De telefoon gaat,je neemt hem op en je laat de opbeller weten wie hij/zij aan de telefoon heeft. Wat zeg je dan eigenlijk??

Deze vraag stel ik om de verschillende begroetingen aan de telefoon.
Mijn zus zegt...Hallo
Mijn man zegt..Met J.W van .........
Mijn zwager zegt weer...Jah...met B.
Mijn schoonmoeder zegt..Met mevrouw van ....
Zelf zeg ik altijd..Hé met ....
Wat is het meest gangbare gebruik bij het opnemen van de telefoon?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het meest gangbare in Nederland is dat je opneemt met je voor en achternaam. Voor privé telefoongesprekken zijn daar geen echte regels voor. Voor zakelijke telefoongesprekken wel. Het is ook cultureel bepaald hoe je opneemt. In veel andere landen zeggen ze alleen maar hallo, want jij wordt gebeld, dus die ander moet eerst maar zeggen wie hij is. Eigenlijk vind ik dat een veel logischere manier. Ik zeg altijd; 'Met Loenie'.

Met 'naam'

Goedemorgen, middag, avond, met mevrouw de Wit. Mannen zeggen niet met meneer De Wit, maar gewoon: Goedemorgen met De Wit. Toegevoegd na 45 seconden: En opnemen met Hee, dat kan niet; Hee zegt een boer als hij gescheten heeft en hij kijkt achterom :)

Ik ben altijd erg uitsloverig hoor ik wel eens van anderen, maar dat maakt me niet uit. Goeden/morgen/middag/avond u spreekt met Nelly

Ik neem altijd op met "hallo" en dan zal de ander zich eerst moeten voorstellen, voordat ik zeg wie ik ben.

Gewoon je achternaam, na een reactie van de andere kant pas je dat aan. Je neemt de telefoon toch ook niet aan met LIEVERD omdat sommige mensen dat doen.

Ik zeg altijd: 'Hallo met ...(voornaam)', maar om je vraag echt te kunnen beantwoorden zou iemand bij een callcenter moeten werken.

Redelijk standaard is volgens mij dit: Met Stippel de Stippel. En op het werk: 'Bedrijfsnaampje dinges, u spreekt met Stippel de Stippel'.

Goede [dagdeel] u spreekt met [voornaam achternaam], waarmee kan ik u van dienst zijn? Hoewel dat meer geschikt is voor de zakelijke telefoontjes. Persoonlijk zeg ik dan ook gewoon 'met Martijn.' als ze meer willen weten dan vragen ze het maar.

Ik zeg meestal: Hallo, met Dounja. Als het iemand is die ik ken, bv mijn broer, dan zeg ik: Hé broer! Of mijn moeder: : Hoi mam. Dat doe ik dus als ze mij bellen en ik dus zie dat zij het zijn. Ik zeg dan dus niet dat ik het ben. Zij weten dat ik opneem en ik weet al dat zij het zijn, dus waarom dan nog eens mijn naam melden. Leuke vraag trouwens, want de laatste manier (niet mijn naam noemen maar rechtstreeks de bellen begroeten) brengt mijn (autistische) zoon altijd een beetje in de war. Hij zit heel erg in regels en de regel is dat je eerst beide zegt wie je bent. Als ik dat dus niet doe, dan weet hij niet hoe te reageren. Zijn eerste zin zou zijn : hallo met 'naam', maar als ik al zeg: hoi 'naam', dan kan hij dat eigenlijk niet meer zeggen. Vaak zegt hij dat dan toch... ;-) Ben benieuwd hoe lang de vraag blijft staan...

'hallo' ?

In Nederland zijn we over het algemeen vrij uitgebreid in ons antwoord. In andere landen is het meestal veel korter. In Italië b.v met `Pronto`

Wij hebben nummerherkenning op de telefoon, en degenen die ons het meest bellen staan dus gelijk in beeld. Dan neem ik gewoon op met: "Hallo, met Margo" Als er een onbekend, of geblokkeerd nummer belt ben ik wat meer afgemeten en neem ik op met: "Margo " Op mijn werk neem ik op met: Goedemorgen, naam bedrijf, u spreekt met ............ Dit omdat mensen aan de andere kant van de lijn meestal het eerste gedeelte het slechtst verstaan. Hierdoor verstaan ze dus de naam van het bedrijf altijd wel. Zo heb ik het tenminste geleerd.

Ik zeg meestal:ja...maar dan meer vragend.En als ze me storen,zeg ik meestal...wat moet je nu weer.Nu kan ik dat makkelijk doen hoor,ik heb een geheimnummer en alleen de (h)echte vrienden hebben dat nummer.

