Astronomie

Ik zit al een tijdje te denken of het mogelijk is dat 1 seconden in het centrum van het helal miljoenen jaren bij ons op aarde is. Is hier enig bewijs voor?

Stel je hebt twee hemellichamen één zo groot als de aarde en de ander zo groot als de maan. Die reizen samen door het heelal waarbij de kleinste achter de grote aan reist met dezelfde snelheid. Tussen de twee lichamen is de afstand 400.000 km. De kleinste planeet is geheel omhuld met water.

Wat gebeurt er dan met het water op die planeet? Blijft dat gelijkelijk verdeeld over die planeet of krijgt je ergens een vloedberg of komen de twee planeten steeds dichter bij elkaar, waarna het water gelijkelijk zal worden verdeeld over die twee?

Ik vermoed dat ze naar elkaar toe gaan, maar ben daar niet zeker van, en ook niet of het water zal worden beinvloed door die andere planeet.

Zijn er bijv. verschijnselen bekend die ongeveer net zo werken als bij de Perseïden-meteorenzwerm maar dan op zonnestelsel nivo?

Elke zomer trekt de aarde bijv. door de Perseïden-meteorenzwerm, dit is een wolk van stofdeeltjes achtergelaten door de komeet Swift-Tuttle. Kunnen er dus ook zo stofwolken of wat dan ook achtergelaten zijn in het melkwegstelsel zelf en het dus ongeveer nog 250 miljoen jaar zal duren voordat we er weer doorheen gaan.

Heb nl ook eens gehoord dat de massa instincties hierdoor verklaart zouden kunnen worden waarbij grosso modo elke 250 miljoen jaar de aarde door straling of wat dan ook getroffen wordt.

Maar kan dit ook of kunnen dergelijk deeltjes of straling niet blijven hangen in de melkwegstelsel?

Naar aanleiding van een discussie, bij deze de vraag wat de invloed is van een zwart gat in het centrum van een galaxy.

- Is het zwarte gat van zodanige invloed dat na verloop van tijd (gegeven dat er genoeg tijd is, zonder externe verstoringen) de massa in het zwarte gat wordt opgenomen?

- Wat is de "functie" van de donkere materie in dit geheel?

- Is de massa van Sagittorius A* voldoende om de melkweg bij elkaar te houden?

Graag met verwijzingen. Mocht ik het niet juist hebben, wil ik dat ook graag hebben.

Er zijn een aantal theorien over hoe het afloopt met het heelal. Éen daarvan is de bijv. de big chrunch.

De Big Crunch of Eindkrak is het theoretisch tegenovergestelde van de big bang, de ineenstorting van het heelal in de zeer verre toekomst als gevolg van de zwaartekracht. Deze hypothetische gebeurtenis vindt alleen plaats als de hoeveelheid materie in het heelal groot genoeg is. Indien de dichtheid kleiner is dan de kritische dichtheid, zal het heelal oneindig blijven uitdijen en afkoelen. Deze andere mogelijkheid wordt ook wel de Big Chill genoemd. Een derde mogelijkheid is de Big Rip.

Maar stel dat een zwart gat alle materie uiteindelijk aangetrokken heeft en dus ook alle kosmische achtergrondstraling heeft opgenomen. Kan het heelal dan toch blijven uitdijen zoals het nu doet. Of moet het heelal dan kleiner worden?