Wat moet ik me voorstellen dat de wetenschappers in Genève te zien krijgen?

Zijn dat deeltjes die uit elkaar vallen en patronen vormen, en zitten er dan dag en nacht mensen achter een computerscherm om het op te volgen?Hoe gaat dat precies?En kan je daar als leek ooit eens een bezoek brengen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De meetapparatuur staat opgesteld rond de plek waar de deeltjes op elkaar botsen. Er zijn verschillende soorten meetapparatuur. Tesamen meet al die apparatuur de volgende dingen: --  Plaats waar een deeltje voorbijkomt. --  Snelheid waarmee een deeltje voorbijkomt. --  Richting waarin een deeltje beweegt. --  Massa ("grootte") van een deeltje. Als ze willen, kunnen de wetenschappers deze gegevens inzien. Maar dat doen ze meestal niet: dat is monnikenwerk dat beter door computers kan worden gedaan. Die computers combineren alle meetwaarden. Ze leiden daaruit af welke brokstukken met welke snelheid in welke richting zijn gevlogen, en in welke kleinere delen die brokstukken weer uiteen zijn gevallen (dat zijn dus de brokstukken van de brokstukken), en in welke nog kleinere delen die brokstukken weer uiteen zijn gevallen (nu hebben we het dus over de brokstukken van de brokstukken van de brokstukken). Zo'n serie bijeenhorende metingen, die allemaal betrekking hebben op één protonenbotsing, heet een "event". De computers analyseren alle events. Veruit de meeste events zijn heel gewone gebeurtenissen, die we al duizenden keren hebben gezien en bestudeerd. Die kennen we al, dus die worden slechts opgeslagen onder het kopje "saai event nummer 5.240.307". Als de computers iets tegenkomen dat *niet* in het bekende rijtje past, wordt zo'n event opgeslagen in een kandidatenlijst voor nader onderzoek. Die kandidatenlijst wordt deels met handwerk, deels geautomatiseerd verder beperkt tot slechts een paar zeer interessante events. Die worden verder uitgeplozen. (vervolg in reactie)

Er is twee jaar geleden een open dag geweest bij het Cern waarbij alle bezoekers welkom waren. 10.000 mensen mochten ook echt de tunnel in. Dus toen we daar na 8 uur rijden aankwamen waren die plaatsen helaas al vol. Er staan mega computers te rekenen die alles bij houden. Bij interessante data (anders dan normaal) wordt een berichtje gestuurd naar de wetenschappers die daar dan speciaal naar kijken. Daarnaast wordt alle informatie automatisch geanalyseerd. Het is overigens niet zo dat uit elkaar vallende deeltjes speciaal patronen vormen. Maar doordat ze uit elkaar spatten kun je uitvinden waaruit deze deeltjes bestaan. En of er misschien een hobbs boson deeltje bij zit.

Er zijn inderdaad mensen aanwezig, maar het proces zelf krijg je niet te zien. Sterker je kan het niet zien. Het wordt opgeslagen via computers c.q. servers en vervolgens door geleerden geanalyseerd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100