Als je gelukkig bent met je leven zoals het nu is, moet je dan toch "meer willen"?

Mijn persoonlijke ontwikkeling staat niet stil, maar op het gebied van carrière heb ik nog weinig tot niets bereikt.
Ik ben nu 32, ben 10 jaar lang heel erg ziek geweest (sociale fobie & depressie) en heb daardoor geen "normale" ontwikkeling gehad.
Nu heb ik een laaggeschoolde baan, maar ik ben gelukkiger dan ooit. Echter, mensen op de werkvloer zeggen me steeds dat ik daar niet thuishoor. Dat ik veel meer kan enzo. Ik pak dat op als een belediging, alsof ik iets niet goed heb gedaan in mijn leven.
Op dit moment wil ik gewoon genieten van wat is. Dat ik eindelijk weer gezond en gelukkig ben.
Moet dit kunnen, vinden jullie?
En hoe kan ik het beste op deze opmerkingen reageren?
(Ze bedoelen het wel als compliment, maar toch..)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk juist dat jij een hele goede ontwikkeling hebt doorgemaakt. Als je heel lang ziek bent geweest, en je daaruit hebt weten te klimmen heb je dingen meegemaakt waar anderen totaal geen weet van hebben. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat men vindt dat jij in je laaggeschoolde baan niet thuishoort: je komt over als iemand met heel veel inzichten. Iedere ontwikkeling is positief, of dat nu je sociale ontwikkeling is, of je carrière. Jij hebt gekozen voor jezelf, voor je eigen geluk en gezondheid, en dat is het meeste waard. Als mensen dat soort dingen tegen je zeggen zeg dan gewoon: "Bedankt voor het compliment, maar mijn groei vindt op een ander gebied plaats". Succes.

Nee dan moet je juist niet meer willen, want als je dan meer gaat willen, dan is het uit met de pret... Ga zo door, en laat je niet van je weg afbrengen... Ik denk dat je heel wijs bent, en ga niet in op die adviezen van anderen...

Moeten en willen zijn twee verschillende dingen. Ik denk dat je gewoon moet kijken naar wat je wilt. Heb je een doel voor ogen? Ga daar naar toe werken. Als je doel heel simpel is 'vasthouden wat je nu hebt', dan is het ook goed. Zorg dat je gelukkig bent in je dagelijks leven, want dat is het belangrijkste deel van je bestaan. Als je een baan pakt die 'uitdagend' is, terwijl je geen zin hebt in uitdagingen, dan doe je het fout. Ga gewoon je gang en zeg tegen de vrienden die vinden dat je meer moet willen, dat je je heel gelukkig voelt in deze situatie omdat je er relaxed in kunt vertoeven, en dat is wat je nodig hebt. Of zo...

Je moet altijd je eigen hart volgen, dan is het altijd goed. Je kunt beter veel onder je niveau een super leuke baan hebben dan een hele goede baan met een top salaris maar er niet gelukkiger van gaan worden.

Volgens mij ben je alleen maar heel erg dankbaar dat je nu zo kan leven en werken en bovendien dat je gelukkig bent. Zeker zal je veel meer kunnen, maar het is niet aan de orde gekomen omdat je in je ontwikkeling daar niet aan toe bent gekomen. Maar wat geeft dat? Is het het hoogste doel dat je alles eruit haalt wat er eventueel in zit? Als je gelukkig kan zijn is dat het hoogste goed! Vat het niet op als een belediging, maar als een compliment. Blijkbaar zien ze veel in je. Ik zou antwoorden dat je met het eenvoudige gelukkig bent en het voor jou niet perse nodig is om hogerop te komen. Je bent tevreden.

Als jij gelukkig bent dan is dat het enige wat telt!!!!!!

In je hart weet je het wel, is mijn indruk. Uit je woorden blijkt immers dat het NU goed is met je. En jij bent de eerste die dat weet! Vaak heb je om je heen ambitieuze mensen, die jou (ook) op een hoger niveau willen zien werken. Voel je niet beledigd. Die mensen moet je dan desgewenst maar zeggen dat je je nu erg gelukkig voelt en dat de toekomst het wel zal uitwijzen of je ander werk wenst te doen....

Ha, die Slimshady; De maatschappij lijkt je dat wel steeds erger op te willen dringen. Onzin; ik beschouw tevredenheid, durven te zeggen dat iets genoeg is, nog steeds als een grote deugd en een basis voor geluk. Ga pas voor 'meer' als je dat zelf wilt en er klaar voor bent.

Helemaal goed dat jij nu gelukkig bent! Laat je niet van de wijs brengen door mensen die vinden dat het anders moet, het gaat om jou. 1 ding wil ik je echter wel meegeven: denk er over na of je jezelf over een paar jaar ook nog op deze werkplek ziet. Denk je dat je dan nog steeds gelukkig met je huidige baan bent, blijf dan gewoon zo doorgaan. Denk je dat je dan toch iets meer/anders wil, dan zou je rustig aan wat aan scholing kunnen doen, of wat meer verantwoordelijkheid nemen in je functie. Je kunt dan ook altijd een stapje terugdoen als het je teveel is, je hebt nu in je baan namelijk een veilige basis waar je op terug kunt vallen. Als anderen zeggen dat je meer kan, dan kun je gewoon zeggen dat je heel tevreden bent met wat je nu doet, en dat je blij bent met je baan en de mensen om je heen. Niks om je voor te schamen.

goeienavond. Natuurlijk moet dat kunnen en mag zelf bepalen en je hebt een eigen mening. Mocht je hier nu teveel over nadenken en twijfelen over het gene wat je denkt is er een prachtig boek in de handel. Het boek heet 'Op andere gedachten' van Richard Carlson. Het boek verteld je op een hele leuk manier waarom je zo denkt en waarom niet anders. Je eigen ik komt dan sterk naar voren. Ik hoop dat je je gelukkig voelt als ooit. Groetjes Jan

Hey Slimshady, 'k Ben blij dat het inmiddels weer helemaal goed met je gaat. Je bent ook -wat ik hier van je zie- een erg leuke en gezellige meid :-). Doe wat jou gelukkig maakt. Blijf dit werk doen als je nu blij en gelukkig bent. Je kan altijd nog wanneer je er aan toe bent én wil(!) verder gaan.

Het is een compliment, maar complimenten aannemen is niet altijd makkelijk. Zeker niet als je het gevoel krijgt dat ze je daarmee een kant op willen duwen die je niet opwilt. Lastig, maar ondertussen heb je het nu naar je zin. Da's belangrijk. Je hoeft niet "meer" te willen. Wie van z'n hobby zijn beroep kan maken hoeft nooit meer te werken. (Misschien vind je 't leuk het boek How Starbucks Saved My Life te lezen. Ik denk dat je er veel in zult herkennen)

Jij bepaalt toch zelf wat je met je leven wil? Als jij je nu goed voelt, is dat het belangrijkste. Ik snap wel dat je je aangevallen voelt. Ik zit zo'n beetje in hetzelfde schuitje. Misschien kun je tegen je omgeving gewoon zeggen dat ieder op z'n eigen manier gelukkig mag zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100