Waarom vinden kinderen (en volwassenen) het belangrijk dat hun ouders trots op ze zijn?

En als de ouders niet trots (kunnen) zijn, of dat (kunnen) uiten, zal je die behoefte dan ergens anders vandaan halen? Of er anders tegenaan kijken?

Toegevoegd na 7 minuten:
Ik merk nu dat ik veel jaren mijn best heb gedaan om mijn ouders trots op me te laten zijn. Nooit hebben ze me dat (kunnen) laten zien en ik begrijp dat het ook niet meer zal komen.
Waar komt die drang vandaan om je ouders trots op je te laten zijn. En kan je dat gemis vullen met wat anders? Of misschien een hele andere gedachtengang?

Kinderen willen graag goed zijn in iets (een sport), een mooi tekening maken, je strik- of zwemdiploma halen. Goede cijfers.
volwassenen willen graag een goede baan, of het goed doen in de maatschappij. Misschien wel een gezin en kinderen. De ouders kleinkinderen geven.
Ik zeg niet dat al deze acties het gevolg zijn om je ouders trots op je te laten zijn, maar voor sommigen is het volgens wel een diepere reden.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je wilt gewaardeerd worden om wie je bent.

Omdat je blij bent als je ouders(mensen waar de meeste mensen veel om geven) trots op je zijn. diegene waar jij van houd wil je graag blij maken en zeker niet teleurstellen...

ALs een ouder trots is, is een ouder blij. En een kind wil juist dat zijn ouders blij zijn, DAT geeft hem/haar een goed gevoel.

Je ouders hebben je grootgebracht. Onder hun leiding (en goed- of afkeuring) heb jij van alles geleerd, denk bijvoorbeeld aan lopen, fietsen en tekenen. Hoe zeldzamer de complimenten hoe meer je ernaar verlangt. Als je je bovendien in je pubertijd niet hebt afgezet, of later niet meer bewust bent geworden van die behoefte aan trotse ouders, blijf je er als volwassene naar verlangen. Soms beperkt die behoefte naar goedkeuring je in je functioneren als volwassene. Dan wordt het tijd om te ontdekken dat je ook zonder kunt. Dan moet je leren jezelf te waarderen.

dat schouderklopje en de woorden ..kind wat ben ik trots op je..laten je lopen over wolken het is het ultieme woord voor waardering voor je werk en je tijd wat je dan in iets gestoken hebt dus trots zijn is voor mij waardering welke ik ook op onze kinderen heb overgedragen hun de waardering geven die ik ook kreeg als kind ...heerlijk trots zijn

Ik denk dat het heel simpel ligt Je ouders zijn een voorbeeld voor je ook al zou je dit niet zo snel toegeven diep van binnen is het wel zo en iedereen wilt erkent worden door de gene tegen wie ze opkijken en dat gevoel krijg je wanneer je ouders je complimenten enzo geven en laten zien dat ze trots op je zijn

Ha, die Gdanonym; Ik heb dat zelf ook nooit zo begrepen. Het hele idee van trots doet mij dan ook niet zoveel. Ik probeer mijn kinderen altijd duidelijk te maken dat ik niet trotser op ze kan worden dan wanneer ik ze hun eigen keuzes zie maken en tot verantwoordelijke sociale mensen zie opgroeien. Ze hoeven van mij nergens goed in te worden of in uit te blinken, als ze hun talenten maar niet vergooien, achter hun keuzes staan en dingen doen waar ze voldoening aan beleven.

Ik vind het zo fout, dat je door presteren mee gaat tellen, en dat ouders dan pas trots op je kunnen zijn. Op die manier ga je leven in een soort van kramp, om je ouders maar te behagen, en om er maar bij te horen. Je ouders mogen trots zijn om wie je bent, niet om wat je presteert. Liefde kent geen voorwaarden, en is absoluut onvoorwaardelijk. Ik hou van mijn kinderen, omdat het mijn kinderen zijn, liefde is het wat ons verbind. Graag mag ik advies geven, bij de levenshobbels die ze tegenkomen op hun weg, zodat er geestelijke groei en rijpheid is. Relaties kunnen enorm beschadigd worden, door een veel te hoge verwachtingspatroon van je kinderen te hebben.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100