Waarom is er binnen religies geen sprake van overleg ?

Binnen veel religies is er sprake van een voorganger die de gelovigen verteld hoe het allemaal moet. En vooral hoe we de heilige schrift moeten lezen. Toch heb ik steeds vaker de behoefte om tijdens een preek naar voren te stappen en even duidelijk te maken dat het toch echt nooit zo bedoeld kan zijn. Waarom is er geen vorm van overleg. De kerk zou toch een plek moeten zijn waar gelovigen SAMEN het geloof beleven ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik vind dit een interessante vraag. +1 Er wordt hier gesproken over hiërarchie. Ik denk dat die wel degelijk noodzakelijk is op het moment van de dienst zelf, vergelijk het bijvoorbeeld met een situatie op school waar een leerkracht bepaalde stof uitlegt. Ook een leerkracht kan het verkeerd hebben, ook het schoolboek kan verkeerde informatie bevatten. Het zal dan van de bewuste leerkracht en de school afhangen hoe er omgegaan wordt met kritiek op de te onderwijzen stof. In die situatie lijkt het me ook niet handig om tijdens de les de leerkracht hier rechtstreeks op aan te spreken, maar dat hangt ook van de ernst van de situatie af. Dan een kleine anekdote, lange tijd geleden toen ik op het voortgezet ondewijs zat (nu klinkt het wel een beetje of ik al oud ben) hadden wij een gepensioneerde hervormde predikant als invalleerkracht voor het vak religie. Hij vertelde ons dat hij tijdens zijn taken als predikant altijd enigszins bang was geweest dat iemand tijdens de dienst naar voren zou stappen om met hem in discussie te gaan. Uit wat hij verder vertelde heb ik opgemaakt dat hij dit niet zei omdat hij bang was voor kritiek, maar meer omdat hij bang was dat hij het zelf soms verkeerd kon hebben, een vorm van schaamte zogezegd. Dat lijkt me ook niet meer dan logisch, je wordt geacht leiding te geven en als je het dan zelf verkeerd hebt en je wordt er voor de gehele gemeente op aangesproken dan zal dat niet direct een goed gevoel geven. Puur uit het feit dat deze predikant dat verhaal vertelde maak ik op dat het binnen sommige kerkgenootschappen wel degelijk mogelijk / wenselijk is dat mensen tijdens de dienst hun mening uiten over wat er gezegd wordt. Praktisch gezien lijkt het me echter handiger om dat achteraf te doen. Een goede voorganger zal er dan wellicht tijdens de volgende dienst op terugkomen, bijvoorbeeld: "Tijdens de vorige dienst had ik het over ..., maar nu ben ik tot het inzicht gekomen dat ..."

Bedoel je overleg onderling tussen de verschillende kerkgenootschappen (Hervormd, Gereformeerd, RK)? Binnen de gemeente zelf zijn er verschillende overlegorganen, je hebt de kerkeraad, de diaconie, de jeugdwerkgroep. En ook als gewoon kerklid kun je gewoon op de dominee afstappen (zou het alleen niet tijdens de dienst doen) en met hem in overleg treden over allerhande zaken betreffende diensten e.d.

volgens mij is dit zo om te voorkomen dat er allerlei afzonderlijke stromingen ontstaan. een religie valt of staat met saamhorigheid en eensgezindheid. ('samen staan we sterk') ikzelf ben niet gelovig maar kan me voorstellen dat het geloof je meer kan geven wanneer er flexibel mee omgegaan kan worden. dus ook wanneer er ruimte is voor je eigen mening en discussie. zo kan iedereen zijn eigen draai geven aan wat hij/zij geloofd. natuurlijk kan dit in de praktijk al maar ik begrijp dat jij het ook fijn zou vinden als dit in de kerk ook zo gebracht werd. misschien zou je het hier eens met iemand over kunnen hebben. wellicht zijn er meer mensen die er zo over denken. succes!

Een preek is inderdaad vaak eenrichtingsverkeer. Eigenlijk moet je het vergelijken met een hoorcollege: de dominee heeft bv bestudeerd hoe je, ik noem maar wat, het beste de bijbel kunt lezen. (en geloof me, die man/vrouw heeft wat gestudeerd, 6 jaar. vandaar dat die meestal vertelt hoe het moet). Bij een hoorcollege stap je ook niet direct naar voren om degene die het college geeft te vertellen dat hij het mis heeft. In eerste instantie ga je er van uit dat iemand het beter weet, en als je het er niet mee eens bent ga je er na het college naar toe, of wanneer er ruimte is om vragen te stellen, en je stelt dan vragen of gaat in discussie. Dat is in de kerk ook mogelijk - om een voorbeeld te geven, de predikant die wij hadden tot afgelopen februari riep altijd: stel alsjeblieft vragen, ga alsjeblieft in discussie, want ik weet ook niet alles! Op die manier ben ik opgegroeid in de kerk, alles kan gevraag worden, en er is niemand die alles weet. Natuurlijk zijn er een aantal kerken waar dat anders is... (bijvoorbeeld toen ik een jaar of 19 was zat ik bij een jongerenvereniging van een andere kerk, dat hadden ze bij ons niet. Heb ik niet lang volgehouden, want ze konden alleen beargumenteren met 'ja maar de dominee zei vanavond...' en daar kreeg ik zó de kriebels van!)

