Moet er sprake zijn van een hiernamaals en een god of goden om van een religie te kunnen spreken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Religie is per definitie vaag en is wel gedefinieerd als 'de verhouding van een mens tot iets anders' (G. van der Leeuw). In de theologie wordt dat 'anders' wel aangeduid als het heilige, maar niet per definitie als god. Voor veel mensen is religie zonder god ondenkbaar en er is geen religie die zich niet uitlaat over het leven na de dood, maar strikt genomen hoeft dit dus allemaal niet om van religie te kunnen spreken.

Bronnen:
Van Gelder, B. & E. Hoekstra. Spoorzoeken...

Als het goed is MOET er niets? ;) Meeste uitleg las ik hier: religie zn. ‘godsdienst’ Mnl. eerst religioene ‘kloosterleven’ [1265-70; VMNW] en religyoen ‘godsdienst’ [1300-25; MNW-R], dan die religie ‘het kloosterleven’ [1340-60; MNW-P], in valscher religien ‘in onware godsdienst’ [1384-95; MNW-P]. Eerst als religioen(e) ontleend aan Frans religion ‘godsdienst’ [ca. 1120; Rey], ook religiun ‘klooster’ [ca. 1130; TLF], dat ontleend is [ca. 1085; Rey] aan middeleeuws Latijn religio < klassiek Latijn religiō (genitief -iōnis) ‘bedenking, gewetensbezwaar, godsdienst’, dat in het middeleeuws Latijn ook ‘kloosterleven, kloosterorde’ betekende. Later als religie rechtstreeks ontleend aan Latijn religiō, een woord waarvan de etymologie al bij de Romeinen omstreden was. Volgens een aannemelijke etymologie, die reeds door Cicero werd verdedigd, zou het een afleiding zijn van relegere ‘opnieuw doornemen, opnieuw lezen’, gevormd met →" re- ‘opnieuw’ bij legere ‘verzamelen, lezen, doorlopen’, zie → legende, en zo betekenissen verklaren als ‘bedenking’ en ‘gewetensbezwaar’ en vervolgens ‘godsdienst’ als een nauwkeurig volgen van godsdienstige riten. Volgens anderen, zoals Augustinus, zou het een afleiding zijn van religāre ‘vastbinden’, gevormd met → re- als intensiverend voorvoegsel en ligāre ‘binden’, zie → liëren, omdat religie iemand in geweten bindt, bijv. door een afgelegde eed. Volgens mij zou het dan moeten gaan om een soort van ge-WETEN die innerlijk in de mens leeft, waar ooit dan zijn leven , afkomst of evt meerdere levens op aarde begon?

Bronnen:
http://etymologiebank.nl/trefwoord/religie

Antwoord daarvan verschilt weer per religie. In de Abrahamitische religies wordt met een religie een Goddelijke Leiding bedoeld. Oftewel, zij erkennen elkaar(s religie), maar geen andere religies. Een voorbeeld: de moslims noemen Christenen en Joden ook 'mensen van het boek'. De Islaam staat het meest vredelievend tegenover 'mensen van het boek', omdat zij dezelfde God aanbidden (alleen ieder op zijn eigen manier en met een eigen Godsbeeld/visie). Sterker nog, een moslim mag 'lieden van het boek' huwen. Om terug te komen op jouw vraag; ja en nee. Veel mensen zien iedereen die 'ergens' in gelooft (niet zozeer een god, maar meer almachtige/schepper) als religieus en religieuze mensen zien anderen als religieus als ze in een God en hiernamaals geloven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100