Kan/mag een geestelijk gehandicapte de rkk sacramenten ontvangen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja, als er indien mogelijk een passende catechese aan vooraf is gegaan waardoor de geestelijk gehandicapte op zijn niveau de betekenis ervan weet. Huwelijk en priesterwijding lijken me onmogelijk. Het Doopsel van een kind steunt op het geloof van de ouders. Als minstens een ouder katholiek is (en een peetouder ook) en de ouders samen in willen staan voor een katholieke opvoeding kan het kind gedoopt worden. Het doopsel kan nooit geweigerd worden, hoogstens uitgesteld, namelijk als aan de voornoemde voorwaarde niet wordt voldaan. Als het Doopsel als volwassene wordt ontvangen, moet er een catechese aan de dopeling zelf voorafgaan. Maar, zo zegt het kerkelijk wetboek: (can. 852) par 1: 'De in de canones voorkomende voorschriften over het doopsel van een volwassene, worden toegepast op allen die, de kinderleeftijd ontgroeid, tot het gebruik van het verstand gekomen zijn. Par 2: Met een kind wordt gelijkgesteld, ook wat het doopsel betreft, wie niet voor zichzelf verantwoordelijk kan zijn." Het Doopsel is dus een 'laagdrempelig' sacrament. (Voor de katholieke Kerk is het heilsnoodzakelijk.) Zo is in de CIC (de Codex Iuris Canonici, het kerkelijk wetboek te lezen) over de Eucharistie: Can. 913 par 1 "Opdat de allerheiligste Eucharistie aan kinderen bediend kan worden, wordt vereist dat ze over voldoende kennis beschikken en nauwkeurig voorbereid zijn, zodat ze, overeenkomstig hun bevattingsvermogen, besef hebben van het mysterie van Christus en het Lichaam van de Heer gelovig en vroom kunnen ontvangen. par 2 "Aan kinderen echter, in stervensgevaar verkerend, mag de allerheiligste Eucharistie bediend worden, als ze het Lichaam van Christus van gewoon voedsel kunnen onderscheiden en de communie met eerbied kunnen ontvangen." Ovver het vormsel: Can. 889 par 2: 'Opdat iemand, buiten stervensgevaar, geoorloofd het vormsel ontvangt, is vereist dat hij, als hij over het gebruik van het verstand beschikt, naar behoren onderricht is, de juiste gesteltenis bezit en in staat is de doopbeloften te hernieuwen.' Toegevoegd na 6 minuten: Bedenk verder dat een sacrament in de katholieke Kerk in de eerste plaats een gave is van God zelf, een zichtbaar en werkzaam teken van een bovennatuurlijke werkelijkheid, Gods genade. Gelijktijdig houdt het sacrament een opgave in voor degene die het ontvangen heeft.

Als iemand die buiten bewustzijn is, dat mag, dan mag een geestelijk gehandicapte dat zeker.

In theorie wel. In de praktijk zal het verschillen per parochie, en moeten bijvoorbeeld ouders en begeleiders zich er vaak sterk voor maken. Maar zeker de laatste jaren is er steeds meer aandacht voor deze doelgroep - niet alleen in de katholieke kerk trouwens, maar ook in de protestantse kerken. Er zijn landelijke overlegorganen, werkgroepen, en er wordt over geschreven en gediscussieerd. Kijk maar een simpelweg naar de hits die je krijgt als je via google zoekt op "eucharistie + verstandelijk beperkt". Ik vond een toepasselijk artikel uit Trouw. Hier een klein citaat eruit: "In theorie zijn de mogelijkheden van deelname van verstandelijk gehandicapten aan kerkelijke activiteiten en sacramenten overigens veel groter dan de praktijk doet vermoeden. Zo staan cathechese, belijdenis/vormsel, avondmaal/eucharistie open voor verstandelijk gehandicapten. Altena: ,,Vaak vragen mensen wat deze kinderen nu van communie of belijdenis snappen. Ik vind die vraag onterecht, want wat snappen 'gewone' kinderen van dezelfde leeftijd er van en wat snappen wij er zelf eigenlijk van?''" Lees verder op: http://www.trouw.nl/tr/nl/5009/Archief/archief/article/detail/2744252/1999/06/01/Gevoel-maakt-kerk-toegankelijk-niet-de-taal.dhtml

Er zijn zeven sacramenten: doopsel, vormsel, Heilige Communie, biecht, huwelijk, priesterwijding, laatste sacrament van de zieken. Het doopsel zullen velen al hebben ontvangen alvorens bekend is dat de betreffende geestelijk gehandicapt is, dus dat in iedere geval. Het laatste sacrament van de zieken kan uiteraard ook iedere gedoopte ontvangen, als die zo ernstig ziek is dat gevreesd wordt voor zijn leven. Wat de andere sacramenten aangaat hangt het af van de ernst van de handicap. Een priester opleiding duurt zes jaar en die kan een geestelijk gehandicapte doorgaans niet aan. Het huwelijk is een bewust aangaan van een sacrament wat twee mensen elkaar in principe toedienen. Als zij niet het niveau hebben om dat zelfstandig aan te gaan, dan is een huwelijk ook onverantwoord, want wat zou er anders gebeuren met kinderen die uit dat huwelijk zouden voortkomen? Dat zal in veel gevallen ook niet verantwoord zijn. De biecht als sacrament staat natuurlijk principieel wel open voor iedereen, maar dat vereist voldoende bewustzijn en besef van goed en kwaad; het hangt dus ook af van de betreffende handicap. En ook het vormsel kan een geestelijk gehandicapte ontvangen, als hij daartoe in staat is.

Volgens mij wel, mits de persoon in kwestie ook katholiek ( rooms)is. De persoon in deze zaak zou toch ook gedoopt moeten zijn! Volgens mij kan men dit NIET weigeren! Bennie57

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100