk worden gehouden om zo weinig mogelijk wrijving te maken. Wanneer er geland moet worden, WIL je juist wrijving om af te remmen. De shuttle maakt dan ook een flink hoek met de richting van zijn snelheid zodat er een grote oppervlakte staat om wrijving te creeren. De energie in de snelheid wordt dan via wrijving omgezet in warmte. De tegels op de shuttle voorkomen dat de space shuttle gaat smelten bij de hoge temperaturen die hiermee veroorzaakt worden.

Omdat de spaceshuttle niet met 11,2 km/s gelanceerd wordt! 11,2 km/s is de snelheid die je nodigt hebt om vanaf het aardoppervlak in 1 keer aan de zwaartekracht van de aarde te ontsnappen. De space shuttle haalt die snelheid niet om 2 redenen: I. De spaceshuttle ontsnapt niet aan de zwaartekracht van de aarde, maar word gelanceerd naar een baan om de aarde (max 1000 km hoog), en kan dus toe met een veel lagere lanceer snelheid. II. De spaceshuttle bereikt niet meteen na zijn lancering de maximum snelheid. De spaceshuttle blijft acceleren tijdens de lancering, tot buiten de dampkring. Daardoor wordt snelheid omgezet in hoogte nog voordat de motoren uit gaan. De maximumsnelheid in de dampkring is dus lager dan op de terugweg, omdat dan alleen in de dampkring gedeaccelereerd wordt. Daarom heeft de space shuttle op weg omhoog geen hitteschild nodig: de 7,77 km/s wordt simpelweg niet gehaald binnen de dampkring.

anders verbrand de space shutlle