Op mijn werk zeg ik keurig:"Goedemorgen/middag/avond* [firmanaam] met [voor- en achternaam]" Thuis of mobiel jubel ik meestal gewoon mijn voornaam tenzij het een onbekend nummer is, dan jubel ik iets minder... * doorhalen wat niet van toepassing is

Voor een vriend is het "Heey!", voor een bekende is het "met Heidi' (terwijl ik weet dat ze al verwachten dat ik het ben, en dan nog zeggen ze "met Kareltje' of zo terug) Voor onbekende nummers is het met de achternaam erbij.

He, "naam beller"!

Zeg gewoon jou voornaam : omdat het misschien een callcenter is of een onbekende die je niet wil spreken kun je nog altijd zeggen dat de huisbaas niet aanwezig is . Ik moet hier alleen maar oppassen .

Ik zeg eigenlijk altijd met InekevL......, maar soms alleen Ineke, maar dan heb ik het meestal druk. Ik raakte geirriteerd toen ik eens een man aan de tel. kreeg die zich meldde met de heer,,, jansen... In vroeger tijden meldden vrouwen zich met mevr, zus en zo, maar dat komt niet meer heel vaak voor.. Of een vrouw meldt zich met de achternaam van de man, dus zonder mevr. of met haar voornaam en de achternaam van de man. Komt het meeste voor denk ik. Het roepen van uitsluitend hallo, of hallo hier.... vind ik onprettig klinken.

Als een bekende belt, en dit is te zien aan de hand van nummerherkenning zeg ik meestal hey, [naam beller]. Bij onbekende nummers zeg ik alleen mijn voornaam. tegenwoordig word je zo vaak gebeld door enqueteurs of mensen die je wat willen verkopen, dat ik me niet meer helemaal voorstel. Mensen die de telefoon alleen maar met "hallo"opnemen vindt ik apart. Is dan net alsof ze heel wat te verbergen hebben. Ik vraag dan ook altijd eerst "met wie spreek ik", voordat ik mijn eigen naam ga noemen. Degene die opneemt moet toch een beetje de eerste stap maken vind ik. Al is het maar door alleen de voornaam te noemen.

Gewoon met Eef,en dan goeiemorgen,of goeie middag,of goeie avond erachteraan. Gewoon een vast patroon.

Als ik niet weet wie er belt, zeg ik "Hoi met (naam)" Heel af en toe zeg ik alleen "hallo" Als ik weet wie er belt, zeg ik gewoon "hai" "hai schatje" "hey meis" enz.

Als ik nog lig te slapen: "eeehhhhh, jah?" Als het bekenden zijn bedenk ik meestal iets vreemds: "Met Escort Service De Droge Grot" En anders altijd gewoon: "Hallo, met I Am Back"

als het een bekende is ken je gewoon je naam zeggen maar als iemand onbekent nummer heb of helemaal onbekent belt zeg ik meestal hallo mischien onbeschoft maar ik ben nogal iemand die bang is voor hijgers etc want dat is in verleden wel gebeurt maar iedereen neemt op ze eigen manier op

Zowel aan de vaste lijn als aan mijn mobiel zeg ik: Goedemorgen, -middag, -avond, met Gemma. In de jaren '70-'80 was het heel hip om alleen je voornaam te zeggen. Dat heb ik me aangeleerd en dat is niet meer veranderd. Mensen verwachten dat niet: Dag, je spreekt met ...., is je moeder thuis? Nee, ik bén de moeder! Mijn kinderen zeggen keurig netjes (heb ik ze niet geleerd) Goedemorgen, -middag, -avond, met LW-SW-PW-JW. Dus de volle voor- en achernaam. De jongsten zeggen er voor de show nog achteraan: met wie spreek ik? Als de kinderen met een mobiel mij bellen zeggen ze: Dag mam, met mij. Gelukkig verschijnt er een naam en een plaatje op het scherm van mijn mobiel, want al hun stemmen lijken op elkaar.

Ik zeg gewoon: U spreekt met de vrouw van de machinist! Dan weten ze meteen dat ze goed zitten.

Hoi hoi, met(voornaam)

Ik zeg altijd; 'Hallo met Tom'. Dat kan voor iedereen die je thuis belt ;-)

Bronnen:
http://home.versatel.nl/tomjutte/

ik zeg altijd ''hallo'' als het een onbekent nummer is want als het goed is weet de beller wel wie die belt. en als ik die gene ken die belt zeg ik hy! op een hele andere toon dan als ik die persoon niet ken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100