Heb je wel eens echt met Jehova's gesproken?

Iedereen kent ze wel: Jehova's Getuigen die langs de deuren gaan. Veel mensen smijten de deur dicht, anderen zeggen beleefd Nee.

Wie is er wel eens een echt gesprek aangegaan met deze mensen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja hoor. Tijdens mijn studie heb ik wel eens Jehova's Getuigen gevraagd om onderwerp van een (beschrijvend) onderzoekje te zijn. Ik ben toen met vroegere buren die getuige waren naar de 'vergadering' (hun versie van een 'mis' of 'dienst') gegaan, heb alles geregistreerd wat ik zag en hoorde, en heb achteraf ook veel vragen gesteld. Later, toen twee jongens van een andere koninkrijkszaal in de buurt aan de deur van ons studentenhuis kwamen, gingen een huisgenoot en ik ook een gesprek aan. Bij dieper doorvragen kwamen die jongens er achter dat ze bepaalde dingen (vooral redenen) helemaal niet wisten. Dan vroegen ze of ze terug mochten komen met meer informatie (dat mocht) en stonden ze een week later met blaadjes over dat onderwerp voor de deur. Waarop wij weer dieper doorvroegen en het hele scenario zich herhaalde. Ik vind het reuze-interessant om de belevingswereld van zulke mensen te begrijpen, maar anders dan de grondverwachting van Jehova's getuigen (dat mensen alleen nog niet massaal bekeerd zijn omdat ze het 'goede nieuws' nog niet hebben gehoord) ben ik nooit in de 'verleiding' geweest zelf getuige te worden.

Ik had een collega die Jehova's Getuige is. Die heeft me wel een en ander vertelt over het geloof en over de gewoonten. Ik moet zeggen, dat was een interessant en leuk gesprek. Ik ben niet overgehaald, maar dat was ook de essentie niet. Dat is toch anders dan dat mensen bij je aan de deur komen, dat vind ik veel meer mijn privacy schenden.

Ja hoor... Heb er 2 jaar naast gewoont. En alles ging goed totdat ik mijn eerste boek liet zien aan de buurvrouw. Daarna heeft ze 9 maanden niet meer tegen mij gesproken... Toegevoegd op 06-06-2009 09:19:46 En herinner me ineens een bezoek aan de deur. De dame in kwestie vroeg of dat ik in god geloofde. Mijn antwoord "Ja, maar ook in satan!" intrigeerde haar schijnbaar zo dat ze exact een jaar later weer aan de deur stond met de vraag of dat ik inmiddels van gedachten was veranderd...:D

Aan de deur ben ik weleens langere gesprekken aangegaan, ik heb ze overigens nooit binnengelaten. Het was voor mij voornamelijk interessant om te horen hoe men denkt over de 'eindtijd'. Maar ook over hoe ze zich aan God hebben opgedragen om zijn wil te doen en zich erop toeleggen naar die opdracht te leven. Bloed en bloedtransfusies zijn ook ter sprake gekomen. Het waren aardige mensen en er was sprake van wederzijds respect. Onze manier van geloven liepen volledig uiteen, maar alleen al door het wederzijds respect en het werkelijk luisteren naar elkaar waren de gesprekken zeker de moeite waard.

Ja. En ik heb ze ook wel eens binnen gelaten. Het zijn in mijn ervaringen vriendelijke mensen. Ze proberen wel je te overtuigen maar dat is tenslotte het doel van hun bezoeken. Verder kun je er best heel goed mee praten en ze luisteren ook naar jouw argumenten. Kortom geen slechte ervaringen mee

Wel eens mee gesproken ja... Bij ons in de regio komen ze met meerdere auto's aan, parkeren de auto's aan de rand van het dorp, en gaan dan in groepjes van de twee personen, waarbij de ene altijd heel lang is (!), bij de deuren langs. Vaak ook nog met een klein kind aan de hand. Vind ik wel zielig voor zo'n kleintje, de hele ochtend langs de huizen. Heb inderdaad wel eens een gesprek met deze mensen gevoerd, en hun blaadje ook in ontvangst genomen ( De wachttoren ..).Ze hebben volgens mijn beleving een gigantische bijbelkennis, omdat ze elke weerwoord tijdens de discussie staven met een bijbeltekst, en er voor het gemak ook maar even bij vermelden waar het in de bijbel staat.... Ergens heb ik wel respect voor de manier waarop ze hun geloof uitdragen, en proberen over te brengen. Ongetwijfeld krijgen ze een 'hoop shit' over zich heen tijdens 'hun verkondiging'. Aan de andere kant: "Het is hun keus"

Jazeker, ik heb ze uitgenodigd en een kopje koffie aangeboden en met hen een pittige discussie aangegaan over de bijbel. Tot hun verrassing zaten ze tegenover een overtuigd atheïst die qua bijbelkennis niet voor hun onderdeed. Altijd leuk, discussies over geloof. Toegevoegd op 06-06-2009 10:51:57 Overigens moet ik bekennen dat ik hun houding ten aanzien van geweldloosheid wel kan waarderen. Daar kunnen meer gelovigen een voorbeeld aan nemen.

