Waarom lacht men als men een ernstig bericht hoort?

Ik heb namelijk wel eens gehad dat iemand mij vertelde dat zijn moeder overleden was. Ik moest hier om lachen terwijl er natuurlijk geen lol aan is. Hoe komt dit?
Dit fenomeen kennen meer mensen in mijn nabije omgeving. Is hier een verklaring voor?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is een lach uit zenuwen om de situatie. Een natuurlijke reactie dus. Alleen hebben wij de connotatie aan lachen gegeven dat het altijd gebeurt in een grappige gebeurtenis. Dit is niet altijd zo. Als je je behoorlijk stoot, kun je in de lach schieten. Stoot je telefoonbotje maar eens. Zo werkt het ook met onprettige berichten.

Ha, die BvB; Ik denk dat dit een zenuwreflex is. Toegevoegd op 27-05-2009 23:47:53 Net zoiets als het ongefundeerd uitdelen van minduimpjes eigenlijk....

Sorry (als ik dat kan zeggen), maar dit herken ik totaal niet. Bij een ernstig bericht verdiep ik mij toch wel meteen in de ernst van de aangedragen zaak. Bovendien is lachen nu niet bepaald een prettige reactie voor de berichtgever. Toegevoegd op 27-05-2009 16:22:22 Ik heb het zelf niet, maar ik weet uit ervaring dat het bestaat. Dit begrijp ik niet en ik kan ook niet zeggen dat het een zenuwreflex is. Waarom is triest kijken of huilen dan niet aan de orde als eerste reflex?

In januari van dit jaar zat ik 's ochtends in mijn stamkroeg... En terwijl ik de tweede kop koffie voorgezet krijg, word mij meegedeeld "O ja. Je oude baas is ook dood!" Ik kan me niet herinneren dat ik daar toen om heb moeten lachen. De manier, waarop het vertelt werd klonk in ieder geval erg cinisch...

Mijn opa zei vroeger altijd : Als iemand geboren word, moet je huilen, en als er iemand heen is gegaan dan moet je lachen. Ik weet tot de dag van vandaag nog steeds niet wat hij hiermee bedoelt..

Ik heb zelf deze reflex (gelukkig) niet, maar ik ken wel mensen die ook zo reageren. Het moet (onbewust) met een zenuwreflex te maken hebben. Het gekke is, mensen worden zich bewust van hun eigen reactie en kunnen dan nog niet direct helemaal stoppen met lachen.

Dat is typische vorm van decompressie : sterke emoties liggen dicht bij elkaar : wenen en lachen zijn een met een dun lijntje van elkaar gescheiden. heb je nooit wielrenners zien wenen als ze gewonnen hadden ipv te juichen en te lachen van blijdschap =zelfde fenomeen.Te intense beleven van het gebeuren.

Ja, ik ken dat!!! Het zal idd wel met je zenuwen te maken hebben, zoals de anderen zeggen : P Ik heb dat ook als ik iets moet vertellen, wat heel ongelovig over kan komen. Dan vertel ik iets ernstigs aan iemand en dan moet ik daarbij lachen, alsof het lijkt dat ik lieg!!! Dat is heel irritant, omdat je dan niet wordt geloofd : ( ; ) Goede vraag!

Het is een spontane laten stromen van energie, precies zoals bij een grap... Dus de oorzaak is precies hetzelfde... En wees blij als jij hoort tot diegene die in staat is om dat te doen, dan ben je natuurlijker dan die alleen maar kunnen verkrampen... Dus heel goed als je het kunt... Schaam je niet, wees er blij mee... Het laat zien dat je heel gezond bent...

Dat is een natuurlijke reactie die niets met zenuwen te maken heeft. De lachreflex kan optreden wanneer er een grote spanning/afstand zit tussen verwachting en werkelijkheid. En dan maakt het niet uit of de werkelijkheid positief afwijkt van de verwachting (zoals bij een grappige situatie) of juist in negatieve zin afwijkt (zoals in je voorbeeld).

onbegrip.

Tragiek is de moeder van de humor. Wij mogen dat wel niet denken wegens onze beschaving, maar in de slapstick zie je het in pure vorm; we lachen als iemand uitglijdt over een bananeschil.

Zeer herkenbaar, zeker vroeger moest ik steeds lachen als er wat gebeurde. Ik heb altijd gedacht dat ik moest lachen als ik me voorstelde hoe de ander zou reargeren als hij hoorde wat er gebeurd was. Ik heb het nu wel minder, maar het is er nog steeds. Mijn vrouw wordt altijd kwaad als ik om die reden moet lachen. Het is erg genoeg, roept ze dan, dan sta je toch niet te lachen! Dan moet ik nog meer lachen!!! Heel triest en soms heel genant. Maar waarom ik het doe,geen idee. Het is waarschijnlijk een vorm van zich een houding willen geven in een vervelende situatie.

soms doordat je een hysterische reactie krijgt van lachen dat komt omdat je het erg onwaarschijnlijk lijkt en dus denkt dat het een grap is VB iemand vertelde mij eens dat T een gebroken arm had en was aangereden ik vond het echt iets voor die personen om zoiets te zeggen dus ik lachte ze uit maar uiteindelijk bleek dat T echt een gebroken arm had

Het heeft te maken met verstoorde emoties. Je bent je emoties niet volledig de baas waardoor er heftige of foutieve emoties kunnen ontstaan. Dit verschijnsel komt vaker voor. Het meest bekend is het lachen tijdens een begrafenis. Ondanks dat je je hiervoor enorm geneert kun je het niet tegen houden.

Ik ken dat ook, als iemand bijvoorbeeld in de klas gepest wordt moet ik lachen echt stom voel ik mij dan..

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100