Religie & Spiritualiteit

.Ik heb nog veel meer vragen. Ik zet ze even op een rij:
1.Ervaar je verlicht dan zelf ook? En hoe?
2.Is het een synoniem van voltooid zijn?
3.En kun je ook (innerlijk) 'weten' of je er bijna bent?
4.Is er bij verlichting sprake van dat jij als spiritueel wezen geheel verlicht bent, of kan het ook op een bepaald vlak zijn?
5.En is verlicht worden ons uiteindelijk streven?


Soms heb ik het idee dat mensen hunzelf verlicht noemen als een soort spiritueel statussymbool. Kijk eens hoe ver ontwikkeld ik ben...Maar dat is misschien een aanname...

Toegevoegd na 1 dag:
Die van die lampen is wel een inkoppertje he :)
Wat ik nog steeds niet begrijp is wannéér iemand verlicht is-wordt. Kun je dat nu wel of niet zien? Wie of wat bepaald dat eigenlijk? Ik begrijp dat het een andere staat wordt van het Zijn maar dan nog.

Alle mogelijke combinaties bv ruiter-slang-beer-kind enz.of huis-de zon-de vissen enz.Als je de 36 kaarten legt

Nav een discussie thuis en een reactie op een andere vraag op deze site waar bidden ter sprake kwam vroeg ik mij af wat nu precies de definitie is van bidden en hoe het in de praktijk werkt. Ik heb zelf nooit gebeden. Op school ben ik vroeger wel netjes stil geweest als er in de klas werd gebeden en ik deed meestal ook mijn ogen dicht, want dat was verplicht, maar dat kun je geen bidden noemen.

In mijn eigen woorden zou ik bidden omschrijven als ‘het in je hoofd iets vragen en/of vertellen aan een godheid’. Als het in een groep gebeurt dit vaak hardop. Degene die bidt gaat ervan uit dat wat hij denkt of zegt op telepathische wijze bij zijn of haar god terecht komt en dat die er iets mee doet, of niet. Het is mijn ervaring dat mensen die bidden nogal geprikkeld reageren op het stukje ‘op telepathische wijze’. Van Dale omschrijft telepathie als “het overbrengen van gedachten en gevoelens op afstand zonder waarneembare middelen”. Volgens mij is dat precies wat bidden is.

Christenen die ik ken en die ook bidden zeggen altijd dat het een gesprek met God is, maar in mijn beleving gaat een gesprek twee kanten op terwijl bidden éénrichtingsverkeer is.

Vandaar mijn vraag: hoe werkt bidden in de praktijk? Dan bedoel ik met name de techniek: hoe komt de inhoud van al die gebeden uiteindelijk bij de godheid terecht? En is er inderdaad sprake van éénrichtingsverkeer?

Mijn moeder wil dat ik (16) in de kerk een hoed draag. Maar bijna niemand, behalve een paar oudere vrouwen, draagt ook een hoed. Ik draag nu dus al jaren, alleen voor mijn moeder (van mijn vader hoeft het niet, maar hij respecteerd mijn moeder) Ik heb al verschillende keren gezegd dat ik het niet meer wil en me zoiets niet meer kan verplichten. Dan zegt ze dat het een goede gewoonte is uit de Bijbel. Maar is dat echt zo en als dat zo is, dan is dat toch wel achterhaald?

Waarom werden christenen vroeger in rome vervolgd?