Bronnen:
Eigen ervaring

Je kunt je nog altijd van de gemeenschap distanciëren... Wanneer je dit in Spakenburg, Lunteren etc. doet dan kun je er wel eens snel alleen komen te staan... Maar wat houd je tegen om dit niet te doen? De angst dat je er alleen voor komt te staan misschien?

1000 mensen 1000 meningen, zorg dat je de juiste gemeente vind waar je het mee eens bent. Er moet altijd een leider zijn omdat het anders een gekkenhuis wordt. Men moet de leider geloven wat hij je brengt, doe je dat niet, dan zit je bij de verkeerde gemeente.

Tijdens de mis of dienst of hoe de viering dan ook heet is er inderdaad geen overleg. Wel kennen alle instituten die ik ken een samenkomruimte voor voor of na de viering, waar vaak wel over geloof gepraat en gediscussieerd wordt. Ik denk dat dat eenrichtingsverkeer dus slechts ten dele waar is.

Misschien niet heel genuanceerd, maar: In mijn ogen zijn religies zoals deze uitgedragen worden een groot aantal religieuze gemeenschappen juist gestoeld op hierarchische verhoudingen, macht en het volk niet zelf na laten denken, etc. Overleg zou betekenen dat de hierarchie doorbroken wordt, mensen leren voor zichzelf te gaan denken en zowaar misschien gelijkwaardigheid ontstaat (the horror!!! brrrr). Dat is nou juist iets wat ze in een flink aantal religieuze gemeenschappen willen voorkomen, omdat daarmee de macht over de 'onderdanen' verloren gaat. Aan de andere kant: een hoop volgers van religieuze stromingen voelen zich misschien juist ook wel prettig bij het 'niet zelf na hoeven denken'. Het is immers hun eigen keuze om zich aan te sluiten bij een religieuze gemeenschap.

Binnen veel groepen mensen is er sprake van groepsdenken. Als je denkt wat de groep wil, dan hoor je bij die groep. Die groep geeft jou geborgenheid, bescherming (denk je). Het is dus een soort contract tussen het individu en de groep. In deze tijd van individualisering is het dus niet zo gek dat religie niet zo goed meer werkt (bij ons westers denkende mensen). Het werkt wel bij mensen (waar dan ook) die het nodig hebben om ergens bij te horen. Daar is ook niks mis mee. Alleen zodra je het anderen gaat opleggen wordt het duister....

Dit vindt ik een zeer interessante vraag... Voor mij is belangrijk of de voorganger gestudeerd heeft of niet. Veel evangelische gemeente hebben geen onderrichte voorgangers. Daartegenover hebben de PKN en enkele andere kerken dat wel. Theologie doen is namelijk niet zo eenvoudig, daar zijn richtlijnen voor. Zo ook voor de hermeneutiek (uitlegkunde). Tegenwoordig worden er ook niet meer doordachte exgeses (bijbeluitleg) gemaakt. En dat moet je weten om een goede preek te kunnen preken. Maar om je een gedachte te geven dat je toch samen het geloof beleeft, ondanks dat je het soms niet eens bent met de preek, zit hem in het feit dat God een God is van order en structuur. Dat je het niet eens bent met de voorganger, wat ik mijzelf kan voorstellen, kan niet tijdens een dienst opgepakt worden en als discussie onderwerp gevoerd worden. Stel dat van de 100 gemeentegangers het er 50 mee- en 50 oneens zijn. En dan? Als iedereen naar voren loopt dan wordt het een klein puin hoopje en is de order en structuur verdwenen. Maar na de dienst kan je naar je voorganger gaan en vragen wat hij of zij nu precies bedoelt heeft... En vanuit die positie kun je hem tegenspreken. En het vervelende daarin is, en dit gebeurd vooral met ongeschoolde voorgangers, die willen dat niet. Niet vreemd eigenlijk want ze hebben geen basis waaruit ze hun informatie hebben gehaald. Geschoolde voorgangers hebben een bepaalde structuur van denken en die kunnen weerleggen waarom ze iets gezegd hebben zoals ze dat gedaan hebben. Ik ken een kerk waar een dr. in de theologie voorgaat. Deze predikant geeft mensen in de kerk de ruimte om op de website van de kerk input te hebben op de preek die zondags gepreekt gaat worden. Dus als ik een antwoordt op je vraag geef dan zou ik zeggen dat er binnen religies wel sprake is van overleg, zoals de kerkenraad, jongeren en jeugdwerk etc. Maar in relatie tot preken zou ik kunnen zeggen dat geschoolde voorgangers het moeilijk vinden om leken te laten bepalen wat nu wat is, ondanks dat de leek het bij het goede eind kan hebben. Bij ongeschoolde voorgangers is het vaak hun eigen onzekerheid over de materie en achtergrond waardoor ze niet willen discuseren. En als je niet oppast, wordt je door dit soort mensen nog uitgelachen ook. Ook dit is de kerk anno 2009!

Want in de kader van het geloof overleg is niet nodig...:)

Er is een kerk die dermate georganiseerd is dat de leden zelf aan bod komen om over een onderwerp te spreken. Of les te geven. De functie voorganger komt hier ook niet voor. Er is wel iemand geroepen om de gemeente of wijk te leiden.

Bronnen:
Kerk van Jezus Chrisus van de Heiligen...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100