Gaat de emotie van de overwinning erg diep?

Voetbal is emotie.Iederéén in Nederland en velen in België zijn heel erg blij met de overwinning.Maar gaat die emotie diep of is het iets opervlakkigs dat volgende maand bij de meesten alweer vergeten is?

Toegevoegd na 1 minuut:
dat heb je als je emotionnel bent:oppervlakkig .

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

We zijn even allemaal blij om Nederlanders te zijn, of in Nederland te wonen. Het voetbalelftal of 23=tal hoort bij ons. En wij willen winnen. Ik geef niet veel, eigenlijk niks om voetbal, maar 1988 herinner ik me ook nog heel goed en 1974. Het blijven toch met emotie gevulde herinneringen. Over een week gaat het leven gewoon verder. Dan houden we ons weer bezig met de vorming van een nieuwe regering. Alsof er in de wereld niets gebeurt dat onze aandacht vraagt. B.v. al die olie die in zee komt. Al die dieren die doodgaan. In het nieuws horen we uitsluitend dat BP al 2.5 miljard schade heeft. Mag ik even iets lelijks zeggen: "dat kan mijn..... roesten"" Al die aandeelhouders naar de bijstand. En dan verplicht de kusten schoonmaken, de vogels wassen. Als ik daaraan denk, dan word ik pas echt emotioneel.

Natuurlijk zijn echte voetbal fans dit niet zomaar vergeten, ik ben 45 en kan me de finales van 1974 en 1978 nog goed herinneren en de EK van 1988 ook. Niet dat ik er vaak aan denk, maar kan me nog goed herinneren hoe spannend ik het vond.

Bij sommige wel blijkbaar. Er schijnen mensen te zijn die een voetbaloverwinning heel belangrijk vinden. Bij bij niet. Toegevoegd na 15 seconden: Ik bedoel: Bij mij niet.

Op dit moment is de emotie bijna op zijn top, qua WK! Waar ik woon is er nu veel vuurwerk, luid toeterende auto's, en juichende jeugd op straat! Mocht NL WK kampioen worden komt er een schepje bovenop! Er zal feest gevierd worden! Mocht ons team verliezen, zal er 1 a 2 dagen gerouwd worden! Maar ik geloof niet dat het erg diep gaat! Na 1 of 2 dagen word het normale leven hervat en gaan we als nuchtere hollanders verder met ons leven!

Bij mij gaat de emotie heel erg diep,omdat ik mij als de dag van gisteren kan herinneren 1974 het W.K in duitsland, geweldig gespeelt, maar geen wereldkampioen finale verloren van duitsland (heel erg onterecht ) omdat wij veel beter waren. Nederland speelde geweldig, ik heb alles life mogen meemaken in de stadions,een geweldige beleving die ik nooit meer vergeet. En nu, 36 jaar later,misschien zondag 11 juli 2010, ik raak nu vol van emotie, ja het gaat heel diep.

Als ik al dit gedoe rond voetbal beschouw, kan ik alleen denken: Het zijn de gladiatoren van deze tijd. Dus we zijn niet erg opgeschoten, helaas.

Nou, bijna iedereen dan. Ja die emotie is heel diep. Want als NL verliest, dan is het opeens: Zij hebben verloren. Dan is de depressie, boosheid, teleurstelling, verdriet, enz. bij sommigen enorm groot. Maar al die emoties vinden weer hun normale balans. Net zoals wanneer een dierbare van je overlijdt. Het leven zal doorgaan.

Dat zal verschillen per persoon. Sommige kan het niets schelen anderen leven al dagen naar de wedstrijd toe. Ik kan mij het WK van 98 herinneren. Toen we werden uitgeschakeld was ik wel enkele dagen teleurgesteld. Maar meer ook niet, aangezien ik niet een fanatieke supporter van Oranje ben. Bij clubvoetbal gaat dat gevoel een stuk dieper, voor mij dan.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100