Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik die minimum 7 jaar Geneeskunde studeren volhou?

Beste,
Ik ben een Nederlandse die woonachtig is in België. Ik heb mijn middelbare school hier dan ook gedaan (zit in mijn laatste jaar, dus). Doordat het makkelijker is om hier dan een vervolgopleiding te kiezen aan de universiteit dan in NL, heb ik besloten dat ik geneeskunde hier in België wil studeren. Ik weet alles al over de toelatingsexamen en dergelijke en ik weet ook dat het theoretisch gezien een stuk zwaarder is dan in NL (in NL ligt de nadruk op praktijk), maar mijn besluit staat vast - mits ik het toelatingsexamen niet haal, natuurlijk. Hehe.
Het enige wat mij een beetje ervan weerhoudt, is het 7 jaar studeren. En dan spreek ik nog over het minimum, want als je eens moet dubbelen of zo. Bovendien ben je na die 7 jaar pas een ‘basis’arts en las je de mogelijkheid hebt om verder te studeren, moet je voor die specialisatie al weer makkelijk 4 jaar meetellen, watop zo'n 11 jaar studeren uitkomt.
Als ik zo denk van: ‘nog 11 jaar studeren’ zit ik al van; pffff. Weten jullie een manier hoe ik er een beetje voor kan zorgen dat ik het vol ga houden? De pret er in zie blijven? Motivatie houden? Of dergelijke?

Alvast bedankt

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als jij echt dokter wilt worden, dan ga je het wel redden :-) Een jaar is zo voorbij.. En 11 jaar ook.. Daar komt bij, wie zegt dat je die 11 jaar achter elkaar moet studeren? Een vriendinnetje van me doet een 6-jarige opleiding, en ze is nu 5 jaar bezig, en ze heeft net haar 3e jaar afgesloten, en daarmee haar bachelor gehaald. Hak je studie in stukjes.. Ga eerst voor je propedeuse, daarna voor je bachelor, dan je master, en dan je specialisatie.. Ik ben zelf dit jaar met een opleiding begonnen na 5 jaar gewerkt te hebben, en ik heb mega veel motivatie omdat ik nu weet dat ik niet mijn hele leven in die sector wil blijven. Het is echt niet erg om na de helft even te werken, of te reizen.. Ik weet dat mensen tegen je zullen zeggen dat je als je eenmaal stopt met je opleiding, je vast niet meer terug zal gaan naar school, maar dat is bullshit.. Als jij gemotiveerd bent om dokter te worden, zal je sowieso je opleiding af willen maken. Het is geen ramp om er een jaartje langer over te doen. Daar komt bij, als je een leuke klas hebt, en goede vrienden waarmee je samen kunt studeren, trekken jullie elkaar erdoor heen! Tijdens je opleiding leer je al heel veel, en je zult zien dat je veel van wat je leert in je omgeving gaat herkennen. Mensen met kwaaltjes, of dingen die dokteren aan je familie verteld.. Dingen die je nog niet begrijpt, en die je graag wilt leren.. Begin niet aan een opleiding met het idee van, pff ik moet nog 11 jaar.. Begin aan je opleiding met het idee, ik ga dokter worden!!

De motivatie houden in de studie doe je vanzelf als je je maar genoeg interesseert in de opleiding. Daar moet je jezelf dus van overtuigen. Leerlingen orienteren zich op de middelbare school op beroepsopleidingen en beroepen en maken een studiekeuze. Hoe langer de studie, hoe beter je je erop moet orienteren, zowel op de studie als op het werk. Pas dan kun je stellen of je er voldoende interesse in hebt om gemotiveerd te blijven. Wat een valkuil is: je leeftijdsgenoten hebben zo'n 7 jaar gewerkt tegen de tijd dat jij net afgestudeerd bent. Zij hebben meer te besteden en dat kan je verleiden om voortijdig af te haken. Je kunt het studentenleven leuker maken door aan te sluiten bij een studentenvereniging. Dat zegt echter niets over het afronden van je studie.