Zelf heb ik wel eens een gesprek gehad met hen maar dat was heel snel afgelopen. Zij belijden dat je moet geloven dat christus voor ons gestorven is, en als je dat geloofd ga je naar de hemel. Meer niet. Ze hebben het niet over de zonde staat van de mens. Waar het mee moet beginnen. Lees daarvoor eens de christenreize van John Bunyan. Is echt aan te raden om dat boek eenmaal te lezen.

Bronnen:
http://www.theologienet.nl/documenten/buny...

nee toen ze zagen wat er op mn nek hangt waren ze gelijk weg

Als ik tijd heb dan ga ik altijd wel een gesprek met ze aan. Vooral als het om jonge mensen gaat. Echt erg vind ik dat. Ik ben zelf christelijk. En heb ooit in een groep gezeten die sektarisch was. Je kunt je niet voorstellen welke processen daar spelen en dat je er verdorie intuint! Zelfs met die ervaring weet ik nog niet hoe je dergelijke mensen kunt overtuigen. Want ze zijn zo gehersenspoeld dat ze overal hun antwoord op hebben. Een paar weken geleden stonden er 2 jongelui aan de deur. Zo triest. Rokje aan. Kids! ga lekker leven! Maak plezier in je leven. In plaats van elke avond gehersenspoeld te worden met 'bijbel'studies. Het rare is dat ze totaal niet door hebben dat hun boodschap onzin is. Ze geloven niet in een hel. Nou wat is dan het probleem? Ze sloven zich uit in de hoop (geen eens zekerheid!) dat er een paradijs hier op aarde komt. Nou dan heeft het christendom en zelfs de islam het heel wat beter bekeken. Mijn ouders zijn ook diverse gesprekken met hen aangegaan. Als tiener heb ik daar vaak bijgezeten. Erg interessant. We waren zelfs berucht ;) Het heeft nooit geholpen :-( Zo vredeliefend zijn ze niet. Want familie/vrienden bijv. wordt zo nodig afgeschreven.... Daardoor valt gezonde kritiek weg en kan hersenspoeling ongeremd zijn gang gaan.

Ja ik heb echt met jehova´s gesproken, maar zij niet met mij... Zij hielden een betoog en ik sprak met hen... Jammer... Ik ben dan samurai, zo voel ik me dan... Dan pakken ze een boek en laten me dat zien, dan ren ik mijn boekenkast in en pak een boek en dan leg ik ze alletwee op tafel en dan zeg ik, "laten we eens zien hoe de boeken tegen elkaar vechten"... Dan kijkt die man raar op, en dan zeg ik, maar jij begon er boeken bij te halen... En die man kan met dit tegenscript niet veel... En schrapt me van de bezoekerslijst... Ik maak er gehakt van... Maar wel altijd met respect... Ik draai er vervolgens netjes balletjes van, die rollen mooi weer naar huis daarna...

Ik sta ze altijd beleefd te woord aan de deur, maar de gesprekken zijn nooit lang. Laatst wilden ze me een bijbel aansmeren, maar ik zei dat ik geen interesse had. "maar denkt u dan nooit na over de zin van het leven" vroegen ze, waarop mijn antwoord was "jawel, maar daar heb ik de bijbel niet voor nodig". Dat was zo'n beetje het langste gesprek. Deze mensen lijken me zo overtuigd van hun waarheid dat een gesprek volledig zinloos is. Ik hoor ook dat je niet meer van ze af komt als je ze eenmaal binnenlaat.

Ja, weing diepgang, dikwijls verward, plaatje blijft hangen. heb soms medelijden met hen , maar ach, waarom geloven ze in zulke nonsens : ze zoeken waarschijnlijk ergens een houvast bij elkaar.

Ik heb wel met een aantal ven hen redelijk uitgebreid gesproken, ook heb ik hun geloof en organisatie enige tijd flink bestudeerd. Op zijn zachtst gezegd ben ik behoorlijk geschrokken van waar ik achtergekomen ben.

heb meerdere malen jehova's op de koffie gehad en ook interesante discusie's met ze gehad over het verschil van het rk en jehova. een leuke ervaring en zeker voor iedereen aan te raden om het een keer te doen voordat je een oordeel over dit geloof geeft

Ja, mijn collega is er één. Daar heb ik best interessante gesprekken mee. Mijn vader, die gelovig is en heel veel bijbelse kennis heeft heeft ze eens binnengelaten en is de dialoog aangegaan... toen bleek hij het op geen enkel punt te kunnen winnen. De kennis van de Jehova getuige is ontzettend groot. Ze moeten niet voor niets 7 jaar studeren voordat ze langs de deuren mogen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100