Wie bepaalt dat kinderen paranormaal zijn?

Uitgaande dat paranormaal bestaat, zag ik gisteren een uitzending waarin kinderen vertellen en ook laten zien, wat ze met hun paranormale waarnemingen kunnen doen.
Het is een volgende stap in de commerciele t.v. om geld te verdienen aan dit omstreden onderwerp, maar ook is het een stap vooruit om dit "probleem"met kinderen bespreekbaar te maken.
Nogmaals uitgaande dat wat we op t.v. zagen echt was, waren het zeer bijzondere opnamen, zeker toen het jongetje een fam. geheim bekend maakte, dat hij vernomen had van zijn overleden oma, die hij eigenlijk niet bewust gekend had.
Cold reading was hier ook zover we het konden begrijpen, uitgesloten.maar ik weet het het is T.V.
Maar wie bepaalt nu, of kinderen hiervoor een gave hebben?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ook ik heb bewuste uitzending niet gezien (mss later nog wel eens), maar sta hier behoorlijk kritisch tegenover! Dat de media al vele jaren aan dit "populaire fenomeen" aandacht geeft, heeft m.i. meerdere kanten. Enerzijds ( maar geldt voor ook andere media-gevoelige onderwerpen zoals kennis delen en ervaringen van bepaalde mensen met een ziekte, eetstoornis, trauma's etc) is het 'goed' dat door aandacht via de TV een soort praktijk van dit belicht wordt en sommigen "er minder vreemd tegenaan kijken". Anderzijds is de commercie en zeker ook via de TV 'misleidend' en kunnen er genoeg passages "uitgekipt en bewerkt worden" zodat de kijkcijfers maar hoog scoren , zoals je ook zelf al stelt;) Dan voor die kinderen zelf? Wie HET bepaalt of deze kinderen paranormaal zijn, vind ik persoonlijk niet zo erg van belang. Elk weldenkend mens kan met deze (TV) beelden, ervaringen en info vanuit deze kinderen doen wat hij wil: - ze geloven, - ze het voordeel van de twijfel geven, - ze bestempelen als slachtoffer van 'de aandacht' of misleidende commercie, - ze stigmatiseren, - ze niet-geloven, - ze 'overwaarderen" en stellen dat ze een aparte gave hebben, - ze een psych. aandoening toedichten, - ze een hoog cijfer geven voor oefenen in 'cold reading etc etc.. Maar wat hebben deze kinderen en eventuele ouders/opvoeders ( behalve mss. een extra verdienste) er ZELF aan? Net zoals bij tal van andere soorten mensen/kids met een soort talent (in de muziek, dans, kunst enz) is het hun hele leven ook blijven "studeren" en oefenen! Meestal gepaard gaande met een onbegrijpelijke eenzaamheid, disciplines, overwinnen van o.a ook faalangst en 'voelen om anders te zijn' en leren omgaan met zowel spot als waardering! In hoeverre leggen deze ouders die deze kinderen zo op de TV presenteren, niet een soort projectie neer van hunzelf ? Hun eigen (niet uitgekomen) verlangens of verwachtingen? De trots van deze ouders (vanuit hun ego) kan ook hierin meespelen. Zo van: mijn kind is zo bijzonder, zo begaafd, kan de mensheid iets tonen of leren, en hebben eerder zelf nooit die aandacht en kansen gekregen? Al schrijvende en overwegende nu, neig ik meer naar: ach laat ook deze kinderen met rust... Als ze echt een gave of talent hebben, hoeven ze ook niet die extra aandacht en commotie te krijgen via de TV en media. Laat ze gewoon vooral ook eerst KIND zijn, en als ze echt met een extra zintuig geboren zijn, dan komt dit vanzelf ook op ander moment in hun leven wel aan bod.

Vooral de mensen die er toch al in geloven. Het wordt in ieder geval niet door een bevoegde instantie bepaald ofzo.

Het voornaamste doel van een commerciele tv zender is winst maken. Deelnemers aan quizen en shows worden hiervoor door een casting bureau uitgezocht. Ze kijken daarbij of je wel leuk over komt op scherm, goed past in bij programma, etc. Je kunt er gerust van uit gaan dat deze paranormale kanditaatjes door hetzelfde bureau zijn gecast. Toegevoegd na 4 minuten: Deze kinderen zijn gecast door masmedia, via deze pagina: http://www.sbs6.nl/web/show/id=103836/langid=43/contentid=70478

Ja Ed, We komen zoals je wellicht weet in een nieuwe tijd. Een programma als deze was 20 jaar terug volledig taboe.Echter er zijn veranderingen welke elkaar nu snel opvolgen, een nichtje van mij heeft ook regelmatig beelden die ze niet wil zien en waar ze bang van is. Bij het eerste meisje was duidelijk te zien dat ze e.e.a niet had verzonnen en er ook danig van onder de indruk is. Kinderen zijn sowieso veel gevoeliger en kunnen dit overgroeien, maar soms ook als "gave"de rest van hun leven hebben. Een bijzonder leuk programma past in deze tijd.