Door niet naar de 7 jaar te kijken. Als dit is wat je echt wiltm, kan je uitkijken naar leuke onderdelen in je studie, of de vakantie. Niet in je kop duwen dat je 11 jaar moet studeren. Ik ben aan mijn studie begonnen met het idee; even een paar jaar uni. Na 11 jaar studie & specialisatie eindelijk begonnen met 'echt' werken (postdocs). Wel met een berg wereld ervaring en diploma's op zak. Als ik dat vantevoren in mijn kop had gezet .. je bent pas over 10 jaar van die boeken af.. dan was ik nooit door gegaan na basis qualificatie.

Je kunt nu denken: 'Oh help, ZEVEN jaar!' Of je kunt denken: 'Ik krijg deze kans, ik bekijk het jaar voor jaar en achteraf zal het niet zo lang lijken'. Want sja, nu zeven jaar studeren, en dan nog veel langer praktiseren - dat is lang. Maar als je dit echt wilt, is het het waard. Anders kun je beter een andere opleiding overwegen. Dus: je kunt het jezelf tegen maken, of je kunt realistisch zijn. Als je arts wilt worden, is de weg er naar toe lang, zo simpel is het. Anders moet je verpleegkundige worden of iets paramedisch.

Goed dat je je afvraagt waar je aan begint. Hoe je erin stapt lijkt me inderdaad niet onbelangrijk. Ik heb ooit een arts en wetenschapper horen verzuchten dat je niet moet gaan studeren om later zoveel mogelijk geld naar binnen te kunnen harken maar in de eerste plaats om je de rest van je leven nooit meer te vervelen. Daar ben ik het eigenlijk wel roerend mee eens.

denk ach ja de basisschool duurde langer

Denk maar aan die 40 jaar die je straks nog moet werken. Hoe ga je dat volhouden? Elk jaar dat je langer studeert werk je minder. Een mooie afwisseling lijkt mij.

Logisch dat je tegen deze, zelfgemaakte, berg opziet. Daarom is het verstandiger om allereerst je motivatie te vinden om je einddoel te bereiken. Is het een vak dat je echt heel graag wilt uitoefenen omdat het een prachtig vak is waarmee jij heel veel mensen kunt helpen, jezelf kunt ontwikkelen, blijven leren in je leven etc. (of andere redenen die meer bij jou passen)? Dan weet je dat je dit in ieder geval heel erg graag wilt bereiken! Dat is de eerste stap. De motivatie om dit werk te (leren) doen. Als die motivatie groot genoeg is dan ga je kijken in welke stappen je die gaat bereiken. Maak subdoelen zodat je elke keer een mijlpaal bereikt waar jij trots op kunt zijn! Stap voor stap naar waar jij wilt komen gaat gemakkelijker en sneller dan in keer die hele grote eindstap te maken. Mijn advies is daarom: * heb je motivatie om arts te worden helder * hak je einddoel in kleine behapbare subdoelen * vier je behaalde subdoelen * maak het kleiner als het nog onoverzichtelijk blijft * bedenk je iedere maand, jaar wat jij allemaal aan kennis opdoet en bedenk wat dit voor jou betekent Het is een keus waarvoor je gedurende langere tijd scholing volgt dus uit de weg er naar toe, moet je ook je plezier halen. Succes en plezier met jouw leerpad!

Bronnen:
www.ennovyco.nl

Mijn zus studeert ook diergeneeskunde aan de universiteit van Gent.. Ik zal eerlijk zeggen, het is niet makkelijk.. Maar als je het echt graag wilt dan ga je er ook voor! Ik zou zeggen, geniet van je tijd als student, werken kan heel je leven nog ;) En het klopt ook dat de studie in Gent veel zwaarder is dan de studie in Utrecht. Ik ken ook iemand die in Gent was begonnen en uiteindelijk overgestapt is naar Utrecht omdat ze het te zwaar vond. Maar als je het aankunt zou ik zeker de studie in Belgie doen, die staat veel hoger aangeschreven. En aangezien de enorm hoge kosten van deze studie is het fijn als je later goed je geld kunt verdienen om alles af te betalen. Verder is het heel veel blokwerk. En niemand die je achter je kont aan zit om te zorgen dat jij je werk goed doet. Motivatie is dus echt een must! Maar als je het echt graag wilt, zou ik er zeker 200% voor gaan!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100