Hoe werkt bidden in de praktijk?
Nav een discussie thuis en een reactie op een andere vraag op deze site waar bidden ter sprake kwam vroeg ik mij af wat nu precies de definitie is van bidden en hoe het in de praktijk werkt. Ik heb zelf nooit gebeden. Op school ben ik vroeger wel netjes stil geweest als er in de klas werd gebeden en ik deed meestal ook mijn ogen dicht, want dat was verplicht, maar dat kun je geen bidden noemen.
In mijn eigen woorden zou ik bidden omschrijven als ‘het in je hoofd iets vragen en/of vertellen aan een godheid’. Als het in een groep gebeurt dit vaak hardop. Degene die bidt gaat ervan uit dat wat hij denkt of zegt op telepathische wijze bij zijn of haar god terecht komt en dat die er iets mee doet, of niet. Het is mijn ervaring dat mensen die bidden nogal geprikkeld reageren op het stukje ‘op telepathische wijze’. Van Dale omschrijft telepathie als “het overbrengen van gedachten en gevoelens op afstand zonder waarneembare middelen”. Volgens mij is dat precies wat bidden is.
Christenen die ik ken en die ook bidden zeggen altijd dat het een gesprek met God is, maar in mijn beleving gaat een gesprek twee kanten op terwijl bidden éénrichtingsverkeer is.
Vandaar mijn vraag: hoe werkt bidden in de praktijk? Dan bedoel ik met name de techniek: hoe komt de inhoud van al die gebeden uiteindelijk bij de godheid terecht? En is er inderdaad sprake van éénrichtingsverkeer?