Wat zijn de voordelen/ nadelen van competentiegericht onderwijs?

Ben sinds kort weer begonnen aan een opleiding ,waar ze hier ook gedeeltelijk mee gaan werken. Ik hoorde een aantal leerlingen niet al te enthousiast reageren. Heeft iemand hier ervaring mee?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Competentie gericht onderwijs heeft als doel dat de leerlingen beter leren functioneren in een beroepsgerichte situatie. Hieronder valt bijv de sociale competentie het kunnen samen werken (beroepshouding). CGO staat er voor dat studenten dit al leren al tijdens de opleiding. Persoonlijk vind ik dit een mooi streven en geloof ook zeker dat het in het latere werk van pas gaat komen. Maar ik ben absoluut geen voorstander van het CGO, ik spreek uit ervaring en zal een voorbeeld geven van een les die volgens het CGO gegeven wordt. Ik deed de opleiding HBO-V. de klas is opgedeeld in groepjes van ca 8 personen. Eén van de medecursisten is de notulist en Eén daarvan is de voorzitter. Er is een docent aanwezig die ingrijpt op het moment dat het proces niet goed verloopt. Het probleem is dat dit geen docent hoeft te zijn op het vakgebied van verpleegkunde, (het is een proces bewaker). Hij heeft een formulier gekregen waarop de leerdoelen staan die behaald moeten worden. Je krijgt een vraagsteling bijv. Hoe werkt het hart. De bedoeling is dat je met elkaar vragen gaat bedenken die antwoord geven op deze vraag. Alleen de vraag is in hoeverre moet je weten hoe het hart werkt. Je leert voor verpleegkundige en niet voor arts. Punt is de leerkracht mag hier geen antwoord op geven. Sterker nog hij weet het waarschijnlijk niet eens. (staat niet op zijn formulier) Het gevolg is dat je constant jezelf af vraagt moet ik dit wel leren of onderzoek ik juist te weinig? Het kan dus voorkomen dat jou groepje totaal andere leerdoelen heeft dan de andere groepjes van jou klas. Maar je krijgt wel allemaal aan het eind van het blok de zelfde toets. Ik denk dat het resultaat van het CGO uiteindelijk zal zijn Dat we met zijn alle heel goed kunnen vergaderen (plus punt) maar dat de kennis waar we over vergaderen ontbreekt (groot minpunt) Zou er daarom in veel bedrijven een vergadercultuur heersen?

Nadelen: enorme bureaucratie waardoor er minder tijd overblijft voor lessen. Voordelen: ken ik eigenlijk nog niet...

Als het merendeel van de cursisten beter werkt (of met meer plezier) als er een competitie-element ingebracht wordt, is het leuk dit er in te brengen. Maar als de cursisten dit als stress ervaren, of nog erger : faalangst hebben, dan werkt het totaal niet - dan haken ze af, omdat 'ze het tóch niet kunnen' in vergelijking met de uitschieters. Ook moet je goed kijken hoe de groep in elkaar steekt: als er al sprake is van onderlinge rivaliteit, of 'groepsvorming' bínnen de groep, lijkt het me averechts werken. Als er een sfeer van 'elkaar helpen op vrijwillige basis' is, zou het juist een uitdaging kunnen zijn eens (af en toe) het beste uit jezelf te halen.

Ik volg ook competentie-gericht onderwijs. Al drie jaar. Het is op zich een goeie onderwijsvorm maar er gaat veel tijd in zitten. Met name alle verslagen, portfolio's en POP's (persoonlijk ontwikkelingsplan) doelen SMART maken enz. enz. dat soort dingen kosten onwijs veel tijd en zo neemt niemand die verslagen maken serieus, iedereen flanst wat in elkaar als er weer een deadline komt, du ser echt iets van leren is er niet bij. (En zullen docenten er happy mee zijn? Bergen verslagen, waarvan ze weten dat ze nergens over gaan, die toch nagekeken moeten worden...) Dit is natuurlijk mijn ervaring maar ik ben vast niet de enige die er zo over denkt. Toegevoegd na 2 minuten: Nadelen zijn alles wat ik hierboven heb opgeschreven. Voordeel is dat je veel in groepsverband doet zodat anderen je kunnen steunen en feedback kunnen geven zodat je je competenties op een goeie manier leert ontwikkelen.

Een voordeel van het competentiegericht onderwijs is dat het onderwijs is dat er op gericht is om de vaardigheden van de individuele student te verbeteren. Het gaat dus om kennis, vaardigheden en capaciteiten die je nodig hebt om een bepaalde functie te kunnen uitvoeren. Dit is dus maatwerk. De student maakt een plan met doelen en gaat hiermee aan de slag. Dit klinkt goed, maar er zitten ook wat haken en ogen aan. De student bepaalt heel veel zelf. Als stagebegeleider van HBO Pedagogiekstudenten zie ik dat de verschillen tussen de diverse studenten nu steeds groter lijken te worden. De studenten moeten een goed zicht op zichzelf en de inhoud van hun toekomstig beroep hebben om goed met deze methode uit de voeten te kunnen. Matige studenten die goed over hun leerproces kunnen schrijven scoren vaak goed. Het leerproces lijkt belangrijker geworden te zijn dan de leerresultaten. Bij het traditionele onderwijs was een duidelijk omschreven eindnorm. Om een bepaald diploma te halen, stond vast aan welke criteria je moest voldoen. Dat mis ik nu. De studenten weten wel dat ze aan bepaalde competenties moeten voldoen, maar bepalen zelf de weg daarin. Die is niet echt te toetsen. Een voordeel dat ik zie is dat niet de theoretisch ingestelde leerlingen het uitblinken door hoge cijfers, maar dat met name voor studenten met een meer praktische instelling de kansen vergroot zijn. Het grote nadeel is het gebrek aan sturing vanuit de opleiding en de toetsing.

Bronnen:
ervaring met begeleiden van HBO stagiares

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100