Waarom voegen we aan de schorsing van makers van zware voetbalovertredingen niet het aantal wedstrijden toe dat de geblesseerde niet kan spelen?

Regelmatig gaan voetballers zwaar over de schreef: deze week Nigel de Jong (3 maart 2010 interland Ned-Eng).

Een internationale greep uit ‘informatie’ op internet:

Bouaouzan schopt Kokmeijer gehandicapt
Tijdens een wedstrijd tegen Sparta wordt Go Ahead-speler Niels Kokmeijers hard onderuitgehaald door Rachid Bouaouzan. Kokmeijer loopt een dubbele beenbreuk op en zijn voetbalcarrière is daarmee ten einde. Het is zelfs de vraag of hij ooit weer normaal kan lopen. Bouaouzan wordt later veroordeeld tot een half jaar voorwaardelijk wegens zware mishandeling.

De open beenwond van Ewald Lienen
Op 14 augustus 1981 speelt Arminia Bielefeld in de Duitse Bundesliga tegen Werder Bremen. Linksbuiten Ewald Lienen wordt in de flank geraakt door Norbert Siegman van Werder Bremen, die daardoor een 25 centimeter lange open wond oploopt.

Eduardo zet zijn slechtste beentje voor
Eduardo Da Silva van Arsenal wordt het slachtoffer van een iets te enthousiaste verdediger Martin Taylor van Birmingham. Het onderbeen komt voor de helft horizontaal op het veld te staan. Snel ingrijpen heeft amputatie kunnen voorkomen, zo blijkt achteraf.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het zou een goed voorstel zijn dan zou Bouaouzan nooit meer voetballen een beter voorstel zou zijn dat hij zolang hij geblesseerd is zijn salaris zou moeten betalen Toegevoegd na 2 minuten: ik bedoel dat de overtreder betaald het slachtoffer zijn salaris

Exact dezelfde overtredingen kunnen verschillende kwetsuren tot gevolg hebben. Oftewel, er komt dan een enorme willekeur. Bij deze overtreding van Nieveld op Koen van de Laak had Van de Laak alles kunnen breken wat er maar te breken valt. Maar hij had achteraf nergens last van (http://www.youtube.com/watch?v=Tw7LWbDW06I) En zo zijn er ook genoeg lichte overtredingen die heel ongelukkig uitpakken (de lichte overtreding op van Persie in de interland tegen Italie had een zware blessure tot gevolg). Oftewel, er moet gekeken naar de aard van de overtredingen en niet naar de gevolgen ervan.

Goed idee, en ik ben voor zoiets dergelijks. De voetballers moeten zich dan verzekeren voor dergelijke ongevallen tegen hun tegenstanders, net zoals ik dat moet voor bv mijn auto als ik geheel onbedoeld tegen iemand anders bots. En daarnaast is het zo dat de ene eenvoudige botsing veel meer schade oplevert dan een vrijwel identieke andere, dus het feit dat bij de ene tackle veel schade is en bij de andere niet snijdt bij mij geen hout.

Prima idee en van willekeur is ook geen sprake. Als een zware overtreding relatief weinig blessureleed oplevert is dat voor beide partijen gunstig. Andersom idem dito, veel rechtvaardiger kan ik het niet bedenken. Als je, in het ergste geval, iemand voor de rest van z'n carriere uit het veld schopt, dan mag de overtreder ook z'n carriere stoppen. De ander heeft er niet voor gekozen om door jou definitief uit het voetballen getrapt te worden. De overtreder heeft wél de keus om die overtreding te maken of te laten. Hier zou een schadevergoeding ter grootte van het te verdienen salaris ook een oplossing kunnen zijn. De regel mag uitgebreid worden naar de wedstrijd zelf. Als iemand buiten de lijnen behandeld moet worden, dan moet de overtreder tegelijkertijd ook buiten het veld en mogen ze samen weer terug. Een overtreding 'belonen' door met een man meer te mogen spelen is niet bijster fair. Als de behandeling vervolgens eindigt in een wissel, dan moet ook de overtreder gewisseld worden óf de partij die gedwongen moet wisselen kan dat in zo'n geval 'gratis' doen, dus zonder dat ze van hun toegestane aantal wissels hoeven in te leveren.

Heel goed voorstel. Maar als dat gedaan zou worden zouden er op den duur geen wedstrijden meer gespeeld kunnen worden. Zouden niet genoeg spelers op het veld gebracht kunnen worden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100