Moet ik een gesprek met mijn mentrix aangaan? Zo ja, hoe dan?

Ik heb het al lange tijd erg moeilijk. Er is niemand die het weet, behalve mijn beste vriendin. Thuis kan ik er niet goed over praten. Ik heb geen ruzie met mijn ouders, maar het bespreken durf en wil ik gewoon niet.

Vorig jaar ben ik met de hakken over de sloot overgegaan. Ik was een bespreekgeval, maar haalde het net. Dit jaar sta ik al vier onvoldoendes. Mijn prestaties zijn slecht en mijn inzet nog minder.

Ik houd dit niet langer zo vol. Mentaal, maar inmiddels ook fysiek, lijd ik hier zwaar onder. Over twee weken komt iedereen er toch wel achter, dan krijg ik mijn rapport.

Ik denk er nu over na om mijn mentrix in vertrouwen te nemen. Ze is zeer ervaren en ik kan goed met haar opschieten. Ik ben alleen zo bang voor de gevolgen; de afwijzing, het onbegrip, de vernedering. Ik durf het gewoon niet. Ik wil niet dat ze het mijn ouders vertelt, maar in deze situatie is het naïef te denken dat ze dat niet zal doen. Daarom twijfel ik echter wel heel sterk.

Moet ik toch het gesprek aangaan? En zo ja, waarom dan precies? En vooral: hoe?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

doen!! nare reacties zal je niet krijgen. je geeft namelijk een signaal en toont goede wil door het aan te kaarten. dat is heel wat anders dan er met de pet naar gooien. geef aan waar je je zorgen om maakt en wat je moeilijk vind en waarom je dit moeilijk vind. een mentrix is ervoor om je te begeleiden. er zijn vast oplossingen te bedenken (een her, of extra les... ik noem maar wat) maar dan moet je het idd wel aangeven. ik hoop dat de de motivatie terug kan vinden, want op deze manier is het zeker een harde dobber. echt even door de zure appel bijten hoor. neem anders je vriendin mee om een afspraak te maken. als je het niet doet dan denken ze waarschijnlijk dat het onwil van je is, maar dit is totaal niet het geval. je zal zien dat er een last van je schouders zal vallen als je eenmaal hebt aangegeven wat er op je hart ligt. heel veel succes!!! Toegevoegd na 7 uur: oef, ik lees pas net over je zelfmoord gedachten. NOG een reden om te praten. het is echt niets om je voor te schamen, als snap ik dat je er niet graag over praat. toch moet je er over praten, want zonder iemand in vertrouwen te nemen kán niemand je begrijpen en helpen. er zijn echt veel jongeren, en ook ouderen die met deze gedachten rondlopen. je bent echt niet de enige. ik kan het niet vaak genoeg zeggen, PRAAT, PRAAT, PRAAT maak het kenbaar aan mensen die het horen te weten. hoe je ook over je ouders denkt: ze moeten hiervan op de hoogte zijn want ook zonder begrip van hun (dit hoef je ze zelf niet uit te leggen, dit kan iemand voor je doen!) zal die zware nare sluier niet verdwijnen. sterkte meis, en heel veel moed gewenst. (trek je niets aan van mensen die zeggen dat je je aanstelt, zijn weten niet hoe JIJ je voelt)

Zeker doen! Daar is een mentrix toch voor? En als het een persoonlijk probleem is, en je vraagt expliciet of ze het niet aan je ouders wilt vertellen, zou het vreemd zijn als ze die wens niet inwilligt! Wél even een afspraak maken (Goh, mevrouw....heeft u misschien vanmiddag of morgenmiddag een half uurtje tijd? Ik heb een probleem waar ik nogal mee worstel, en ik zou het graag met u bespreken!) Misschien kun je daarbij ook alvast aangeven dat je het graag tussen haar en jou wilt houden, dus niet bespreken met andere leraren. Ik weet niet of het gesprek iets aan je wezenlijke probleem kan oplossen, maar het lucht je in ieder geval zeker op, en geeft je misschien nieuwe inzichten en handvatten om je probleem te hanteren! Sterkte!