Wanneer proefondervindelijk door wetenschappelijk (herhaald) onderzoek onder strikt controleerbare omstandigheden ondubbelzinnig kan worden vastgesteld,dat bij zulke kinderen sprake is van ESP (Extra Sensory Perception= Buitenzintuiglijke Waarneming,zoals telepathie,helderziendheid,proscopie,e.d),dan zou op grond van zúlke onweerlegbare bevindingen hét bewijs geleverd zijn. Maar aangezien dit een TV-uitzending was voor een breed publiek,is het echter héél goed denkbaar dat hier óók wel sensatiezucht van de media om de hoek komt kijken. Maar aan de ándere kant dient de wetenschap dergelijke verschijnselen --en dus ook kinderen waarvan wordt beweerd dat zij deze eigenschappen zouden bezitten--- grondig te onderzoeken,omdat iedereen in feite zou willen weten,of dergelijke paranormale verschijnselen mogelijk zijn.

Je innerlijke zeker weten, of de Godsvonk die in ieder mens zit is de toetssteen om te bepalen of iets echt is. Door je daar op af te stemmen, verkrijg je zekerheid of deze kinderen een gave hebben. Het is misschien een beetje vreemd antwoord, maar ik denk dat jij en vele anderen dit antwoord zullen begrijpen. We gaan een nieuwe tijd tegemoet, waarin de morgenzon helder zal schijnen en velen zal verlichten. Al de aandacht in boeken en op tv, is een voorbode van deze tijd, waarin mensen langzaam kunnen wennen aan het ritme van de nieuwe tijd.

Laat ik beginnen met het feit dat ik de uitzending niet heb gezien en mij daardoor niet heb kunnen laten overtuigen of er kritiek op kan hebben. Wel wil ik ingaan op het fenomeen op zich. Als een kind blijk geeft van kennis of weten van zaken die onmogelijk kunnen worden ingebracht door anderen dan geven we daar aandacht aan. Datzelfde geldt voor kinderen die blijken over bijzondere andere talenten te beschikken. Daar is niets mis mee. Wel gaat het fout als deze talenten een naam moeten krijgen. Paranormaal is zo'n etiket. Er zijn legio mensen groot en klein die deze eigenschap hebben, maar er aan voorbij gaan omdat het niet meer dan een ingeving schijnt of omdat je er gewoon niets aan hebt. Het is ook niet van deze tijd. Vroeger, en ik mag dat zeggen met mijn vijfenzeventig jaar, had ook ik ervaringen die voor mij zo echt waren dat ik er niet aan twijfelde. Mijn ouders verwezen het echter naar een droom en daarmee was de kous af. Nu in deze tijd is het een belangrijk onderwerp geworden en reageren ouders in het algemeen met belangstelling. Mijn ervaring is dat deze kinderen vaak ouders hebben die hier al mee bezig zijn en bij een eventuele opmerking van het kind dit zelf gaan aanvullen en er een verhaal van maken die het spannend en extra interessant laten zijn. De kans bestaat dan dat deze kinderen, door de aandacht die ze krijgen ook zelf, dat wat ze "doorkrijgen" aan gaan vullen. Dit kan heel geloofwaardig overkomen. Ik geloof in het fenomeen. Maar ik wordt wel een beetje geprikkeld als men deze kinderen de status geeft van indigo-nieuwetijdskinderen enz. en daarmee een bijzondere status. Het is van alle tijden. Het zaagt ook geen hout. Je hebt er niet veel aan. Het maakt alleen maar nieuwsgierig zoals graancirkels, ufo's en andere onverklaarbare zaken. Niet om het af te doen als flauwe kul, maar er een beetje normaal mee omgaan. Natuurlijk is hier nog heel veel aan toe te voegen, maar ik laat het hier even bij. Ik hoop dat iedereen gelukkig wordt en of dit daar aan bijdraagt?

Ik ben zelf een meisje van 13, en ben ook paranormaal. Mijn moeder is spiritueel , en ze ging samen met mij naar een man die er heel veel verstand van heeft. Vervolgens ging die man mij onderzoeken met zijn gave. Zo kwamen wij er ook achter dat ik paranormaal ben. Het kind kan dus het beste weten ! Betwijfel nooit maar dan ook echt nooit een gave van een kind!

Het vaststellen of een kind paranormaal begaafd is moet alleen gebeuren als dat in het voordeel van het kind is. Bijvoorbeeld in het er beter mee om kunnen gaan. Verder is het heel belangrijk dat het kind gewoon kind kan zijn, zich kan aarden op deze aarde. Helaas gebeurt het vaststellen vaak door mensen die geen idee hebben van de invloed hiervan op de verdere ontwikkeling van het kind. Laat ze vrij, om te zijn en te worden wie ze zijn. Om hun eigen weg te vinden en te volgen. In alle vrijheid.