Astronomie

Zonlicht wordt beschouwd als wit licht, en alszodanig bevat het alle kleuren die gemengd een wit/gele kleur geven. Het spectrum van het zonlicht wordt ook wel benaderd door dat van een zwart lichaam. Het gevolg hiervan is dat in theorie de zon als zwart lichaam op alle golflengten straling uitzenden. Niettemin ontdekte Planck dat elektromagnetische straling alleen in discrete hoeveelheden (kwanta) kon worden doorgezonden.

Mijn vraag is nu of inderdaad elke golflengte geproduceerd wordt door de zon? En dan kan ik ook bedoelen werkelijk elke golflengte (binnen de marge uiteraard) tot in het oneindige. Bijv. niet alleen 500 nm (blauw licht) maar dus ook 500,001 en 500,0001 en 500,00001 en zodus voor elke golflengte tot in het oneindige. Of is is het inderdaad echt gekwantificeerd en krijg je alleen de kleuren 500,501,502nm of desnoods 505,510,515 etc.? Voor het gemak laat ik de absorptielijnen even buiten beschouwing.

Om bovenstaande vraag/antwoord begrijpelijker te maken moet natuurlijk een idee worden verkregen hoe dat spectrum tot stand is gekomen.
Want enerzijds wordt de kleur van iets bepaald door zijn temperatuur maar anderzijds ook door de daarin aanwezig elementen.
Nu ontstaan in het binnenste van de zon door kernfusie gammastralen die er heel lang over doen om de zon te verlaten. Tijdens die reis van de kern naar buiten toe veranderen die gammastralen oa in zichtbaar licht. Maar hoe gebeurt dat dan? En is het alleen dit

Er wordt gezegd dat sinds de mens op aarde naar radiogolven van bijv. pulsars is gaan zoeken ,door deze met aardse ontvangers (radioscopen?) te onderzoeken, de totale energie van die ontvangen straling, sinds de start daarmee in de jaren '50-60, dit gelijk staat aan de energie die een papiersnippertje van 1 meter hoog naar de grond valt oplevert (kost).

Dat lijkt me dus heel erg weinig totale energie. Maar komt dat nou doordat wij zo weinig radiostralen ontvangen of is de golflengte van die radiostralen zo laag? Beide zal natuurlijk wel een rol spelen maar wat is het meest opmerkelijke?

Cepheïden blijken een soort veranderlijke sterren te zijn. Bij Cepheiden geven de sterren soms minder licht doordat ze krimpt nadat ze is uitgezet.

Nu vertoont onze zon zonnevlekken waardoor de zon koeler is. Maar krimpt hij daardoor ook waarna hij na verhoogde druk weer opzwelt? Het effect zal denk ik niet groot zijn maar kan hij eronder geschaart worden. Zo niet wat veroorzaakt dan een Cepheïde?

Ik dacht dat door de magnetische verstoringen in de zon er zonnevlekken ontstaan. Is dat ook de oorzaak voor koelen van Cepheiden? Want ook de Cepheiden kennen een vaste cyclus en onze zon heeft ook een cyclus van 11 jaar. Maar is dat te vergelijken?

Zwaartekracht kan licht afbuigen.
Ik vermoed dat als ik op aarde een laserstraal horizontaal verstuur dat deze ergens in het universum terecht zal komen.
Voor een succesvolle draaiing zal de ontsnappingsnelheid ongeveer gelijk moet zijn aan de lichtsnelheid.

Nu blijkt onze zon een ontsnappingsnelheid te hebben van 616 km/s, dus een planeet die ongeveer 50 keer zo groot is als onze zon zou daar voor kunnen volstaan.

Ik weet niet of er zulke grote planeten/sterren bestaan, maar klopt mijn beredenering een beetje of houdt ik met iets belangrijks geen rekening? Zou het trouwens nog verschil uitmaken of ik Newton of Einstein gebruik voor de berekening?

Stel de uitdijing van het heelal blijft eeuwig versnellen de mogelijkheid bestaat dan dat het universum een big rip ondergaat. Het heelal wordt dan zo uitgerekt door de hypothetische anti-zwaartekracht (kosmologische constante?) dat het heelal een koele dood sterft.

Maar is het dan zo dat de overige krachten zoals de elektromagnetische krachten en sterke kernkrachten nog wel zullen bestaan cq hun functie kunnen vervullen? Maw zullen we dan uiteindelijk alleen van de aarde los gaan zweven of zullen zelfs onze atomen en moleculen los gewrikt worden.

Maw kunnen moleculen/atomen bestaan als daar de zwaartekracht uit wordt gehaald. Het is immers zo'n zwakke kracht dat mij de vraag rees of deze voor de 'levensvatbaarheid' van de atomen en moleculen wel relevant genoeg is of zullen zelfs quarks zonder elke zwaartekracht, hoe klein deze in verhouding ook is, het begeven?