Is het aangeboren of aangeleerd om muziek spannend, romantisch of eng te vinden?
Ik vraag me dit af n.a.v. wat mijn zoon gisteren tegen me zei. Hij wilde dat we stopten met Zelda (een spel) spelen omdat hij de achtergrondmuziek van een bepaald veld eng vond. Het was een spookachtig muziekje. Hij is negen dus kan door zijn ervaringen associaties maken tussen enge muziek en enge situaties (bijvoorbeeld in films), net zoals hij het weet wanneer muziek romantisch is, spannend of iets anders.
Maar muziek wekt ook een bepaald gevoel in ons op en dit gevoel kan heel diep gaan. Het lijkt wel of dit gevoel echt 'in' ons zit.
Nu vroeg ik me af of je ook zonder kennis muziek op deze manier zou ervaren, of dat het puur aan onze aangeleerde ervaringen ligt dat we muziek op een bepaalde manier interpreteren.
Is het aangeleerd of aangeboren om muziek op een bepaalde manier te interpreteren?
Zou, als voorbeeld, mijn zoon dit muziekje ook eng hebben gevonden wanneer hij het niet had kunnen koppelen aan iets engs op tv?