Niet iedereen is een studiebol, en ook al hebben ouders hooggespannen verwachtingen van hun kind, toch kan het zo zijn dat er niet meer in zit. Bespreek gewoon met jouw ouders en de mentrix of een andere studierichting nodig is. Veel scholieren grijpen te hoog met hun studie en kunnen beter een stapje terug doen. Neem eerst jouw ouders in vertrouwen, daarna de mentrix. Groeit de materie helemaal boven jouw hoofd en heb je er lichamelijke of geestelijke problemen mee, stap dan ook even naar de huisarts. Zet voor iedereen even de vragen op papier. ........

Ik kan hier maar een antwoord op geven: JA! Ga praten met je mentrix. Zij is niet voor niets mentrix, en je kunt goed met haar overweg schrijf je. Het is zo prettig en goed om met iemand te praten over zoiets. Het probleem gaat er niet van over, maar het gevoel dat het geen geheim meer is kan zoveel uitmaken! En je mentrix zal in overleg met jou misschien inderdaad je ouders wel inlichten, maar ze zal dat niet achter je rug om doen. En anders weet zij waarschijnlijk iemand waar je terecht kunt. Volgens mij vertelt jou gevoel je al dat je het heel graag met haar wilt bespreken, volg dat gevoel!

Ik hink een beetje op twee gedachten en het is me missschien niet helemaal duidelijk, kan ook aan mij liggen, hoor… Maar begrijp ik het goed dat er nog iets anders is waar je mee zit, iets wat niet met je schoolprestaties heeft te maken? Bedoel je dat je schoolprestaties te lijden hebben onder het feit dat er iets anders met je aan de hand is? Ik haal me bijvoorbeeld in mn hoofd dat je hebt ontdekt dat je - ik noem maar wat - lesbisch bent of dat er iets anders is waar sommige mensen zich soms voor schamen, maar wat toch heel veel voorkomt en helemaal zo raar nog niet is. Het is niet goed als je geestelijk zowel als fysiek zoveel lijdt. Ik ben zelf een moeder van grote tieners en hoop dat mijn kinderen, als ze met iets zitten, hoe genant ze dat zelf misschien ook vinden, naar me toe komen om het met me te bespreken zodat ik ze misschien kan helpen. Geloof me: veel ouders zouden niets liever willen dan dat je ze in vertrouwen neemt zodat ze je kunnen steunen of in elk geval met je van gedachten kunnen wisselen. Ouders weten in de regel echt wel wat er in de wereld te koop is en zullen echt wel begrijpen dat er niets menselijker is dan een menselijk probleem, hoe ‘raar’ of uizonderlijk dat ook kan zijn. Er zijn zoveel mensen die ergens mee zitten. Het bespreekbaar maken van die problemen lucht vaak enorm op. Als je je ouders niet in vertrouwen durft te nemen, kun je ook met je huisarts overleggen wat je zou kunnen doen. Hij heeft een beroepsgeheim. Ook je mentrix kun je natuurlijk om hulp vragen, of is er misschien een vertrouwenspersoon op school? Zelfmoord moet je uit je hoofd zetten, want wat je probleem momenteel ook is, het gaat over en je zult je ooit weer gelukkig voelen. Ik hoop dat je een verstandige beslissing neemt. Heel veel sterkte en succes! Toegevoegd na 1 minuut: Als je je mentrix aardig vindt, zou ik op haar af stappen. Zeg haar dat je problemen hebt van heel persoonlijke aard en dat je in vertrouwen met haar wilt praten daarover. Zij zal je dan vast verder kunnen helpen. Hulp vragen is voor jou op dit moment denk ik heel belangrijk!

Ja, je moet zeker het gesprek aangaan. Je moet iemand zoeken. Het gesprek is nodig zodat een ander weet wat er in jouw hoofd omgaat. Als het op school niet lukt, dan moet je iemand anders zoeken. Maar de Vertrouwenspersoon op school, daar moet het zeker kunnen. Niet mee blijven rondlopen, daar ben je zeker niet meegeholpen. Je mentrix en anderen zullen goed met je omgaan en als het goed is nooit afwijzen. Zij zullen je met respect behandelen als het goed is. Je mailt of spreekt haar aan en zegt dat je snel een gesprek wilt hebben. In het gesprek geef je aan waar je mee zit door te zeggen. Mevrouw, ik heb het moeilijk. Zij zal verder doorvragen. Veel succes en sterkte Een docent en mentor.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100